Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Glucophage zawiera metforminę, lek stosowany w leczeniu cukrzycy. Glucophage pomaga zmniejszyć stężenie glukozy we krwi do wartości jak najbardziej zbliżonych do prawidłowych. U dorosłych z nadwagą długotrwałe stosowanie leku Glucophage zmniejsza również ryzyko powikłań związanych z cukrzycą.
Ulotka Glucophage 500 mg dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Glucophage 500 mg – skuteczny lek w leczeniu cukrzycy typu 2
Glucophage 500 mg to produkt leczniczy dostępny wyłącznie na receptę, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 390 mg czystej metforminy. Tabletki mają charakterystyczną białą barwę, okrągły kształt i są wypukłe, co ułatwia ich połykanie.
Kiedy stosuje się Glucophage?
Lek jest szczególnie polecany osobom z cukrzycą typu 2, które mają nadwagę i u których sama dieta oraz aktywność fizyczna nie pozwalają na osiągnięcie odpowiedniego poziomu cukru we krwi. Glucophage może być stosowany jako jedyny lek (monoterapia) lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi przyjmowanymi doustnie albo z insuliną.
U młodych pacjentów w wieku od 10 lat i nastolatków produkt również może być używany samodzielnie lub razem z insuliną. Badania kliniczne wykazały, że u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą stosowanie metforminy jako leku pierwszego rzutu, gdy dieta okazała się nieskuteczna, przyczynia się do zmniejszenia ryzyka powikłań związanych z cukrzycą.
Jak działa Glucophage?
Metformina, substancja czynna leku Glucophage, należy do grupy leków zwanych biguanidami. Jej działanie polega na obniżaniu podwyższonego poziomu cukru we krwi, zarówno na czczo, jak i po posiłkach. Co ważne, metformina nie pobudza trzustki do wydzielania większej ilości insuliny, dlatego nie powoduje zbyt niskiego poziomu cukru we krwi, czyli hipoglikemii.
Mechanizm działania metforminy jest wielokierunkowy. Po pierwsze, zmniejsza ona produkcję cukru w wątrobie, która u osób z cukrzycą często wytwarza go zbyt dużo. Po drugie, pomaga organizmowi lepiej wykorzystywać cukier znajdujący się we krwi, częściowo poprzez zwiększenie skuteczności działania insuliny. Po trzecie, wpływa na jelita, zmieniając sposób, w jaki cukier jest z nich wchłaniany do krwi. Metformina zwiększa wychwyt cukru z krążenia krwi i jednocześnie zmniejsza jego wchłanianie z pożywienia. Dodatkowo stymuluje uwalnianie substancji zwanej GLP-1 i zmniejsza wchłanianie kwasów żółciowych, a także wpływa na skład bakterii jelitowych.
U osób z podwyższonym poziomem tłuszczów we krwi metformina może także poprawić profil lipidowy. W badaniach klinicznych zaobserwowano, że stosowanie tego leku wiąże się ze stabilną masą ciała lub nawet niewielką utratą wagi.
Jak stosować Glucophage?
Dawkowanie leku należy zawsze ustalić z lekarzem, który dostosuje je do indywidualnych potrzeb pacjenta. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 500 mg lub 850 mg metforminy chlorowodorku przyjmowanej dwa lub trzy razy dziennie podczas posiłku lub bezpośrednio po nim. Po upływie dziesięciu do piętnastu dni lekarz może zmienić dawkę na podstawie wyników badań poziomu cukru we krwi. Stopniowe zwiększanie dawki może pomóc organizmowi lepiej tolerować lek i zmniejszyć ryzyko dolegliwości żołądkowo-jelitowych.
Maksymalna zalecana dawka metforminy chlorowodorku dla dorosłych wynosi 3000 mg na dobę, podzielona na trzy dawki. Jeśli Glucophage jest stosowany razem z insuliną, dawkę insuliny lekarz będzie dostosowywał na podstawie regularnych pomiarów poziomu cukru we krwi.
U dzieci w wieku od 10 lat i młodzieży zazwyczaj zaczyna się od dawki 500 mg lub 850 mg raz dziennie podczas posiłku lub po nim. Po dziesięciu do piętnastu dniach dawkę można dostosować. Maksymalna zalecana dawka dla tej grupy wiekowej to 2000 mg na dobę, podzielona na dwie lub trzy dawki.
