Zalasta

Zalasta to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną olanzapinę w dawce 20 mg. Lek występuje w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co oznacza, że tabletka rozpada się szybko w ślinie i można ją łatwo połknąć bez potrzeby popijania wodą. Tabletki Zalasta mają okrągły kształt, są obustronnie lekko wypukłe i mają żółty marmurkowy kolor z możliwymi pojedynczymi plamkami.

Oprócz substancji czynnej, lek zawiera aspartam (2 mg w każdej tabletce 20 mg), który jest źródłem fenyloalaniny. Jest to ważna informacja dla osób z fenyloketonurią, ponieważ aspartam może być dla nich szkodliwy.

Zalasta jest lekiem przeciwpsychotycznym, który lekarze przepisują w kilku sytuacjach związanych z zaburzeniami psychicznymi:

• Schizofrenia. Lek jest skuteczny w leczeniu objawów schizofrenii, zarówno w ostrej fazie choroby, jak i w długotrwałym leczeniu podtrzymującym u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na początkową terapię.
• Epizody manii. Zalasta jest wskazana w leczeniu umiarkowanych i ciężkich epizodów manii, czyli stanów nadmiernego pobudzenia, podwyższonego nastroju i energii.
• Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. U pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, lek może być stosowany długotrwale, aby zapobiec ponownym epizodom choroby.

Dawkowanie leku zależy od schorzenia i indywidualnej sytuacji pacjenta. Zawsze należy stosować lek dokładnie tak, jak zalecił lekarz.

Dawkowanie w różnych schorzeniach

W schizofrenii: zalecana dawka początkowa to zazwyczaj 10 mg na dobę. Dawka może być następnie dostosowywana przez lekarza w zakresie od 5 do 20 mg na dobę, w zależności od stanu klinicznego pacjenta.

W epizodach manii: dawka początkowa wynosi zazwyczaj 15 mg jako dawka pojedyncza w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej z innymi lekami.

W zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę. U pacjentów, którzy już otrzymywali olanzapinę w leczeniu epizodu manii, kontynuuje się stosowanie tej samej dawki.

Jak przyjmować tabletki?

Tabletkę należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko się rozpada w ślinie, dzięki czemu można ją łatwo połknąć. Nie należy próbować wyjmować tabletki z ust, gdy już się tam znajduje – jest to trudne, ponieważ tabletka jest delikatna. Można również rozpuścić tabletkę w pełnej szklance wody tuż przed zażyciem.

Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby starsze (powyżej 65 lat): u tych pacjentów lekarz może rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej, wynoszącej 5 mg na dobę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: również mogą wymagać mniejszej dawki początkowej (5 mg), a zwiększanie dawki powinno odbywać się ostrożnie.

Osoby palące tytoń: palenie może wpływać na metabolizm olanzapiny, dlatego lekarz może potrzebować dostosować dawkowanie.

Nie należy przyjmować leku Zalasta w następujących sytuacjach:

• Jeśli jest się uczulonym na olanzapinę lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• Jeśli u pacjenta stwierdzono ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania.

Przed rozpoczęciem stosowania Zalastu należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach i przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:

Starsi pacjenci z otępieniem

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Badania wykazały zwiększone ryzyko zgonu oraz zdarzeń naczyniowo-mózgowych (takich jak udar) u tych pacjentów.

Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy u pacjentów z chorobą Parkinsona. Lek może nasilić objawy parkinsonizmu i wywołać omamy.

Hiperglikemia i cukrzyca

W czasie stosowania olanzapiny może dojść do zwiększenia stężenia cukru we krwi lub rozwoju cukrzycy. Objawy, na które należy zwrócić uwagę, to: nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, nadmierne łaknienie i osłabienie. Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom glukozy we krwi.

Przyrost masy ciała

Podczas leczenia olanzapiną często obserwuje się zwiększenie masy ciała. Lekarz będzie regularnie kontrolował masę ciała pacjenta.

