Menu

Choroba niedokrwienna serca

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Maria Bialik
Maria Bialik
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
  1. Lokren 20 – skład leku
  2. Lacipil, 2 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Ketonal forte – przeciwwskazania
  4. Imigran – przeciwwskazania
  5. Imigran – dawkowanie leku
  6. Imigran – wskazania – na co działa?
  7. Gopten 2,0, 2 mg – przeciwwskazania
  8. Estrofem, 2 mg – przeciwwskazania
  9. Enarenal, 5 mg – przeciwwskazania
  10. Efrinol 1%, 10 mg/g – wskazania – na co działa?
  11. Efrinol 1%, 10 mg/g – przeciwwskazania
  12. Effox long 50 – przeciwwskazania
  13. Dobutamine TZF, 250 mg – przeciwwskazania
  14. Dobutamine TZF, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Disulfiram WZF, 100 mg – stosowanie u dzieci
  16. Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  17. Disulfiram WZF, 100 mg – przeciwwskazania
  18. Disulfiram WZF, 100 mg – dawkowanie leku
  19. Dilzem retard, 90 mg – skład leku
  20. Dilzem retard, 90 mg – wskazania – na co działa?
  21. Dilzem retard, 90 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Dilzem retard, 90 mg – przeciwwskazania
  23. Dilzem retard, 90 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Dilzem retard, 90 mg – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Lokren 20 – skład leku

    LOKREN 20 to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Zawiera betaksololu chlorowodorek jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172) i makrogol 400. Substancje pomocnicze pełnią kluczową rolę w zapewnieniu skuteczności i bezpieczeństwa leku, pomagając w formowaniu tabletki, kontrolowaniu uwalniania substancji czynnej oraz zapewnieniu stabilności leku.

  • Lacipil, zawierający lacydypinę, jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, nudności, wysypka, wielomocz, osłabienie i obrzęki. Niezbyt częste działania obejmują nasilenie dławicy piersiowej, omdlenie, niedociśnienie i rozrost dziąseł. Rzadkie działania to obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, a bardzo rzadkie to drżenie i depresja. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i monitorowanie czynności serca. Należy unikać soku grejpfrutowego podczas stosowania leku.

  • Ketonal forte to lek przeciwzapalny i przeciwbólowy, który nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na ketoprofen, ciężką niewydolnością serca, nerek lub wątroby, skłonnością do krwawień, czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, oraz w trzecim trymestrze ciąży. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma choroby przewodu pokarmowego, astmę, choroby serca, nerek lub wątroby, wysokie ciśnienie krwi, chorobę tętnic obwodowych lub naczyń mózgowych, cukrzycę, pali tytoń lub jest w podeszłym wieku. Ketonal forte może wchodzić w interakcje z innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi, nikorandylem, litem oraz metotreksatem w dawkach większych niż 15 mg na tydzień.

  • Lek Imigran, zawierający sumatryptan, jest stosowany w leczeniu migreny i klasterowego bólu głowy. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na sumatryptan, chorób serca, przebytego udaru mózgu, ciężkiej niewydolności wątroby, nadciśnienia tętniczego oraz w połączeniu z niektórymi lekami, takimi jak ergotamina, tryptany i inhibitory MAO. Pacjenci z łagodnym kontrolowanym nadciśnieniem, napadami drgawek w wywiadzie, nadwrażliwością na sulfonamidy oraz stosujący ziele dziurawca powinni być ostrożni. Przed zastosowaniem leku w ciąży należy skonsultować się z lekarzem.

  • Imigran to lek stosowany w leczeniu napadów migreny i klasterowego bólu głowy. Jednorazowa dawka wynosi 6 mg i podawana jest podskórnie. Maksymalna dawka w ciągu 24 godzin to 12 mg. Leku nie należy stosować profilaktycznie ani u dzieci i młodzieży. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na sumatryptan, przebyty zawał serca i ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Imigran to lek stosowany w leczeniu napadów migreny i klasterowego bólu głowy. Podaje się go w formie wstrzyknięć podskórnych, a jednorazowa dawka wynosi 6 mg. Leku nie należy stosować profilaktycznie. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na sumatryptan, choroby serca i udar mózgu. Możliwe działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, zawroty głowy i zmęczenie.

