Daxanlo

Daxanlo to nowoczesny lek przeciwzakrzepowy zawierający dabigatran eteksylan w dawce 75 mg w postaci kapsułek twardych. Produkt ten został opracowany z myślą o pacjentach wymagających skutecznej ochrony przed niebezpiecznymi powikłaniami zakrzepowymi. Działa poprzez hamowanie trombiny – kluczowego enzymu odpowiedzialnego za powstawanie zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Dzięki temu mechanizmowi działania Daxanlo skutecznie zapobiega tworzeniu się skrzeplin, które mogą prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych.

Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów po przebytych poważnych zabiegach ortopedycznych – planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego. W tych sytuacjach ryzyko powstania zakrzepów w żyłach jest znacznie zwiększone, dlatego konieczne jest wdrożenie skutecznej profilaktyki. Daxanlo stosuje się również w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz zapobieganiu jej nawrotom u dzieci i młodzieży od urodzenia do osiemnastego roku życia.

Substancja czynna – dabigatran eteksylan – to tak zwany prolek, który po przyjęciu doustnym szybko przekształca się w organizmie w aktywną postać: dabigatran. Ten związek chemiczny należy do grupy bezpośrednich inhibitorów trombiny. Trombina to enzym odpowiedzialny za ostatni etap powstawania skrzepliny – przekształcenie fibrynogenu w fibrynę, która tworzy sieć zatrzymującą płytki krwi i erytrocyty. Dabigatran blokuje działanie trombiny, zapobiegając w ten sposób tworzeniu się zakrzepów. Co ważne, działa zarówno na wolną trombinę krążącą we krwi, jak i na tę związaną już z fibrynogenem, co czyni go szczególnie skutecznym.

Sposób dawkowania zależy od wskazania oraz indywidualnej sytuacji pacjenta. U dorosłych po zabiegach ortopedycznych leczenie rozpoczyna się w dniu operacji – pierwszą dawkę 110 mg (jedną kapsułkę 75 mg plus jedną kapsułkę 35 mg lub równoważną kombinację) podaje się w ciągu od jednej do czterech godzin po zakończeniu zabiegu, o ile zapewniono prawidłową hemostazę. Następnego dnia rozpoczyna się podawanie dawki podtrzymującej wynoszącej 220 mg raz na dobę. Czas trwania leczenia wynosi dziesięć dni po operacji stawu kolanowego lub od dwudziestu ośmiu do trzydziestu pięciu dni po operacji stawu biodrowego.

U niektórych pacjentów konieczne jest zmniejszenie dawki. Dotyczy to osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, pacjentów w wieku siedemdziesięciu pięciu lat lub starszych oraz osób jednocześnie przyjmujących niektóre leki wpływające na wchłanianie dabigatranu (werapamil, amiodaron, chinidyna). W takich przypadkach dawka początkowa wynosi 75 mg, a dawka podtrzymująca 150 mg raz na dobę.

Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody, aby ułatwić ich przedostanie się do żołądka. Nie wolno otwierać kapsułek, ponieważ może to znacząco zwiększyć biodostępność leku i tym samym ryzyko krwawienia. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest zabronione. Przede wszystkim nie można go podawać osobom uczulonym na dabigatran eteksylan lub którykolwiek składnik preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej trzydziestu mililitrów na minutę u dorosłych), czynne istotne klinicznie krwawienie oraz schorzenia związane z wysokim ryzykiem poważnego krwawienia, takie jak czynne owrzodzenie przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe obarczone dużym ryzykiem krwawienia, niedawny uraz lub zabieg chirurgiczny mózgu czy rdzenia kręgowego, niedawny krwotok śródczaszkowy.

Leku nie można łączyć z innymi produktami przeciwzakrzepowymi (z wyjątkiem szczególnych sytuacji, takich jak zamiana terapii) ani z silnymi inhibitorami białka transportowego P-glikoproteiny, takimi jak ketokonazol, cyklosporyna, itrakonazol czy dronedaron stosowane ogólnoustrojowo. Przeciwwskazaniem jest również stan po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagający leczenia przeciwzakrzepowego oraz zaburzenia czynności wątroby mogące wpływać na przeżycie pacjenta.

Najważniejszym ryzykiem związanym ze stosowaniem Daxanlo jest możliwość wystąpienia krwawienia. Ze względu na mechanizm działania lek zwiększa ryzyko krwawienia z dowolnej tkanki lub narządu. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność u osób z chorobami zwiększającymi ryzyko krwawienia oraz u pacjentów jednocześnie przyjmujących leki wpływające na krzepnięcie krwi, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne, kwas acetylosalicylowy czy klopidogrel.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie konieczna jest ocena czynności nerek poprzez obliczenie klirensu kreatyniny, szczególnie u osób starszych, u których zaburzenia funkcji nerek mogą być częste. Ryzyko krwawienia jest zwiększone u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, osób w podeszłym wieku (siedemdziesiąt pięć lat i więcej), pacjentów o małej masie ciała (poniżej pięćdziesięciu kilogramów) oraz u osób jednocześnie przyjmujących leki hamujące agregację płytek krwi.

Podczas leczenia należy zwracać uwagę na objawy mogące wskazywać na krwawienie: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, niewyjaśniony obrzęk, duszność czy niewyjaśniony spadek ciśnienia krwi. Niewyjaśniony spadek stężenia hemoglobiny lub hematokrytu powinien skłonić do poszukiwania miejsca krwawienia. W przypadku wystąpienia silnego krwawienia u dorosłych dostępny jest specyficzny czynnik odwracający działanie dabigatranu – idarucyzumab.

