Cerezyme

Cerezyme to lek zawierający substancję czynną imigluceraza, która jest zmodyfikowaną postacią ludzkiego enzymu – kwaśnej beta-glukozydazy. Enzym ten jest wytwarzany za pomocą zaawansowanej technologii rekombinacji DNA w hodowli komórek. Cerezyme dostępny jest w postaci proszku do przygotowania koncentratu, który następnie rozcieńcza się i podaje w infuzji dożylnej. Każda fiolka zawiera 400 jednostek imiglucerazy.

Lek działa poprzez uzupełnienie niedoboru enzymu, który u osób zdrowych odpowiada za rozkład pewnego rodzaju tłuszczu – glukozyloceramidu. Gdy ten enzym prawidłowo funkcjonuje, rozkłada glukozyloceramid na glukozę i ceramid. Podanie imiglucerazy umożliwia hydrolizę (rozpad) nagromadzonego glukozyloceramidu, co przeciwdziała pierwotnym zaburzeniom chorobowym i zapobiega wtórnym powikłaniom.

Cerezyme jest przeznaczony do długotrwałej enzymatycznej terapii zastępczej u pacjentów z potwierdzoną chorobą Gauchera typu 1 (bez neuropatii) lub typu 3 (z przewlekłą neuropatią). Lek stosuje się u osób, u których występują klinicznie istotne objawy tej choroby, niezwiązane z układem nerwowym.

Do objawów choroby Gauchera, w których leczeniu pomaga Cerezyme, należą:

• Niedokrwistość (po wykluczeniu innych przyczyn, takich jak niedobór żelaza).
• Małopłytkowość (zbyt niska liczba płytek krwi).
• Choroba kości (po wykluczeniu innych przyczyn, takich jak niedobór witaminy D).
• Powiększenie wątroby lub śledziony.

Choroba Gauchera to rzadkie, dziedziczne zaburzenie metaboliczne, które jest przekazywane w sposób autosomalny recesywny. Oznacza to, że dziecko musi odziedziczyć wadliwy gen od obojga rodziców, aby choroba się rozwinęła. Przyczyną choroby jest niedobór enzymu lizosomalnego – kwaśnej beta-glukozydazy. W konsekwencji tego niedoboru dochodzi do zaburzenia rozkładu glukozyloceramidu, który jest głównym składnikiem tłuszczowym błon komórkowych.

U pacjentów z chorobą Gauchera glukozyloceramid gromadzi się w znacznych ilościach wewnątrz lizosomów makrofagów – komórek odpowiedzialnych za eliminowanie zbędnych substancji. Te przeładowane komórki nazywane są komórkami Gauchera. Najczęściej występują one w wątrobie, śledzionie i szpiku kostnym, ale mogą również pojawiać się w płucach, nerkach i jelitach.

Objawy choroby Gauchera

Choroba Gauchera charakteryzuje się bardzo zróżnicowanym obrazem klinicznym. Najczęstsze objawy to:

• Hepatosplenomegalia – powiększenie wątroby i śledziony.
• Małopłytkowość – zmniejszona liczba płytek krwi, co może prowadzić do problemów z krzepnięciem.
• Niedokrwistość – zmniejszona liczba czerwonych krwinek, powodująca zmęczenie i osłabienie.
• Zaburzenia kostne – często najbardziej obciążające objawy, które mogą znacząco upośledzać sprawność pacjenta.

Do powikłań kostnych zalicza się:

• Nacieki szpiku kostnego.
• Martwicę kości.
• Ból kości.
• Przełomy kostne (złamania).
• Osteopenię i osteoporozę (zmniejszenie gęstości mineralnej kości).
• Złamania patologiczne.
• Upośledzenie wzrostu u dzieci.

Ponadto u pacjentów z chorobą Gauchera wytwarzane są nadmierne ilości glukozy i zwiększa się wydatek energetyczny w spoczynku, co może prowadzić do przewlekłego zmęczenia i wyniszczenia. Choroba wiąże się również z przewlekłymi odczynami zapalnymi o niewielkim nasileniu oraz zwiększonym ryzykiem zaburzeń dotyczących immunoglobulin, takich jak hiperimmunoglobulinemia, gammapatia poliklonalna, gammapatia monoklonalna o nieustalonym znaczeniu (MGUS) oraz szpiczak mnogi.

Choroba Gauchera zwykle przebiega w sposób postępujący, a wraz z postępem choroby narasta ryzyko nieodwracalnych powikłań narządowych. Objawy kliniczne mogą niekorzystnie wpływać na jakość życia pacjentów. Choroba wiąże się ze zwiększoną chorobowością i umieralnością pacjentów w młodym wieku. Jeśli objawy pojawiają się w dzieciństwie, zwykle sugeruje to cięższy przebieg choroby, który może prowadzić do spowolnienia wzrostu i opóźnienia dojrzewania płciowego.

