GlucaGen 1 mg HypoKit

GlucaGen HypoKit to ratunkowy preparat zawierający glukagon – hormon, który pomaga podnieść poziom cukru we krwi. Produkt dostępny jest w postaci proszku i rozpuszczalnika, które przed użyciem należy połączyć, aby otrzymać gotowy do wstrzyknięcia roztwór. Każda fiolka zawiera 1 mg glukagonu, co stanowi jedną jednostkę międzynarodową tego hormonu.

Glukagon zawarty w tym preparacie jest wytwarzany metodą inżynierii genetycznej i ma identyczną budowę jak naturalny hormon występujący w ludzkim organizmie. Po przygotowaniu roztwór powinien być przejrzysty i bezbarwny, gotowy do natychmiastowego użycia.

Ten lek ma dwa główne zastosowania, które różnią się w zależności od sytuacji zdrowotnej pacjenta.

Leczenie ciężkiej hipoglikemii

Preparat jest przeznaczony przede wszystkim do ratowania osób z cukrzycą, które doświadczają ciężkiego spadku poziomu cukru we krwi (hipoglikemii). Taka sytuacja może wystąpić u dzieci i dorosłych stosujących insulinę. Ciężka hipoglikemia to stan zagrażający życiu, w którym pacjent może stracić przytomność i potrzebuje natychmiastowej pomocy.

Badania diagnostyczne przewodu pokarmowego

U dorosłych pacjentów GlucaGen może być również wykorzystywany podczas specjalistycznych badań obrazowych przewodu pokarmowego. Lek powoduje rozluźnienie mięśni gładkich jelit, co ułatwia wykonanie precyzyjnych badań endoskopowych lub radiograficznych żołądka, dwunastnicy, jelita cienkiego i okrężnicy.

Dawkowanie w przypadku ciężkiej hipoglikemii

Dorośli powinni otrzymać pełną dawkę 1 mg glukagonu we wstrzyknięciu podskórnym (pod skórę) lub domięśniowym (w mięsień).

Dzieci i młodzież wymagają dostosowania dawki w zależności od wieku i masy ciała:

• Dzieci o masie ciała poniżej 25 kg lub w wieku poniżej 6-8 lat powinny otrzymać 0,5 mg glukagonu.
• Dzieci o masie ciała powyżej 25 kg lub w wieku powyżej 6-8 lat powinny otrzymać pełną dawkę 1 mg glukagonu.

Pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby mogą stosować standardowe dawki bez konieczności modyfikacji.

Jak przygotować i podać lek?

Przed podaniem należy sporządzić roztwór, łącząc proszek z dołączonym rozpuszczalnikiem. Cała zawartość ampułkostrzykawki (1,1 ml wody do wstrzykiwań) powinna zostać wstrzyknięta do fiolki z proszkiem. Następnie należy delikatnie potrząsać fiolką, aż proszek całkowicie się rozpuści i otrzymamy przejrzysty, bezbarwny roztwór. Po przygotowaniu należy nabrać cały roztwór z powrotem do strzykawki i natychmiast podać.

Bardzo ważne: Po podaniu glukagonu reakcja organizmu powinna nastąpić w ciągu 10 minut. Jeśli pacjent odzyska przytomność i będzie w stanie przełykać, należy niezwłocznie podać mu doustnie produkty zawierające węglowodany (na przykład sok owocowy, cukier, miód lub słodką herbatę). Jest to niezbędne, aby odnowić zapasy glikogenu w wątrobie i zapobiec ponownemu spadkowi cukru.

Jeśli po 10 minutach pacjent nie zareagował na glukagon, konieczne jest wezwanie pomocy medycznej i podanie glukozy bezpośrednio do żyły.

Dawkowanie w badaniach diagnostycznych

Podczas procedur diagnostycznych preparat musi być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawki są dostosowywane do rodzaju badania i części przewodu pokarmowego, która ma zostać zbadana – mogą wynosić od 0,2 mg do 2 mg w zależności od drogi podania i celu badania.