  • Gopten 2,0 to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zaburzeń czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego oraz objawowej niewydolności serca. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, drugi i trzeci trymestr ciąży, jednoczesne stosowanie z aliskirenem oraz jednoczesne przyjmowanie z sakubitrylem i walsartanem. Ważne środki ostrożności obejmują monitorowanie pacjentów pod kątem reakcji rzekomoanafilaktycznych, niewydolności wątroby, zaburzeń czynności nerek, hiperkaliemii, hipowolemii, niedoboru sodu, choroby niedokrwiennej serca oraz obrzęku naczynioruchowego. Należy również zachować ostrożność podczas stosowania leków moczopędnych i inhibitorów neprylizyny.

  • Estrofem to lek stosowany w hormonalnej terapii zastępczej u kobiet po menopauzie. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na estradiol, rak piersi, nowotwory estrogenozależne, niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych, nieleczona hiperplazja endometrium, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zaburzenia krzepnięcia krwi, choroby zakrzepowo-zatorowe tętnic, choroby wątroby oraz porfiria. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące lub przebyte choroby, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo stosowania leku.

  • Enarenal to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, cukrzycy, obrzęku naczynioruchowego, ciąży oraz jednoczesnego stosowania sakubitrylu z walsartanem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji i działań niepożądanych.

  • Lek Efrinol 1% jest stosowany w leczeniu ostrych stanów zapalnych błony śluzowej nosa i zatok przynosowych oraz uczuleniowych stanów zapalnych błony śluzowej nosa. Zawiera efedrynę, która zwęża naczynia krwionośne i zmniejsza obrzęk. Nie należy stosować leku dłużej niż 5 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca, zaburzenia rytmu serca, nadczynność tarczycy, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania oraz znieczulenie ogólne cyklopropanem lub halotanem. Możliwe działania niepożądane to m.in. przyspieszone tętno, zwiększenie ciśnienia tętniczego, kołatanie serca, tachykardia, wzrost pobudliwości, lęk, niepokój, drżenia, bóle głowy, trudności z zasypianiem, nudności, wymioty, suchość błony śluzowej nosa i gardła, uzależnienie, trudności w oddawaniu moczu…

  • Przed zastosowaniem leku Efrinol 1% należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca, ostra niewydolność wieńcowa, nadczynność tarczycy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania oraz znieczulenie ogólne cyklopropanem lub halotanem. Należy również zachować ostrożność w przypadku cukrzycy, rozrostu gruczołu krokowego, chorób układu krążenia, dławicy piersiowej oraz nadpobudliwości. Efedryna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Effox long 50 to lek stosowany w zapobieganiu napadom dławicy piersiowej. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, zaciskające zapalenie osierdzia, tamponada serca, ostra niewydolność krążenia, znaczne niedociśnienie tętnicze, ciężka hipowolemia, ciężka niedokrwistość, jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 oraz riociguatu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma niskie ciśnienie napełniania komór serca, zwężenie zastawek serca, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, niedociśnienie ortostatyczne, chorobę płuc, nadciśnienie płucne, chorobę niedokrwienną serca lub nietolerancję laktozy. Effox long 50 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne…

  • Dobutamine TZF to lek stosowany w leczeniu ostrej niewydolności mięśnia sercowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na dobutaminę, kardiomiopatię przerostową oraz hipertroficzne zwężenie zastawki aorty. Należy zachować ostrożność u pacjentów z przyspieszoną czynnością serca, zawałem mięśnia sercowego, mechaniczną niedrożnością, wstrząsem kardiogennym oraz niewydolnością nerek. Lek może wchodzić w interakcje z halogenowymi środkami do znieczulenia ogólnego, entakaponem oraz β-adrenolitykami.