Wiadomo również, że chorobie Gauchera może towarzyszyć nadciśnienie płucne, a ryzyko jego wystąpienia zwiększa się po usunięciu śledziony (splenektomii).

Leczenie produktem Cerezyme powinno być prowadzone przez lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu choroby Gauchera. Z uwagi na różnorodny charakter choroby, dawkowanie należy dobrać indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie kompleksowej oceny wszystkich objawów klinicznych.

Dawkowanie

Po uzyskaniu wyraźnej odpowiedzi na leczenie obejmującej wszystkie istotne objawy kliniczne, dawkę i częstość podawania można zmodyfikować, aby zapewnić utrzymanie osiągniętych optymalnych parametrów lub uzyskać dalszą poprawę tych parametrów, które nadal są nieprawidłowe.

Skuteczność różnych schematów dawkowania:

• Dawka początkowa 60 jednostek na kilogram masy ciała raz na 2 tygodnie – przynosi poprawę parametrów hematologicznych (dotyczących krwi) i narządowych w ciągu 6 miesięcy leczenia. Dalsze stosowanie prowadzi do zatrzymania progresji lub poprawy zmian kostnych.
• Dawka 15 jednostek na kilogram masy ciała raz na 2 tygodnie – powoduje poprawę parametrów hematologicznych i zmniejszenie powiększenia narządów wewnętrznych, lecz nie prowadzi do poprawy parametrów zmian kostnych.

Infuzje podaje się zazwyczaj raz na 2 tygodnie – dla takiej częstości podawania dostępnych jest najwięcej danych klinicznych. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki leku u dzieci i młodzieży.

Sposób podawania

Po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu produkt podaje się w infuzji dożylnej. Podczas pierwszych infuzji szybkość infuzji nie powinna być większa niż 0,5 jednostki na kilogram masy ciała na minutę. Podczas kolejnych podań leku szybkość infuzji można zwiększyć maksymalnie do 1 jednostki na kilogram masy ciała na minutę. Zwiększanie szybkości infuzji powinien nadzorować lekarz.

Infuzja domowa

Infuzję domową można rozważyć w przypadku pacjentów, którzy dobrze tolerują infuzje przez kilka miesięcy. Decyzję o przejściu pacjenta na infuzję domową należy podjąć po ocenie i zaleceniach lekarza prowadzącego. Infuzje wykonywane przez pacjenta lub opiekuna wymagają przeszkolenia przez pracownika ochrony zdrowia w warunkach klinicznych.

Pacjent lub opiekun zostaną poinstruowani w zakresie technik infuzji i prowadzenia dzienniczka leczenia. Pacjenci, u których podczas infuzji występują działania niepożądane, powinni natychmiast przerwać infuzję i zgłosić się po pomoc do pracowników ochrony zdrowia. Konieczne może być wykonywanie kolejnych infuzji w warunkach klinicznych. Dawka i szybkość infuzji w warunkach domowych powinny pozostawać stałe i nie być zmieniane bez nadzoru pracowników ochrony zdrowia.

Cerezyme nie może być stosowany w przypadku nadwrażliwości (uczulenia) na substancję czynną (imigluceraza) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.

Nadwrażliwość i przeciwciała

Podczas pierwszego roku leczenia przeciwciała klasy IgG skierowane przeciwko imiglucerazie tworzą się u około 15% leczonych pacjentów. Jeśli u pacjentów mają się wytworzyć przeciwciała IgG, to zwykle dzieje się to w czasie pierwszych 6 miesięcy leczenia, natomiast tworzenie się przeciwciał po 12 miesiącach leczenia zdarza się rzadko.

Zaleca się, aby pacjenci, u których podejrzewa się zmniejszoną reakcję na leczenie, byli okresowo monitorowani w celu wykrycia przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko imiglucerazie. Pacjenci z przeciwciałami przeciw imiglucerazie są w większym stopniu zagrożeni wystąpieniem reakcji nadwrażliwości.

Podobnie jak w przypadku innych leków zawierających białko, podawanych dożylnie, możliwe jest wystąpienie poważnych reakcji nadwrażliwości typu alergicznego. Jeśli takie reakcje wystąpią, zaleca się natychmiastowe przerwanie infuzji produktu leczniczego Cerezyme i podanie odpowiednich leków.

Pacjenci, u których powstały przeciwciała lub objawy nadwrażliwości na produkt leczniczy Ceredase (alglucerazę), powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności przy podawaniu produktu leczniczego Cerezyme.

