Sotahexal 160

Sotahexal 160 to lek dostępny wyłącznie na receptę, zawierający 160 mg sotalolu chlorowodorku w jednej tabletce. Sotalol należy do grupy leków przeciwarytmicznych i beta-adrenolityków, co oznacza, że działa na dwa sposoby – reguluje rytm serca oraz blokuje receptory beta-adrenergiczne. Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych zmagających się z zaburzeniami rytmu serca, szczególnie tymi, które mogą stanowić zagrożenie dla życia.

Lek jest przepisywany w leczeniu nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca. Szczególnie skuteczny okazuje się w przypadku częstoskurczu komorowego, czyli stanu, w którym komory serca kurczą się zbyt szybko. Zaburzenia rytmu serca mogą objawiać się kołataniem serca, nieregularnym biciem, zawrotami głowy czy uczuciem osłabienia.

Każda tabletka Sotahexal 160 zawiera 160 mg sotalolu chlorowodorku jako substancję czynną. Oprócz tego w składzie znajdują się substancje pomocnicze, w tym 53,50 mg laktozy jednowodnej. Inne składniki to skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian. Osoby z nietolerancją laktozy powinny zwrócić szczególną uwagę na zawartość tego składnika.

Sotalol działa poprzez wydłużanie czasu trwania potencjału czynnościowego w komórkach serca, co oznacza, że wpływa na sposób, w jaki elektryczne impulsy przechodzą przez mięsień sercowy. Lek wydłuża całkowity okres refrakcji, czyli czas, w którym komórki serca nie mogą się ponownie aktywować. Dodatkowo spowalnia rytm zatokowy i hamuje przewodzenie w pęczku Hisa, co w efekcie prowadzi do normalizacji rytmu serca. W zapisie elektrokardiogramu widoczne jest wydłużenie odstępu QT.

Działanie beta-adrenolityczne leku polega na blokowaniu receptorów beta-adrenergicznych, co spowalnia czynność serca i u osób z nadciśnieniem tętniczym stopniowo obniża zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe.

Leczenie należy rozpoczynać od małej dawki, stopniowo ją zwiększając aż do uzyskania pożądanego efektu. Rozpoczęcie leczenia oraz każda zmiana dawkowania powinny odbywać się w warunkach szpitalnych, gdzie możliwe jest stałe monitorowanie rytmu serca i wykonywanie badań kontrolnych, w tym elektrokardiogramu.

Standardowa dawka początkowa dla dorosłych wynosi 80 mg na dobę, podawana jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych. Jeśli ta dawka okaże się nieskuteczna, lekarz może ją zwiększyć do 160-320 mg na dobę, podzielonych na dwie dawki przyjmowane co dwanaście godzin. W przypadku zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca może być konieczne zastosowanie większych dawek, nawet do 640 mg na dobę, jednak wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty.

Ważne wskazówki dotyczące przyjmowania:

• Tabletki należy przyjmować przed posiłkiem, popijając odpowiednią ilością płynu.
• Posiłki, szczególnie mleczne, zmniejszają wchłanianie leku, dlatego należy zachować odstęp czasowy między jedzeniem a przyjęciem tabletek.
• Nie należy nagle przerywać leczenia, ponieważ może to spowodować zaostrzenie objawów choroby.
• Tętno nie powinno spadać poniżej pięćdziesięciu pięciu uderzeń na minutę.

Dawkowanie u osób z problemami z nerkami

Ponieważ sotalol jest wydalany głównie przez nerki, u osób z zaburzeniami ich czynności konieczne jest dostosowanie dawki. Jeśli klirens kreatyniny wynosi od trzydziestu do sześćdziesięciu mililitrów na minutę, stosuje się połowę standardowej dawki. Przy klirensie od dziesięciu do trzydziestu mililitrów na minutę – jedną czwartą dawki. U osób z klirensem poniżej dziesięciu mililitrów na minutę leku nie należy stosować w ogóle.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Nadwrażliwość na sotalol, sulfonamidy lub którykolwiek składnik leku.
• Wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QT.
• Zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, czyli szczególnie niebezpieczna forma arytmii.
• Niedociśnienie tętnicze.
• Zespół Raynauda i ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego.
• Niewydolność nerek z klirensem kreatyniny poniżej dziesięciu mililitrów na minutę.
• Przewlekła obturacyjna choroba dróg oddechowych lub astma oskrzelowa w przeszłości.
• Niewyrównana zastoinowa niewydolność serca.
• Wstrząs kardiogenny.
• Blok przedsionkowo-komorowy drugiego i trzeciego stopnia bez rozrusznika serca.
• Objawowa bradykardia zatokowa, czyli zbyt wolne bicie serca.
• Zespół chorej zatoki bez rozrusznika serca.
• Kwasica metaboliczna.
• Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.

Nagłe przerwanie leczenia

Bardzo ważne jest, aby nie przerywać nagle stosowania Sotahexal 160, ponieważ może to spowodować nadwrażliwość na katecholaminy oraz zaostrzenie objawów choroby, w tym dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca, a nawet zawału mięśnia sercowego. Jeśli konieczne jest zakończenie terapii, dawkę należy zmniejszać stopniowo przez jeden do dwóch tygodni pod nadzorem lekarza.