Preparatu nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na glukagon lub którykolwiek składnik leku. Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u pacjenta reakcja alergiczna po podaniu glukagonu, produkt jest bezwzględnie przeciwwskazany.
• Guz chromochłonny nadnerczy (phaeochromocytoma). Jest to rzadki guz, który wytwarza duże ilości hormonów nadnerczy. Podanie glukagonu u osób z tym schorzeniem może wywołać gwałtowny i niebezpieczny wzrost ciśnienia krwi.

Ważne informacje przy leczeniu hipoglikemii

Po skutecznym podaniu glukagonu i odzyskaniu przytomności przez pacjenta koniecznie należy podać mu węglowodany doustnie. Ten krok jest kluczowy dla odnowienia zapasów glikogenu w wątrobie i zapobieżenia powtórnemu spadkowi cukru we krwi.

Glukagon może nie działać skutecznie u osób, których zapasy glikogenu w wątrobie zostały wyczerpane. Dotyczy to szczególnie pacjentów, którzy:

• Pościli przez długi czas.
• Cierpią na niewydolność kory nadnerczy.
• Mają przewlekłą hipoglikemię.
• Doświadczają hipoglikemii po spożyciu alkoholu.

W tych przypadkach glukagon może wykazywać niewielkie działanie lub w ogóle nie działać, ponieważ nie ma w wątrobie glikogenu, który mógłby uwolnić.

Szczególna ostrożność u pacjentów z chorobami serca

Glukagon może zwiększać zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, podwyższać ciśnienie krwi oraz przyspieszać tętno. Pacjenci z chorobami serca, którym podano glukagon (szczególnie podczas badań diagnostycznych), powinni być ściśle monitorowani, a w razie potrzeby odpowiednio leczeni.

Ostrożność u pacjentów z cukrzycą podczas badań

U osób z cukrzycą glukagon stosowany w celach diagnostycznych może wywołać krótkotrwałe podwyższenie poziomu cukru we krwi (hiperglikemię). Dlatego podczas procedury należy monitorować stężenie glukozy i w razie potrzeby zastosować odpowiednie leczenie.

Pacjenci z insulinoma

Insulinoma to guz trzustki wytwarzający nadmierne ilości insuliny. U takich pacjentów należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania glukagonu, ponieważ działa on przeciwstawnie do insuliny i może wywołać nieprzewidywalne reakcje organizmu.

Niestabilność roztworu

Sporządzony roztwór glukagonu jest niestabilny i musi zostać użyty natychmiast po przygotowaniu. Nie wolno przechowywać go ani podawać we wlewie dożylnym – tylko jako pojedyncze wstrzyknięcie.

Glukagon może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, co warto mieć na uwadze:

• Insulina działa przeciwstawnie do glukagonu – jest to naturalna relacja między tymi hormonami.
• Indometacyna (lek przeciwzapalny) może sprawić, że glukagon utraci zdolność do podnoszenia poziomu cukru we krwi, a w niektórych przypadkach może nawet paradoksalnie doprowadzić do hipoglikemii.
• Warfaryna (lek przeciwzakrzepowy) – glukagon może nasilić działanie przeciwzakrzepowe warfaryny, co zwiększa ryzyko krwawień.
• Leki beta-adrenolityczne (leki blokujące receptory beta) – u pacjentów przyjmujących te leki glukagon może wywołać przyspieszone tętno i podwyższone ciśnienie krwi. Objawy te będą tymczasowe ze względu na krótki czas działania glukagonu, ale u osób z chorobą wieńcową mogą wymagać leczenia.

Stosowanie w ciąży

Glukagon nie przenika przez łożysko, co oznacza, że nie dociera do rozwijającego się dziecka. Lek był stosowany u kobiet w ciąży chorujących na cukrzycę i nie wywierał szkodliwego wpływu ani na przebieg ciąży, ani na zdrowie płodu czy noworodka. GlucaGen HypoKit może być bezpiecznie stosowany w okresie ciąży.

Stosowanie podczas karmienia piersią

Glukagon jest bardzo szybko usuwany z krwiobiegu (głównie przez wątrobę), a jego okres półtrwania wynosi zaledwie 3-6 minut. Oznacza to, że ilość glukagonu, która mogłaby przenikać do mleka kobiecego po leczeniu hipoglikemii, jest znikoma. Co więcej, nawet jeśli niewielkie ilości glukagonu dostałyby się do mleka, zostałyby one rozbite w przewodzie pokarmowym dziecka i nie mogłyby zostać wchłonięte w aktywnej postaci. GlucaGen HypoKit może być bezpiecznie stosowany w okresie karmienia piersią.