Zawartość sodu

Produkt leczniczy zawiera 41 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2% zalecanej przez WHO maksymalnej 2-gramowej dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Ponadto lek jest podawany w 0,9% roztworze chlorku sodu do infuzji. Powinni to uwzględnić pacjenci stosujący dietę z kontrolowaną zawartością sodu.

Brak jest danych na temat interakcji produktu Cerezyme z innymi lekami.

Ciąża

Dostępne ograniczone doświadczenie dotyczące 150 pacjentek w ciąży sugeruje, że stosowanie produktu leczniczego Cerezyme jest korzystne w leczeniu zasadniczej choroby Gauchera w czasie ciąży. Dane te wskazują na brak toksyczności produktu leczniczego Cerezyme powodującej deformacje u płodu, chociaż dowody nie są statystycznie silne. Śmierć płodu zgłaszano rzadko, przy czym nie jest jasne, czy miała ona związek ze stosowaniem produktu leczniczego Cerezyme, czy z zasadniczą chorobą Gauchera.

Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Cerezyme przenika przez łożysko do rozwijającego się płodu. U pacjentek z chorobą Gauchera będących w ciąży lub planujących ciążę, w każdym przypadku należy dokonać oceny ryzyka i korzyści wynikających z leczenia.

U pacjentek z chorobą Gauchera, które zajdą w ciążę, może dojść do nasilenia choroby w czasie ciąży i połogu. Obejmuje to zwiększone ryzyko wystąpienia objawów kostnych, nasilenia cytopenii (zmniejszenia liczby komórek krwi), krwawienia i konieczności transfuzji. Wiadomo, że zarówno ciąża, jak i karmienie wpływają na hemostazę wapniową u matki i przyspieszają obrót kostny, co może przyczyniać się do nasilenia choroby układu szkieletowego w chorobie Gauchera.

U kobiet, które wcześniej nie były leczone, zaleca się rozważenie rozpoczęcia leczenia przed poczęciem, w celu zapewnienia jak najlepszego stanu zdrowia. U kobiet stosujących produkt leczniczy Cerezyme należy rozważyć kontynuację leczenia przez cały okres ciąży. W celu indywidualnego doboru dawki w zależności od potrzeb pacjentki i odpowiedzi na leczenie, należy ściśle monitorować ciążę i objawy kliniczne choroby Gauchera.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy substancja czynna przenika do mleka kobiecego, jednak prawdopodobnie enzym jest trawiony w przewodzie pokarmowym dziecka.

Produkt leczniczy Cerezyme nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jak każdy lek, Cerezyme może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono działania niepożądane według częstości występowania:

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów)

• Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje nadwrażliwości.
• Zaburzenia układu oddechowego: Duszność, kaszel.
• Zaburzenia skóry: Pokrzywka/obrzęk naczynioruchowy, świąd, wysypka.

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów)

• Zaburzenia układu nerwowego: Zawroty głowy, ból głowy, parestezje (mrowienie, drętwienie).
• Zaburzenia serca: Częstoskurcz (przyspieszone bicie serca), sinica (sine zabarwienie skóry).
• Zaburzenia naczyniowe: Zaczerwienienie, niedociśnienie.
• Zaburzenia żołądka i jelit: Wymioty, nudności, spastyczne bóle brzucha, biegunka.
• Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: Ból stawów, ból pleców.
• Zaburzenia ogólne: Dyskomfort w miejscu infuzji, pieczenie w miejscu infuzji, obrzęk w miejscu infuzji, jałowy ropień w miejscu infuzji, dyskomfort w klatce piersiowej, gorączka, dreszcze, zmęczenie.

Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów)

• Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje anafilaktyczne (ciężkie reakcje alergiczne).

Reakcje nadwrażliwości

Objawy świadczące o reakcji nadwrażliwości odnotowano ogółem u około 3% pacjentów. Początek występowania tych objawów był obserwowany podczas lub wkrótce po infuzji. Objawy te zwykle ustępowały po podaniu leków przeciwhistaminowych i (lub) kortykosteroidów. W razie wystąpienia takich objawów pacjentom zaleca się przerwanie infuzji i skontaktowanie się z lekarzem.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Szybkość i zakres odpowiedzi na leczenie zależy od zastosowanej dawki produktu leczniczego Cerezyme. Na ogół poprawę można szybciej zaobserwować w układach narządów o szybszym metabolizmie (np. układ krwiotwórczy) niż w układach o wolniejszym metabolizmie (np. układ kostny).

