Tuxanuva

W przypadku zapobiegania zatorom w naczyniach krwionośnych w mózgu i organizmie, zalecana dawka to 300 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę. U pacjentów w wieku 80 lat lub powyżej zalecana dawka to 220 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 110 mg dwa razy na dobę.
W przypadku leczenia zakrzepów krwi u dzieci lek Tuxanuva należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę rano i jedną dawkę wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Odstęp między dawkami powinien wynosić w miarę możliwości 12 godzin.
Zalecana dawka zależy od masy ciała i wieku. Lekarz ustali prawidłową dawkę. Lekarz może dopasować dawkę w trakcie leczenia.

Lek Tuxanuva może powodować różne działania niepożądane, chociaż nie muszą one wystąpić u każdego pacjent. Najczęściej występują krwawienia, które mogą być poważne i zagrażać życiu. Jeśli zauważysz takie objawy jak silne krwawienie, osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony obrzęk, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.
Rzadziej mogą wystąpić krwawienia z różnych części ciała, powstawanie krwiaków, reakcje alergiczne, wymioty, luźny stolec, nudności, wydzielina z rany, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane chorobą wątroby lub krwi.

Lek Tuxanuva jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na dabigatran eteksylan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności nerek,
– u pacjenta aktualnie występuje krwawienie,
– u pacjenta występuje choroba dowolnego z narządów wewnętrznych, która zwiększa ryzyko dużego krwawienia,
– u pacjenta występuje zwiększona skłonność do krwawień,
– pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe, z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego, gdy podawana jest heparyna
w celu utrzymania drożności cewnika w żyle lub tętnicy lub podczas przywracania prawidłowej czynności serca za pomocą procedury zwanej ablacją cewnikową w migotaniu przedsionków,
– u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby, które mogą prowadzić do śmierci,
– pacjent przyjmuje doustnie ketokonazol, itrakonazol, cyklosporynę lub dronedaron,
– pacjent przyjmuje lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir, lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C,
– pacjentowi wszczepiono sztuczną zastawkę serca, która wymaga stałego przyjmowania leków rozrzedzających krew.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zwiększone ryzyko krwawienia. W przypadku podejrzenia przyjęcia zbyt dużej dawki, konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem. Dostępne są specyficzne metody leczenia.