Dostosowanie dawkowania u osób z zaburzeniami czynności nerek
Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie lekarz będzie kontrolował czynność nerek poprzez badanie wskaźnika filtracji kłębuszkowej, zwanego GFR. U osób ze zwiększonym ryzykiem dalszego pogorszenia czynności nerek oraz u osób starszych kontrole mogą być częstsze, na przykład co trzy do sześciu miesięcy.
W zależności od wartości GFR lekarz dostosuje dawkę leku:
- Przy GFR od 60 do 89 ml/min maksymalna dawka dobowa wynosi 3000 mg, ale lekarz może rozważyć jej zmniejszenie, jeśli czynność nerek się pogarsza.
- Przy GFR od 45 do 59 ml/min maksymalna dawka dobowa to 2000 mg. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz dokładnie oceni, czy nie ma czynników zwiększających ryzyko powikłań. Dawka początkowa nie będzie większa niż połowa dawki maksymalnej.
- Przy GFR od 30 do 44 ml/min maksymalna dawka dobowa to 1000 mg.
- Przy GFR poniżej 30 ml/min stosowanie metforminy jest zabronione.
Kiedy nie wolno stosować Glucophage?
Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest całkowicie zabronione. Nie można go przyjmować, jeśli pacjent ma uczulenie na metforminę lub którykolwiek inny składnik preparatu. Lek jest również przeciwwskazany w przypadku jakiejkolwiek ostrej kwasicy metabolicznej, takiej jak kwasica mleczanowa czy cukrzycowa kwasica ketonowa, a także w stanie przedśpiączkowym w cukrzycy.
Glucophage nie może być stosowany u osób z ciężką niewydolnością nerek, gdy GFR jest poniżej 30 ml/min. Przeciwwskazaniem są także ostre stany chorobowe, które mogą zaburzyć czynność nerek, takie jak odwodnienie, ciężkie zakażenie czy wstrząs. Nie wolno stosować leku w przypadku chorób, które mogą powodować niedotlenienie tkanek, takich jak niewyrównana niewydolność serca, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego czy wstrząs.
Dodatkowymi przeciwwskazaniami są niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem oraz alkoholizm.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwasica mleczanowa
Kwasica mleczanowa to bardzo rzadkie, ale poważne powikłanie, które może wystąpić podczas leczenia metforminą. Najczęściej pojawia się, gdy nagle pogarsza się czynność nerek, występują choroby serca lub układu oddechowego albo rozwija się posocznica. Jeśli czynność nerek gwałtownie się pogarsza, metformina może gromadzić się w organizmie, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej.
W przypadku odwodnienia wywołanego na przykład ciężką biegunką, wymiotami, gorączką lub zmniejszonym spożyciem płynów, należy tymczasowo przerwać przyjmowanie metforminy i skonsultować się z lekarzem. Należy być również ostrożnym przy rozpoczynaniu leczenia lekami, które mogą znacząco zaburzyć czynność nerek, takimi jak leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne czy niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, uczucie osłabienia i obniżoną temperaturę ciała, po której może nastąpić śpiączka. Jeśli pojawią się jakiekolwiek podejrzane objawy, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i pilnie zgłosić się do lekarza.
Czynność nerek i serca
Regularna kontrola czynności nerek jest kluczowa podczas leczenia metforminą. Metformina może być stosowana u pacjentów ze stabilną, przewlekłą niewydolnością serca, pod warunkiem regularnego monitorowania czynności serca i nerek. Lek jest jednak przeciwwskazany u pacjentów z ostrą i niestabilną niewydolnością serca.
Badania obrazowe ze środkiem kontrastowym
Jeśli planowane jest badanie obrazowe z podaniem do żyły środka kontrastowego zawierającego jod, należy przerwać stosowanie metforminy przed badaniem i nie przyjmować jej przez co najmniej czterdzieści osiem godzin po badaniu. Można wznowić leczenie dopiero po ponownej ocenie czynności nerek i potwierdzeniu, że jest ona stabilna.