Parametry krwiotwórcze i trzewne

W analizie dużej grupy pacjentów z rozpoznaniem choroby Gauchera typu 1 (528 pacjentów) stwierdzono, że podawanie produktu leczniczego Cerezyme w dawkach 15, 30 i 60 jednostek na kilogram masy ciała raz na 2 tygodnie wpływa na parametry krwiotwórcze i trzewne (liczba płytek krwi, stężenie hemoglobiny, objętość śledziony i wątroby) w sposób zależny od dawki i czasu leczenia. Wykazano, że u pacjentów otrzymujących dawkę 60 jednostek na kilogram masy ciała raz na 2 tygodnie nastąpiła szybsza poprawa i większy maksymalny efekt leczenia niż u pacjentów otrzymujących mniejsze dawki.

Gęstość mineralna kości

Na podstawie analizy gęstości mineralnej kości u 342 pacjentów prawidłową gęstość mineralną kości po 8 latach leczenia uzyskano u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Cerezyme w dawce 60 jednostek na kilogram masy ciała raz na 2 tygodnie, a nie stwierdzono jej w grupach otrzymujących mniejsze dawki 15 i 30 jednostek na kilogram masy ciała raz na 2 tygodnie.

Obciążenie szpiku kostnego

W badaniu oceniającym 2 grupy pacjentów leczonych średnią dawką 80 jednostek na kilogram masy ciała raz na 4 tygodnie oraz średnią dawką 30 jednostek na kilogram masy ciała raz na 4 tygodnie, u pacjentów z obciążeniem szpiku kostnego zmniejszenie obciążenia o 2 punkty po 24 miesiącach stosowania produktu leczniczego Cerezyme osiągnięto u większej liczby osób w grupie leczonej większą dawką (33%) niż w grupie otrzymującej mniejsze dawki (10%).

Ból kości i przełomy kostne

Stosowanie produktu leczniczego Cerezyme w dawce 60 jednostek na kilogram masy ciała raz na 2 tygodnie powoduje złagodzenie bólu kości już po 3 miesiącach, zmniejszenie nasilenia przełomów kostnych w ciągu 12 miesięcy oraz poprawę gęstości mineralnej kości po 24 miesiącach leczenia.

Jakość życia

Wykazano, że produkt leczniczy Cerezyme korzystnie wpływa na aspekty psychiczne i fizyczne jakości życia w chorobie Gauchera. Cerezyme zapewnia zmniejszenie rozmiarów śledziony i wątroby, poprawę lub normalizację małopłytkowości, niedokrwistości, gęstości mineralnej kości i obciążenia szpiku kostnego oraz łagodzi lub usuwa ból kości i przełomy kostne. Produkt leczniczy Cerezyme zmniejsza spoczynkowy wydatek energetyczny.

Dzieci i młodzież

Wykazano, że u dzieci produkt leczniczy Cerezyme umożliwia prawidłowy rozwój, powoduje przyspieszenie wzrostu i umożliwia osiągnięcie prawidłowego wzrostu i gęstości mineralnej kości po osiągnięciu wieku dorosłego.

Objawy neurologiczne

Nie przeprowadzono kontrolowanych badań klinicznych dotyczących skuteczności produktu leczniczego Cerezyme w leczeniu objawów neurologicznych choroby. Dlatego nie można wyciągnąć żadnych wniosków co do wpływu enzymatycznej terapii zastępczej na objawy neurologiczne tej choroby.

• Przechowywać lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować leku Cerezyme po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie fiolki.
• Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).
• Rozcieńczony roztwór: Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek powinien być zużyty zaraz po rozcieńczeniu. Jeżeli nie zostanie zużyty natychmiast, przechowywanie nie powinno być dłuższe niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, z dala od źródeł światła.

Substancja czynna: Imigluceraza. Każda fiolka zawiera 400 jednostek imiglucerazy. Po rozpuszczeniu 1 ml roztworu zawiera 40 jednostek (około 1 mg) imiglucerazy.

Substancje pomocnicze:

• Mannitol.
• Sodu cytrynian (do ustalenia pH).
• Kwas cytrynowy jednowodny (do ustalenia pH).
• Polisorbat 80.

Każda fiolka zawiera 41 mg sodu.

Cerezyme jest białym lub białawym proszkiem dostarczanym w fiolkach ze szkła bezbarwnego typu I, zawierających 20 ml. Zamknięcie fiolki stanowi silikonowany korek polibutylowy z zabezpieczającym kapslem ze zrywalną częścią. Aby zapewnić wystarczającą objętość potrzebną do dokładnego dawkowania, w każdej fiolce znajduje się 0,6 ml nadmiaru.

Wielkość opakowania: 1, 5 lub 25 fiolek w pudełku tekturowym. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.