Popularne

Lek Avamina zawiera metforminę, substancję stosowaną w leczeniu cukrzycy. Lek Avamina stosuje się w leczeniu pacjentów chorych na cukrzycę typu 2 (cukrzyca insulinoniezależna), gdy za pomocą samej diety i ćwiczeń fizycznych nie można uzyskać właściwego stężenia glukozy we krwi. Jest stosowany w szczególności u pacjentów z nadwagą. Lek Avamina pomaga obniżyć stężenie glukozy we krwi do poziomu możliwie najbliższego prawidłowemu.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Avamina to lek zawierający metforminę, substancję należącą do grupy biguanidów, która pomaga kontrolować poziom cukru we krwi u osób z cukrzycą typu 2. Preparat jest dostępny w postaci tabletek powlekanych w dawce 500 mg chlorowodorku metforminy, co odpowiada 390 mg czystej metforminy. Lek ten jest szczególnie zalecany dla osób z nadwagą lub otyłością, u których sama dieta i aktywność fizyczna nie wystarczają do utrzymania prawidłowego poziomu glukozy.
Avamina jest przeznaczona do leczenia cukrzycy typu 2, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą. Lek można stosować jako jedyny preparat (monoterapia) lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi przyjmowanymi doustnie albo z insuliną. U dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą wykazano, że metformina stosowana jako lek pierwszego wyboru pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań cukrzycy, takich jak zawał serca czy inne poważne powikłania naczyniowe.
Preparat można również stosować u dzieci powyżej 10. roku życia i młodzieży – zarówno samodzielnie, jak i w skojarzeniu z insuliną.
Metformina zawarta w Avaminie nie zwiększa wydzielania insuliny przez trzustkę, dzięki czemu nie powoduje niebezpiecznego spadku poziomu cukru (hipoglikemii), gdy jest stosowana samodzielnie. Zamiast tego działa na trzech płaszczyznach:
Dodatkowo metformina korzystnie wpływa na metabolizm tłuszczów – pomaga obniżyć poziom cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL (tzw. złego cholesterolu) oraz trójglicerydów. U wielu pacjentów lek przyczynia się również do stabilizacji masy ciała lub jej niewielkiego spadku.
Dawkowanie Avaminy ustala lekarz indywidualnie, w zależności od wyników badań poziomu cukru we krwi oraz stanu zdrowia pacjenta, szczególnie czynności nerek.
Dawka początkowa to zazwyczaj 500 mg lub 850 mg chlorowodorku metforminy dwa lub trzy razy na dobę. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku lub bezpośrednio po nim, co zmniejsza ryzyko dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Po 10–15 dniach lekarz może dostosować dawkę na podstawie wyników badań. Powolne zwiększanie dawki pomaga organizmowi lepiej tolerować lek.
Maksymalna dawka wynosi 3000 mg chlorowodorku metforminy na dobę, podzielona na trzy dawki.
U osób z osłabioną funkcją nerek dawkowanie musi być zmniejszone, a czynność nerek regularnie kontrolowana. Przy wartości GFR (wskaźnika przesączania kłębuszkowego) poniżej 30 ml/min stosowanie Avaminy jest przeciwwskazane.
U dzieci powyżej 10. roku życia zwykle rozpoczyna się od dawki 500 mg lub 850 mg raz na dobę. Maksymalna dawka dla dzieci to 2000 mg na dobę, podzielona na dwie lub trzy dawki.
U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie ustala się ostrożnie, z uwzględnieniem czynności nerek, która z wiekiem często się pogarsza.
Avaminy nie można stosować w następujących sytuacjach:
Kwasica mleczanowa to rzadkie, ale bardzo poważne powikłanie, które może wystąpić podczas leczenia metforminą. Objawia się dusznością, bólem brzucha, skurczami mięśni, osłabieniem, obniżeniem temperatury ciała, a w ciężkich przypadkach śpiączką. Ryzyko kwasicy mleczanowej wzrasta u osób z zaburzeniami czynności nerek, przy odwodnieniu, ciężkich zakażeniach, nadmiernym spożyciu alkoholu oraz u osób starszych. W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie (co najmniej raz w roku, a u osób starszych częściej) należy badać czynność nerek. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek dawkę należy zmniejszyć.
Jeśli planowane jest badanie z użyciem środka kontrastowego zawierającego jod (np. tomografia komputerowa z kontrastem), należy przerwać stosowanie Avaminy przed badaniem i wznowić je dopiero po 48 godzinach, pod warunkiem, że czynność nerek jest prawidłowa.
Przed planowanym zabiegiem operacyjnym w znieczuleniu ogólnym lub regionalnym należy odstawić Avaminę. Można ją ponownie włączyć nie wcześniej niż 48 godzin po zabiegu, po sprawdzeniu czynności nerek.
Pomimo stosowania leku, należy kontynuować dietę cukrzycową z równomiernym rozkładem węglowodanów w ciągu dnia. Osoby z nadwagą powinny stosować dietę niskokaloryczną.
Avamina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Jak każdy lek, Avamina może wywoływać działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów.
Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, utrata apetytu. Te objawy występują najczęściej na początku leczenia i zwykle ustępują samoistnie. Aby im zapobiec, należy przyjmować lek podczas posiłków i stopniowo zwiększać dawkę.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy skontaktować się z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.
Ciąża: U kobiet planujących ciążę lub będących w ciąży nie zaleca się stosowania Avaminy. W takich przypadkach do kontroli poziomu cukru we krwi zalecana jest insulina, która bezpieczniej chroni rozwijający się płód.
Karmienie piersią: Metformina przenika do mleka kobiecego. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa, nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia Avaminą. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia należy podjąć wspólnie z lekarzem.
Avamina stosowana samodzielnie nie powoduje hipoglikemii, więc nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak zachować ostrożność, gdy lek jest stosowany z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodnymi sulfonylomocznika, insuliną), które mogą obniżać poziom cukru we krwi.
Jedna tabletka powlekana Avamina 500 mg zawiera 500 mg chlorowodorku metforminy, co odpowiada 390 mg czystej metforminy.
Substancje pomocnicze: powidon K-90, magnezu stearynian, hypromeloza 5cP, makrogol 400 i makrogol 6000.
Tabletki są białe, okrągłe, dwuwypukłe, z wytłoczoną literą „A” na jednej stronie i cyframi „60″ na drugiej. Linia podziału na tabletce nie służy do dzielenia tabletki.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności wynosi 5 lat. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.
Niewykorzystany lek oraz jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji leków.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Avamina, tabletki powlekane, 500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Avamina dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Avamina stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Avamina to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 500 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Avamina jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Avamina jest Siofor 500 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Avamina zaczyna obniżać poziom cukru we krwi stopniowo. Pełny efekt terapeutyczny można zaobserwować po kilku tygodniach regularnego stosowania, kiedy dawka zostanie odpowiednio dostosowana przez lekarza.
Nie, metformina zawarta w Avaminie zwykle nie powoduje przyrostu masy ciała. U wielu pacjentów obserwuje się stabilizację wagi lub jej niewielki spadek, co jest dodatkową korzyścią, szczególnie u osób z nadwagą.
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Avaminą, ponieważ znacznie zwiększa to ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej – poważnego powikłania zagrażającego życiu.
Jeśli zapomnisz zażyć dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, gdy tylko o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora następnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie według ustalonego schematu. Nie podwajaj dawki.
Avamina stosowana samodzielnie nie powoduje hipoglikemii (niskiego poziomu cukru we krwi). Ryzyko hipoglikemii pojawia się, gdy lek jest przyjmowany razem z insuliną lub innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika.

Nie daj się jesieni