Zabiegi chirurgiczne
Przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym należy przerwać przyjmowanie metforminy. Leczenie można wznowić najwcześniej po czterdziestu ośmiu godzinach od zabiegu lub wznowienia odżywiania doustnego, po ponownej ocenie i potwierdzeniu stabilnej czynności nerek.
Dzieci i młodzież
Przed rozpoczęciem leczenia u dzieci należy potwierdzić rozpoznanie cukrzycy typu 2. Choć w rocznych badaniach klinicznych nie stwierdzono wpływu metforminy na wzrost i dojrzewanie dzieci, brak jest długoterminowych danych w tym zakresie. Dlatego zaleca się staranną obserwację dzieci przyjmujących ten lek, szczególnie przed okresem dojrzewania.
Inne zalecenia
Wszyscy pacjenci powinni przestrzegać zaleceń dietetycznych z regularnym spożywaniem węglowodanów w ciągu dnia. Osoby z nadwagą powinny kontynuować dietę niskokaloryczną. Należy regularnie wykonywać kontrolne badania laboratoryjne typowe dla cukrzycy.
Metformina może zmniejszać poziom witaminy B12 w surowicy krwi. Ryzyko niskiego stężenia tej witaminy rośnie wraz ze zwiększeniem dawki leku, czasem trwania leczenia lub u pacjentów z czynnikami ryzyka niedoboru witaminy B12. W przypadku podejrzenia niedoboru, takiego jak niedokrwistość czy neuropatia, należy monitorować poziom witaminy B12. Okresowe monitorowanie może być konieczne u pacjentów z czynnikami ryzyka. Leczenie metforminą należy kontynuować tak długo, jak jest tolerowane i nie jest przeciwwskazane, a w razie potrzeby zastosować odpowiednie leczenie uzupełniające niedobór witaminy B12.
Metformina sama nie wywołuje hipoglikemii, ale należy zachować ostrożność, gdy jest stosowana razem z insuliną lub innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika czy meglitynidy, ponieważ wtedy ryzyko hipoglikemii jest większe.
Interakcje z innymi lekami
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Alkohol: Zatrucie alkoholem zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u osób głodzących się, niedożywionych lub z zaburzeniami czynności wątroby. Dlatego należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia metforminą.
Środki kontrastowe zawierające jod: Jak już wspomniano, stosowanie metforminy należy przerwać przed badaniem obrazowym i nie wznawiać przez co najmniej czterdzieści osiem godzin po badaniu, po uprzedniej kontroli czynności nerek.
Skojarzenia wymagające ostrożności
Niektóre leki mogą niekorzystnie wpływać na czynność nerek, zwiększając ryzyko kwasicy mleczanowej. Należą do nich niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym selektywne inhibitory COX-2, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz leki moczopędne, zwłaszcza pętlowe. Jeśli rozpoczyna się leczenie takimi lekami równocześnie z metforminą, konieczne jest dokładne monitorowanie czynności nerek.
Leki o działaniu hiperglikemicznym, takie jak glikokortykosteroidy stosowane ogólnie lub miejscowo oraz sympatykomimetyki, mogą wymagać częstszej kontroli poziomu cukru we krwi. W razie potrzeby lekarz może zmodyfikować dawkę metforminy podczas leczenia takimi lekami i po ich odstawieniu.
Metformina jest transportowana w organizmie przez specjalne białka zwane nośnikami kationu organicznego, oznaczanymi jako OCT1 i OCT2. Leki, które blokują lub pobudzają te nośniki, mogą wpływać na skuteczność metforminy i jej wydalanie z organizmu. Należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ jednoczesne stosowanie takich leków z metforminą może zwiększyć jej stężenie w osoczu. Lekarz może rozważyć dostosowanie dawki metforminy.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Niekontrolowany poziom cukru we krwi przed poczęciem i w czasie ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych, utraty ciąży, nadciśnienia wywołanego ciążą, stanu przedrzucawkowego oraz śmiertelności okołoporodowej. Dlatego ważne jest utrzymanie poziomu cukru we krwi jak najbardziej zbliżonego do prawidłowego przez cały okres ciąży, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych u matki i dziecka.
Metformina przenika przez łożysko w stężeniach, które mogą być tak wysokie jak u matki. Duża ilość danych z badań dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu czy noworodka po ekspozycji na metforminę przed poczęciem lub w czasie ciąży.