Proarytmia – ryzyko nowych zaburzeń rytmu

Paradoksalnie, leki przeciwarytmiczne mogą czasami wywoływać nowe zaburzenia rytmu serca lub nasilać istniejące. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia typu torsade de pointes, które mogą wystąpić na początku leczenia lub przy każdym zwiększeniu dawki. Ryzyko jest większe u kobiet oraz wzrasta wraz z dawką leku.

Czynniki zwiększające ryzyko proarytmii:

• Wydłużony odstęp QT w elektrokardiogramie.
• Zmniejszona częstość akcji serca.
• Obniżone stężenie potasu i magnezu we krwi.
• Wysokie stężenie sotalolu w organizmie.
• Jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających odstęp QT.
• Kardiomegalia lub niewydolność serca w przeszłości.

Zaburzenia elektrolitowe

Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy kontrolować poziom potasu i magnezu we krwi. Niedobór tych elektrolitów zwiększa ryzyko niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca. Szczególną uwagę należy zwrócić u osób z ciężką lub długotrwałą biegunką oraz przyjmujących leki moczopędne.

Niewydolność serca

U osób z dysfunkcją lewej komory należy zachować szczególną ostrożność, rozpoczynając leczenie od małej dawki i zwiększając ją bardzo stopniowo. Lek może dodatkowo osłabić kurczliwość mięśnia sercowego.

Inne ważne ostrzeżenia

Osoby z cukrzycą powinny wiedzieć, że lek może maskować objawy hipoglikemii, takie jak przyspieszenie akcji serca. Podobnie u osób z nadczynnością tarczycy lek może ukrywać typowe objawy tej choroby. Pacjenci z łuszczycą powinny być świadomi, że beta-adrenolityki mogą w rzadkich przypadkach zaostrzać objawy tej choroby skóry.

Sotahexal 160 może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.

Leki, których nie należy łączyć z sotalolem:

• Inne leki przeciwarytmiczne, takie jak chinidyna, dyzopiramid, prokainamid, flekainid, amiodaron.
• Leki wydłużające odstęp QT, w tym niektóre leki przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, terfenadyna, astemizol, erytromycyna podawana dożylnie.
• Floktafenina ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego.
• Antagoniści wapnia, takie jak werapamil i diltiazem.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Leki moczopędne usuwające potas mogą powodować hipokaliemię i zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu.
• Glikozydy naparstnicy mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – może być konieczne dostosowanie ich dawkowania.
• Klonidyna – wymaga ostrożnego odstawiania obu leków.

Sotahexal 160 można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści wyraźnie przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Lek przenika przez łożysko i może powodować wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, przedwczesny poród oraz działania niepożądane u noworodka, takie jak hipoglikemia i bradykardia. Jeśli to możliwe, lek należy odstawić na dwa do trzech dni przed planowanym porodem. Jeśli odstawienie nie jest możliwe, noworodek wymaga starannego monitorowania przez pierwsze czterdzieści osiem do siedemdziesięciu dwie godziny po urodzeniu.

Podczas stosowania sotalolu nie należy karmić piersią, ponieważ większość leków beta-adrenolitycznych przenika do mleka kobiecego.

Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy i odczucie zmęczenia, dlatego należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsługiwaniu maszyn, szczególnie na początku leczenia.

Większość pacjentów dobrze toleruje Sotahexal 160 stosowany zgodnie z zaleceniami. Działania niepożądane są zwykle przemijające i ustępują po zmniejszeniu dawki. Najczęstsze działania niepożądane wynikają z blokowania receptorów beta-adrenergicznych.

Często występujące działania niepożądane:

• Ze strony układu nerwowego: zawroty głowy, oszołomienie, ból głowy, mrowienie, omdlenie, zaburzenia smaku.
• Ze strony psychiki: lęk, zaburzenia snu, zmiany nastroju, depresja.
• Ze strony serca: zaburzenia rytmu, duszność, ból w klatce piersiowej, bradykardia, kołatanie serca, zmiany w zapisie EKG.
• Ze strony układu pokarmowego: ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej.
• Inne: niedociśnienie tętnicze, zaburzenia widzenia i słuchu, kurcze mięśni, zaburzenia funkcji seksualnych, odczucie zmęczenia, osłabienie.

Rzadsze, ale poważne działania niepożądane:

• Zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes.
• Skurcz oskrzeli u osób z astmą w przeszłości.
• Małopłytkowość.
• Choroba Raynauda, nasilenie chromania przestankowego.
• Zaostrzenie objawów łuszczycy.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić: bradykardia, zastoinowa niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli i hipoglikemia. Przy dużym przedawkowaniu możliwe są ciężkie zaburzenia rytmu serca. Po przedawkowaniu należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Leczenie przedawkowania jest objawowe i może obejmować płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz specjalistyczne leczenie w szpitalu.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania. Okres ważności wynosi pięć lat. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu.

Sotahexal 160 dostępny jest w postaci tabletek zawierających 160 mg sotalolu chlorowodorku. Tabletki pakowane są w blistry z folii w tekturowych pudełkach zawierających dwadzieścia lub trzydzieści tabletek.