  • Dobutamine TZF może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak halogenowe środki do znieczulenia ogólnego, entakapon oraz β-adrenolityki. Nie należy mieszać roztworu dobutaminy z substancjami zawierającymi dwuwęglany, etanol lub pirosiarczyn sodu. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia dobutaminą.

  • Disulfiram WZF nie jest bezpieczny dla dzieci ze względu na silne reakcje na alkohol i potencjalne skutki uboczne. Alternatywy obejmują terapię behawioralną, wsparcie psychologiczne, farmakoterapię dostosowaną do wieku dziecka oraz programy wsparcia.

  • Disulfiram WZF to lek stosowany pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Blokuje enzym dehydrogenazy aldehydowej, co prowadzi do nagromadzenia aldehydu octowego po spożyciu alkoholu, wywołując objawy zatrucia. Lek jest przeznaczony dla wybranych pacjentów, którzy przestrzegają zakazu spożywania alkoholu. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca i zaburzenia psychiczne. Działania niepożądane to m.in. senność, nudności, wymioty i reakcje psychotyczne. Disulfiram WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, nasilając ich działanie.

  • Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na disulfiram, stanu upojenia alkoholowego, niewydolności serca, zaburzeń psychicznych oraz bez świadomej zgody pacjenta. W sytuacjach takich jak choroby układu oddechowego, niewydolność nerek i wątroby, ciąża i karmienie piersią, należy zachować ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Tabletki do implantacji wszczepia się podpowięziowo, rozmieszczając 8 do 10 tabletek. Zabieg można powtórzyć po 8 miesiącach. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca, chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia psychiczne oraz próby samobójcze w wywiadach. W okresie leczenia obowiązuje bezwzględny zakaz spożywania napojów alkoholowych. Możliwe działania niepożądane to senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach, przemijająca impotencja, reakcje psychotyczne, skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych oraz uszkodzenie hepatocytów. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem,…

  • Lek Dilzem Retard zawiera diltiazemu chlorowodorek jako składnik aktywny oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, olej rycynowy uwodorniony, kwas stearynowy, karmeloza sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, makrogol 6000 i olej silikonowy. Lek jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego. Może powodować skutki uboczne, takie jak ból głowy, zawroty głowy, bradykardia, zaparcia, nudności, rumień, obrzęk obwodowy i złe samopoczucie. Przed jego stosowaniem należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma nietolerancję laktozy.

  • Lek Dilzem Retard jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca (w tym dusznicy bolesnej stabilnej, niestabilnej i naczynioskurczowej) oraz nadciśnienia tętniczego. Dawkowanie wynosi od 180 mg do 360 mg na dobę, a tabletki należy przyjmować w całości, przed posiłkami, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ciężką bradykardię, niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym oraz jednoczesne stosowanie dantrolenu, iwabradyny lub lomitapidu.

  • Lek Dilzem Retard, zawierający diltiazemu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u kobiet karmiących, a pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby konieczne jest ścisłe monitorowanie i dostosowanie dawki.

  • Lek Dilzem Retard, zawierający diltiazemu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ciężką bradykardię, niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym oraz jednoczesne stosowanie dantrolenu, iwabradyny i lomitapidu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy zachować środki ostrożności w przypadku zaburzeń czynności lewej komory serca, bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia, znieczulenia ogólnego, pacjentów w podeszłym wieku, niewydolności nerek lub wątroby, ryzyka niedrożności jelit oraz niewydolności serca. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia…

  • Lek Dilzem Retard, stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego, może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak obrzęk obwodowy, ból głowy, zawroty głowy, blok przedsionkowo-komorowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, zaparcie, niestrawność, ból żołądka, nudności, rumień oraz złe samopoczucie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Lek Dilzem Retard stosuje się w leczeniu choroby niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to dwa razy na dobę 1 tabletka (180 mg na dobę), z możliwością zwiększenia do 360 mg na dobę. Lek wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u osób starszych. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić poważne objawy, takie jak ciężkie niedociśnienie i bradykardia. Lek stosowany jest do leczenia długotrwałego i powinien być odstawiany powoli pod nadzorem lekarza.