Istnieją ograniczone i niejednoznaczne dowody wpływu metforminy na długoterminowe wyniki dotyczące masy ciała dzieci narażonych w okresie życia płodowego. Wydaje się, że metformina nie wpływa na rozwój motoryczny i społeczny u dzieci do czwartego roku życia, które były narażone na ten lek w okresie życia płodowego, chociaż dane dotyczące długoterminowych wyników są ograniczone.
Jeśli jest to klinicznie konieczne, stosowanie metforminy można rozważyć w czasie ciąży i w fazie przed poczęciem jako uzupełnienie leczenia insuliną lub alternatywę dla insuliny.
Karmienie piersią
Metformina przenika do mleka kobiecego. U noworodków i niemowląt karmionych piersią nie obserwowano żadnych działań niepożądanych. Z uwagi na dostępność jedynie ograniczonych danych, nie zaleca się karmienia piersią w czasie leczenia metforminą. Decyzję o tym, czy przerwać karmienie piersią, należy podjąć po rozważeniu korzyści wynikających z karmienia piersią i potencjalnego ryzyka występowania działań niepożądanych u dziecka.
Płodność
W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wpływu metforminy na płodność.
Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn
Metformina stosowana samodzielnie nie powoduje zbyt niskiego poziomu cukru we krwi i dlatego nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać o ryzyku wystąpienia hipoglikemii w przypadku stosowania metforminy razem z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika, insulina czy meglitynidy.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Glucophage może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Na początku leczenia najczęściej pojawiają się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu. W większości przypadków ustępują one samoistnie. Aby zmniejszyć ryzyko ich wystąpienia, zaleca się przyjmowanie metforminy w dwóch lub trzech dawkach na dobę podczas posiłku lub po nim oraz stopniowe zwiększanie dawki.
Bardzo często występujące działania niepożądane
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu. Te objawy występują najczęściej na początku leczenia i zwykle ustępują samoistnie.
Często występujące działania niepożądane
- Zmniejszenie lub niedobór witaminy B12 w organizmie.
- Zaburzenia smaku.
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane
- Kwasica mleczanowa – poważne powikłanie wymagające natychmiastowej pomocy medycznej.
- Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby lub zapalenie wątroby, które ustępują po odstawieniu metforminy.
- Reakcje skórne, takie jak rumień, świąd skóry czy pokrzywka.
Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży działania niepożądane mają podobny charakter i nasilenie jak u osób dorosłych.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub działania niepożądane stają się dokuczliwe, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Ważne jest również zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich instytucji, co umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania leku.
Przedawkowanie
Nie obserwowano hipoglikemii, czyli zbyt niskiego poziomu cukru we krwi, po zastosowaniu metforminy chlorowodorku w dawkach do 85 gramów, jednak w takich przypadkach występowała kwasica mleczanowa. Znaczne przedawkowanie metforminy lub współistnienie innych czynników ryzyka może spowodować kwasicę mleczanową. Jest to stan zagrażający zdrowiu lub życiu i wymaga leczenia szpitalnego. Najskuteczniejszą metodą usuwania mleczanów i metforminy z organizmu jest hemodializa.
Skuteczność kliniczna Glucophage
Duże badanie kliniczne, znane jako United Kingdom Prospective Diabetes Study, wykazało długotrwałe korzyści z intensywnej kontroli poziomu cukru we krwi u dorosłych pacjentów chorych na cukrzycę typu 2. Analiza wyników uzyskanych u pacjentów z nadwagą leczonych metforminą po nieskutecznym leczeniu tylko dietą wykazała istotne zmniejszenie ryzyka powikłań cukrzycy, śmiertelności związanej z cukrzycą oraz śmiertelności ogólnej. Zaobserwowano również istotne zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego.
U dzieci i młodzieży kontrolowane badania kliniczne wykazały zbliżony stopień kontroli poziomu cukru we krwi jak obserwowany u pacjentów dorosłych.
Co dzieje się z lekiem w organizmie?
Po przyjęciu tabletki metforminy doustnie, maksymalne stężenie leku w osoczu krwi występuje po około dwóch i pół godzinach. Całkowita biodostępność, czyli ilość leku, która dostaje się do krążenia krwi, wynosi około pięćdziesięciu do sześćdziesięciu procent. Około dwudziestu do trzydziestu procent dawki jest wydalane z kałem jako frakcja niewchłonięta.
