Femistelin

Femistelin to lek zawierający dehydroepiandrosteron (DHEA), który jest hormonem steroidowym naturalnie wytwarzanym w nadnerczach i uwalnianym do krwi. W różnych tkankach DHEA ulega przemianie do hormonów płciowych: estrogenów u kobiet i androgenów u mężczyzn.

Ilość DHEA w organizmie zmniejsza się w trakcie starzenia. Najwyższe stężenie tego hormonu występuje między 20. a 30. rokiem życia, a po 30. roku życia jego poziom stopniowo maleje.

Lek Femistelin jest wskazany w leczeniu niedoboru dehydroepiandrosteronu u kobiet z potwierdzonym laboratoryjnie niedoborem DHEA.

Wspomagające działanie DHEA wykazano także w innych zaburzeniach i stanach:

• Menopauza u kobiet.
• Nadmierna pigmentacja skóry, zmniejszenie grubości naskórka.
• Spadek sprawności fizycznej i psychicznej, szczególnie u osób w podeszłym wieku.
• Pogorszenie nastroju, stany depresyjne, zaburzenia snu, spowolnienie myślenia oraz obniżenie napędu psychoruchowego.
• Spadek aktywności płciowej.
• Otyłość.
• Zmniejszona wrażliwość tkanek na insulinę.
• Zaburzenia układu krążenia.
• Osłabienie odporności.
• Pierwotna i wtórna niewydolność kory nadnerczy.

Substancją czynną leku jest dehydroepiandrosteron (DHEA). Jedna tabletka zawiera 10 mg DHEA.

Pozostałe składniki to: krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.

Zalecana początkowa dawka dobowa leku Femistelin u kobiet wynosi 5 mg (połowa tabletki). Lek należy przyjmować rano, zgodnie z naturalnym rytmem wydzielania hormonu DHEA.

Początkową dawkę leku należy stopniowo zwiększać (o 5 do 10 mg co 2 tygodnie) do czasu uzyskania pożądanych efektów terapeutycznych. Zalecane jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. Zmiana dawki, a w szczególności zwiększenie dawki wymaga zawsze konsultacji z lekarzem.

Maksymalna dawka dobowa DHEA zalecana dla kobiet wynosi 25 mg. Lekarz dostosuje dawkę w zależności od stężenia DHEA w surowicy oraz skuteczności leczenia.

Efekt działania leku nie jest natychmiastowy i występuje po kilku tygodniach przyjmowania, dlatego lek Femistelin jest przeznaczony do długotrwałego stosowania.

• Jeśli pacjentka ma uczulenie na dehydroepiandrosteron lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
• Jeśli u pacjentki występuje rak sutka, jajnika lub inny nowotwór zależny od estrogenów.
• Jeśli pacjentka choruje na ciężką niewydolność wątroby.
• Jeśli pacjentka choruje na ciężką niewydolność nerek.
• W okresie ciąży i karmienia piersią.
• U osób z prawidłowym stężeniem DHEA.
• Leku Femistelin nie należy stosować u dzieci i młodzieży.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Femistelin należy omówić to z lekarzem, który zleci wykonanie koniecznych badań i na ich podstawie zdecyduje o konieczności stosowania tego leku.

• Pacjentki w wieku poniżej 40 lat nie powinny przyjmować leku Femistelin.
• Lek Femistelin nie powinien być przyjmowany przez kobiety stosujące hormonalną terapię zastępczą (HTZ).
• Decyzję o zastosowaniu leku Femistelin w leczeniu dolegliwości związanych z menopauzą podejmuje wyłącznie lekarz po wnikliwej analizie korzyści i możliwych zagrożeń.
• U pacjentek stosujących lek Femistelin konieczne jest monitorowanie terapii przez lekarza, który będzie sprawdzał wiele parametrów klinicznych i biochemicznych.
• Bez porozumienia z lekarzem, pacjentki nie powinny zmieniać, a w szczególności zwiększać dawki leku.
• Jeśli wystąpią nasilone działania niepożądane należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
• Lek Femistelin nie powinien być stosowany przez sportowców, gdyż należy do grupy niedozwolonych środków anabolicznych – androgennych.
• Jeśli wystąpią działania niepożądane, takie jak trądzik lub przetłuszczanie się skóry, należy odstawić lek na 2-3 tygodnie. Po tym czasie można kontynuować leczenie stosując mniejszą dawkę niż poprzednio, przy czym zaleca się konsultację z lekarzem.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lek Femistelin stosowany w zaleconych dawkach jest na ogół dobrze tolerowany.

Działania niepożądane występują rzadko, zależą od dawki leku, czasu stosowania i przemijają po przerwaniu terapii. Prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych jest większe u kobiet niż u mężczyzn. Wzrasta ono, gdy lek jest stosowany w dawkach wyższych niż zalecane i przez dłuższy okres.

Rzadko występujące działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 10 000):

• Wzrost potliwości, zmiany łojotokowe skóry twarzy, świąd skóry głowy, trądzik.
• Umiarkowanie nasilone nadmierne owłosienie (hirsutyzm).
• Ból głowy, niepokój, zmiany nastroju.
• Zaburzenia miesiączkowania, łysienie kątowe typu męskiego.
• Nudności, wymioty, zwiększenie apetytu, obrzęki.
• Hiperkalcemia (zwiększone stężenie wapnia we krwi).
• Niekorzystne zmiany składu lipidów krwi (np. spadek stężenia HDL).
• Obniżenie tonu głosu.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 osoby na 10 000):

• Zapalenie wątroby, powiększenie wątroby (hepatomegalia).
• Mania (zaburzenia psychiczne charakteryzujące się podwyższonym lub drażliwym nastrojem).
• Niezagrażające życiu zaburzenia rytmu pracy serca.

Ciąża i karmienie piersią

Lek Femistelin jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży i karmienia piersią. W przypadku, gdy kobieta przyjmująca lek Femistelin zajdzie w ciążę, powinna odstawić lek i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Interakcje z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjentkę obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjentka planuje przyjmować.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu:

• Leków przeciwzakrzepowych (np. heparyna, warfaryna).
• Leków stosowanych w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ).
• Leków zawierających androgeny (męskie hormony płciowe).
• Leków przeciwdrgawkowych (stosowanych w leczeniu padaczki).
• Leków psycholeptycznych (stosowanych w psychiatrii).
• Antagonistów wapnia (leki stosowane w chorobach układu krążenia).
• Doustnych leków hipoglikemizujących (leki stosowane w cukrzycy).
• Glikokortykosteroidów.
• Leków przeciwpsychotycznych.
• Insuliny.