Zmiany w poziomie lipidów

Lek może wpływać na poziom cholesterolu i triglicerydów we krwi. Zaleca się regularne badania kontrolne stężenia lipidów.

Czynność wątroby

U niektórych pacjentów może dojść do przejściowego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie na początku leczenia. W rzadkich przypadkach może wystąpić zapalenie wątroby.

Zaburzenia krwi

Należy zachować ostrożność u pacjentów z małą liczbą białych krwinek lub przyjmujących leki, które mogą wywołać neutropenię (zmniejszenie liczby niektórych białych krwinek).

Nagłe przerwanie leczenia

Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem, ponieważ mogą wystąpić objawy odstawienne, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty.

Inne ostrzeżenia

Zalasta może powodować senność i zawroty głowy, dlatego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. Lek może również wpływać na termoregulację organizmu, dlatego należy unikać przegrzewania i odwodnienia.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie Zalastu, a Zalasta może wpływać na działanie innych leków. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

• Leki wpływające na metabolizm olanzapiny: fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) może zwiększać stężenie olanzapiny we krwi, co może wymagać zmniejszenia dawki. Karbamazepina i palenie tytoniu mogą zmniejszać stężenie olanzapiny.
• Leki działające na ośrodkowy układ nerwowy: jednoczesne stosowanie z alkoholem lub innymi lekami hamującymi aktywność ośrodkowego układu nerwowego może nasilić sedację.
• Leki wpływające na odstęp QT: należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami wydłużającymi odstęp QT w elektrokardiogramie.
• Leki stosowane w chorobie Parkinsona: nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami przeciwparkinsonowskimi.

Ciąża: Zalasta powinna być stosowana w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Należy poinformować lekarza o ciąży lub planowaniu ciąży. Noworodki narażone na działanie olanzapiny w trzecim trymestrze ciąży mogą wykazywać objawy odstawienne po urodzeniu.

Karmienie piersią: Olanzapina przenika do mleka matki. Kobietom karmiącym piersią należy odradzać karmienie podczas przyjmowania tego leku.

Jak każdy lek, Zalasta może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Senność.
• Zwiększenie masy ciała.
• Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi (hormonu, który może wpływać na cykl menstruacyjny u kobiet i funkcje seksualne u mężczyzn).

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zwiększenie stężenia cholesterolu, glukozy i triglicerydów we krwi.
• Zwiększenie apetytu.
• Zawroty głowy.
• Objawy pozapiramidowe, takie jak akatyzja (uczucie niepokoju ruchowego), parkinsonizm (drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchów), dyskineza (mimowolne ruchy).
• Niedociśnienie ortostatyczne (nagłe obniżenie ciśnienia przy wstawaniu).
• Działanie antycholinergiczne, takie jak suchość błony śluzowej jamy ustnej i zaparcia.
• Przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Wysypka.
• Osłabienie, zmęczenie.
• Obrzęki.
• Gorączka.

Poważne działania niepożądane

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej:

• Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN): objawy to bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, wahania ciśnienia i tętna, obfite pocenie się.
• Napady drgawek.
• Reakcje alergiczne: obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu.
• Zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna.
• Zapalenie trzustki: silny ból brzucha.
• Zapalenie wątroby: żółtaczka, ciemny mocz, świąd skóry.

Inne działania niepożądane

Do innych działań niepożądanych należą między innymi: zaburzenia erekcji, zmniejszone libido, brak miesiączki, powiększenie piersi, wydzielanie mleka u kobiet poza okresem karmienia, nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: przyspieszenie akcji serca, pobudzenie lub agresywność, zaburzenia mowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, sedacja, a w ciężkich przypadkach śpiączka, drgawki, depresja oddechowa lub zatrzymanie krążenia i oddychania.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Nie należy wywoływać wymiotów. Lekarz zastosuje odpowiednie leczenie objawowe i będzie monitorował funkcje życiowe.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.

Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Zalasta jest dostępna w opakowaniach zawierających 14, 28, 35, 56 lub 70 tabletek w blistrach. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.