Metformina w nieznacznym stopniu wiąże się z białkami osocza i przenika do czerwonych krwinek. Lek jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej, bez żadnych metabolitów. Klirens nerkowy metforminy jest większy niż czterysta mililitrów na minutę, co wskazuje, że jest ona wydalana zarówno przez przesączanie kłębuszkowe, jak i wydzielanie kanalikowe. Rzeczywisty okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi około sześciu i pół godziny.
U osób z zaburzeniami czynności nerek klirens nerkowy jest zmniejszony proporcjonalnie do klirensu kreatyniny, co prowadzi do wydłużenia okresu półtrwania i zwiększenia stężenia metforminy w osoczu.
Pokarm zmniejsza i nieznacznie opóźnia wchłanianie metforminy, ale kliniczne znaczenie tych zmian jest nieznane.
Skład leku
Każda tabletka powlekana Glucophage 500 mg zawiera 500 mg metforminy chlorowodorku jako substancję czynną, co odpowiada 390 mg czystej metforminy.
Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki to powidon K 30 oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletki zawiera hypromelozę.
Przechowywanie leku
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Glucophage 500 mg jest dostępny w blistrach lub butelkach w różnych wielkościach opakowań, od dziewięciu do tysiąca tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Usuwanie leku
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na śmieci. Można zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Te działania pomogą chronić środowisko.
Podsumowanie
Glucophage 500 mg to sprawdzony i skuteczny lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u osób z nadwagą. Dzięki wielokierunkowemu mechanizmowi działania pomaga kontrolować poziom cukru we krwi, nie powodując hipoglikemii, gdy jest stosowany samodzielnie. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania, regularnego monitorowania czynności nerek oraz zgłaszania wszelkich niepokojących objawów. Leczenie metforminą powinno być częścią kompleksowej terapii obejmującej odpowiednią dietę, aktywność fizyczną i regularne badania kontrolne.
Zamienniki Glucophage 500 mg
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Glucophage 500 mg, tabletki powlekane, 500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Glucophage 500 mg dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Glucophage 500 mg stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Glucophage 500 mg to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 500 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Glucophage 500 mg jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Glucophage 500 mg są Avamina, Etform 500, Formetic, Metcrean, Metformax 500, Metformin Bluefish i Siofor 500 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Glucophage 500 mg
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Glucophage 500 mg w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Glucophage 500 mg?
FAQ
Jak długo trzeba przyjmować Glucophage?
Czas leczenia Glucophage jest indywidualny i zależy od kontroli poziomu cukru we krwi oraz zaleceń lekarza. U wielu pacjentów jest to terapia długoterminowa, która powinna być kontynuowana tak długo, jak jest tolerowana i przynosi korzyści.
Czy Glucophage pomaga schudnąć?
W badaniach klinicznych stosowanie metforminy wiązało się ze stabilną masą ciała lub niewielką utratą wagi u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą. Nie jest to jednak lek odchudzający i powinien być stosowany wyłącznie w leczeniu cukrzycy zgodnie z zaleceniami lekarza.
Dlaczego Glucophage należy przyjmować podczas posiłku?
Przyjmowanie Glucophage podczas posiłku lub bezpośrednio po nim pomaga zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty czy biegunka, które są najczęstsze na początku leczenia.
Czy można pić alkohol podczas przyjmowania Glucophage?
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Glucophage, ponieważ zatrucie alkoholem zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u osób głodzących się, niedożywionych lub z zaburzeniami czynności wątroby.
Co zrobić gdy zapomnę przyjąć dawkę Glucophage?
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę leku, przyjmij ją jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się czas przyjęcia następnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z ustalonym schematem. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Kiedy należy przerwać przyjmowanie Glucophage przed badaniem obrazowym?
Należy przerwać stosowanie Glucophage przed badaniem obrazowym z podaniem do żyły środka kontrastowego zawierającego jod i nie przyjmować leku przez co najmniej czterdzieści osiem godzin po badaniu. Można wznowić leczenie dopiero po ponownej ocenie czynności nerek przez lekarza.
Nie daj się jesieni