Pacjenci przyjmujący Daxanlo poddawani zabiegom chirurgicznym lub procedurom inwazyjnym są w grupie zwiększonego ryzyka krwawienia. W przypadku planowanych zabiegów należy przerwać stosowanie leku co najmniej dwadzieścia cztery godziny przed procedurą. U pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia lub poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym należy rozważyć przerwanie stosowania leku na dwa do czterech dni przed operacją. Czas przerwy zależy również od czynności nerek pacjenta – im gorsza funkcja nerek, tym dłuższy okres przerwy może być wymagany.

W przypadku zabiegów pilnych lub w trybie nagłym, gdy konieczne jest szybkie odwrócenie działania przeciwzakrzepowego, dla dorosłych pacjentów dostępny jest swoisty czynnik odwracający – idarucyzumab. Po zabiegu leczenie można wznowić tak szybko, jak to możliwe, pod warunkiem uzyskania odpowiedniej hemostatzy i stabilności klinicznej pacjenta.

Daxanlo może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne są interakcje z lekami wpływającymi na białko transportowe P-glikoproteinę, które odpowiada za wchłanianie dabigatranu. Silne inhibitory tego białka (ketokonazol, cyklosporyna, itrakonazol, dronedaron oraz połączenie glekaprewiru z pibrentaswirem) są przeciwwskazane ze względu na znaczące zwiększenie stężenia dabigatranu we krwi.

Słabsze lub umiarkowane inhibitory P-glikoproteiny, takie jak werapamil, amiodaron, chinidyna, klarytromycyna czy tikagrelor, również zwiększają stężenie dabigatranu, choć w mniejszym stopniu. W przypadku ich stosowania konieczne jest zmniejszenie dawki Daxanlo i ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem objawów krwawienia. Z kolei induktory P-glikoproteiny, takie jak ryfampicyna czy ziele dziurawca, zmniejszają stężenie dabigatranu i należy unikać ich jednoczesnego stosowania.

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, leków hamujących agregację płytek krwi (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel, tikagrelor) oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych, ponieważ zwiększają one ryzyko krwawienia. Również selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny mogą nasilać ryzyko krwotoczne.

Najczęstszym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem Daxanlo jest krwawienie, które występuje u około czternastu procent pacjentów. Duże krwawienia (włącznie z krwawieniami z ran pooperacyjnych) występują u mniej niż dwóch procent leczonych osób. Krwawienia mogą dotyczyć różnych lokalizacji: przewodu pokarmowego (najczęściej), układu moczowo-płciowego, nosa, mogą występować krwiaki, krwioplucie czy krwawienia do skóry.

Do innych często obserwowanych działań niepożądanych należą: spadek stężenia hemoglobiny, niedokrwistość, spadek hematokrytu, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często mogą wystąpić: małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka), krwotok wewnątrzczaszkowy, owrzodzenie żołądka lub jelit, zapalenie żołądka i przełyku, refluks żołądkowo-przełykowy.

Rzadko zgłaszano bardzo poważne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz neutropenia i agranulocytoza. W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, szczególnie tych mogących wskazywać na krwawienie (osłabienie, bladość, zawroty głowy, czarne stolce, krew w moczu, przedłużające się krwawienie z ran), należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Dane dotyczące stosowania Daxanlo u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, w tym zmniejszenie masy ciała płodu, zwiększoną umieralność zarodków oraz wady rozwojowe. Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest dokładnie poznane. Dlatego lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę podczas leczenia tym preparatem.

Brak danych klinicznych dotyczących przenikania dabigatranu do mleka kobiecego i jego wpływu na karmione niemowlę. W związku z tym podczas stosowania Daxanlo należy przerwać karmienie piersią. Nie ma również wystarczających danych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi, choć badania na zwierzętach wykazały pewne niekorzystne efekty przy wysokich dawkach.

Przyjęcie zbyt dużej dawki Daxanlo naraża pacjenta na zwiększone ryzyko krwawienia. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Lekarz może zlecić badania krzepnięcia krwi, które pomogą ocenić ryzyko krwawienia i określić odpowiednie postępowanie.

W przypadku nadmiernego działania przeciwzakrzepowego konieczne może być przerwanie leczenia. U dorosłych pacjentów w sytuacjach wymagających szybkiego odwrócenia działania leku dostępny jest specyficzny antidotum – idarucyzumab. Dabigatran może być również usuwany z organizmu za pomocą hemodializy. W zależności od sytuacji klinicznej lekarz może zastosować inne metody leczenia wspomagającego, takie jak przetoczenie krwi, koncentraty czynników krzepnięcia czy rekombinowany czynnik krzepnięcia.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Kapsułki należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. W przypadku opakowań w pojemnikach należy przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania produktu.

Każda kapsułka twarda zawiera siedemdziesiąt pięć miligramów dabigatranu eteksylanu w postaci mezylanu jako substancję czynną. Kapsułki mają białe lub prawie białe wieczko i korpus, z czarnym nadrukiem „75″ wzdłuż kapsułki. Wewnątrz znajdują się peletki o barwie od żółtawo-białej do jasnożółtej. Oprócz substancji czynnej kapsułki zawierają substancje pomocnicze: kwas winowy, hypromelo zę, hydroksypropylocelulozę oraz talk w pelletkach, a w osłonce kapsułki: dwutlenek tytanu, karagen, chlorek potasu i hypromelo zę.