Valinger

Valinger to lek zawierający substancję czynną syldenafil, który należy do grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE5). Jego działanie polega na wspomaganiu rozkurczu naczyń krwionośnych w prąciu (penisie), przez co zwiększa się napływ krwi podczas podniecenia seksualnego, a tym samym pomaga osiągnąć wzwód. Lek pomaga osiągnąć erekcję jedynie pod warunkiem pobudzenia seksualnego.

Valinger stosuje się w leczeniu dorosłych mężczyzn z zaburzeniem wzwodu, określanym niekiedy jako impotencja. Definiuje się to jako niemożność uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia wystarczającego do odbycia stosunku płciowego.

Syldenafil zawarty w leku Valinger działa poprzez:

• Wspomaganie rozkurczu naczyń krwionośnych w prąciu.
• Zwiększenie napływu krwi do prącia podczas podniecenia seksualnego.
• Ułatwienie osiągnięcia i utrzymania wzwodu.

Czas, po którym występuje działanie leku jest różny u różnych osób, ale zwykle wynosi od pół godziny do jednej godziny. Działanie może nastąpić później, jeśli lek zostanie przyjęty razem z obfitym posiłkiem.

Lek należy stosować dokładnie tak, jak opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty:

• Zalecana dawka początkowa to 50 mg (dla Valinger 25 mg oznacza to 2 tabletki).
• Tabletkę należy przyjąć około 1 godzinę przed planowaną aktywnością seksualną.
• Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą.
• Leku nie należy stosować częściej niż raz na dobę.
• Nie należy przyjmować leku razem z innymi lekami zawierającymi syldenafil.

Jeśli po zażyciu leku nie dochodzi do wzwodu lub czas jego trwania nie jest wystarczający do odbycia stosunku, należy skonsultować się z lekarzem. Zażycie dawki większej niż zalecana (powyżej 100 mg) nie zwiększa skuteczności leku.

Substancją czynną leku jest syldenafil. Każda tabletka zawiera 25 mg syldenafilu w postaci cytrynianu syldenafilu.

Pozostałe składniki to:

• Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa.
• Otoczka: hypromeloza (2910; 6 mPa∙s), tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000, talk, indygotyna lak glinowy (E 132).

Leku Valinger nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Uczulenie na syldenafil lub którykolwiek z pozostałych składników produktu.
• Przyjmowanie azotanów (leków stosowanych w leczeniu dławicy piersiowej).
• Stosowanie leków uwalniających tlenek azotu, w tym azotanu amylu (tzw. poppers).
• Przyjmowanie riocyguatu (lek stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego).
• Poważne problemy z sercem lub wątrobą.
• Niedawny udar, zawał serca lub niskie ciśnienie tętnicze krwi.
• Niektóre rzadkie dziedziczne choroby oczu, w tym zwyrodnienie barwnikowe siatkówki.
• Wystąpienie w przeszłości utraty wzroku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION).

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Valinger należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą w przypadku:

• Niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, białaczki, szpiczaka mnogiego.
• Anatomicznego zniekształcenia prącia lub choroby Peyroniego.
• Problemów z sercem – lekarz powinien dokładnie sprawdzić, czy stan serca pozwala na dodatkowy wysiłek związany z aktywnością seksualną.
• Wrzodów żołądka lub zaburzeń krzepnięcia (takich jak hemofilia).

W przypadku nagłego pogorszenia widzenia lub nagłej utraty wzroku należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jak każdy lek, Valinger może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

• Ból głowy.

Często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):

• Nudności.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca.
• Niestrawność.
• Zaburzenia widzenia (widzenie z kolorową poświatą, nadwrażliwość na światło, niewyraźne widzenie).
• Uczucie zatkanego nosa.
• Zawroty głowy.

Jeśli wystąpią poważne działania niepożądane, takie jak reakcja alergiczna, ból w klatce piersiowej, przedłużające się i bolesne wzwody (ponad 4 godziny), nagłe pogorszenie lub utrata wzroku, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Valinger może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, szczególnie:

• Azotanach stosowanych w leczeniu dławicy piersiowej.
• Lekach uwalniających tlenek azotu.
• Riocyguacie.
• Inhibitorach proteazy stosowanych w leczeniu HIV.
• Lekach alfa-adrenolitycznych stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub łagodnego rozrostu prostaty.

Spożycie alkoholu może czasowo zaburzyć zdolność do uzyskania erekcji, dlatego nie zaleca się spożywania znacznych ilości alkoholu przed zażyciem leku.