Po przebytym epizodzie ciężkiej hipoglikemii zdolność pacjenta do koncentracji i szybkiego reagowania może być znacznie upośledzona. Dlatego po wystąpieniu ciężkiej hipoglikemii pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do momentu, aż jego stan całkowicie się ustabilizuje.

W przypadku stosowania glukagonu podczas procedur diagnostycznych również należy zachować ostrożność. Odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia hipoglikemii po zakończeniu badania, szczególnie u pacjentów, którzy wcześniej pościli. Z tego powodu należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu spożycia posiłku zawierającego węglowodany.

Jak każdy lek, GlucaGen HypoKit może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ciężkie działania niepożądane występują bardzo rzadko.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe:

• Nudności – mogą wystąpić u więcej niż 1 na 100 pacjentów.
• Wymioty – występują niezbyt często, u 1 do 10 na 1000 pacjentów.
• Ból brzucha – rzadkie, dotyczące od 1 do 10 na 10 000 pacjentów.

Reakcje alergiczne

Bardzo rzadko (mniej niż 1 przypadek na 10 000 pacjentów) mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym poważne reakcje anafilaktyczne lub wstrząs anafilaktyczny. Są to nagłe i potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne wymagające natychmiastowej pomocy medycznej.

Działania niepożądane podczas badań diagnostycznych

Gdy glukagon jest stosowany podczas procedur diagnostycznych, mogą dodatkowo wystąpić:

• Hipoglikemia (obniżony poziom cukru we krwi), szczególnie u pacjentów, którzy uprzednio pościli – niezbyt często.
• Śpiączka hipoglikemiczna – bardzo rzadko.
• Przyspieszone tętno (tachykardia) – bardzo rzadko.
• Zmiany ciśnienia tętniczego (zarówno nadciśnienie, jak i niedociśnienie) – bardzo rzadko.

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia

Mogą wystąpić miejscowe reakcje w miejscu podania zastrzyku, takie jak zaczerwienienie, obrzęk lub ból.

Co robić w przypadku działań niepożądanych?

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy po podaniu glukagonu, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Dotyczy to również działań niepożądanych, które nie zostały wymienione w tej ulotce.

W przypadku podania zbyt dużej dawki glukagonu u pacjenta mogą wystąpić nudności i wymioty. Jednak ze względu na bardzo krótki okres półtrwania tego hormonu (3-6 minut), objawy przedawkowania będą przemijające i ustąpią samoistnie.

W przypadku znacznego przedawkowania może dojść do obniżenia poziomu potasu w surowicy krwi. Dlatego przy bardzo dużych dawkach należy monitorować stężenie potasu i w razie potrzeby je korygować poprzez odpowiednie leczenie.

Przed sporządzeniem roztworu preparat należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C. Nie wolno zamrażać produktu. Istnieje możliwość przechowywania w temperaturze pokojowej poniżej 25°C przez okres do 18 miesięcy, jednak zawsze należy przestrzegać daty ważności podanej na opakowaniu.

Lek należy chronić przed światłem. Po sporządzeniu roztwór musi zostać użyty natychmiast – nie wolno go przechowywać na później.

Nie stosować leku:

• Po upływie terminu ważności.
• Jeśli w roztworze widoczne są cząstki stałe.
• Jeśli proszek nie rozpuścił się całkowicie.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Substancją czynną preparatu jest glukagon w postaci chlorowodorku glukagonu. Jedna fiolka zawiera 1 mg glukagonu, co odpowiada 1 jednostce międzynarodowej. Po sporządzeniu roztworu 1 ml zawiera 1 mg glukagonu.

Pozostałe składniki to:

• Laktoza jednowodna (107 mg w 1 ml sporządzonego roztworu).
• Kwas solny (do ustalenia właściwego pH).
• Sodu wodorotlenek (do ustalenia właściwego pH).
• Woda do wstrzykiwań.

Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu” i może być bezpiecznie stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji odpadów medycznych. W razie wątpliwości można skonsultować się z farmaceutą lub personelem medycznym.