Przeciwwskazania do stosowania leku Dilzem Retard

Lek Dilzem Retard, zawierający diltiazemu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz nadciśnienia tętniczego. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, które pacjenci powinni znać przed rozpoczęciem terapii. W artykule omówimy, kiedy nie należy przyjmować tego leku oraz jakie środki ostrożności należy zachować.

Spis treści

• Przeciwwskazania do stosowania leku Dilzem Retard
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Przeciwwskazania do stosowania leku Dilzem Retard

Przed rozpoczęciem stosowania leku Dilzem Retard, należy upewnić się, że nie występują u pacjenta następujące przeciwwskazania:

• Nadwrażliwość na diltiazemu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1]. Nadwrażliwość może objawiać się reakcjami alergicznymi, takimi jak wysypka, świąd, obrzęk czy trudności w oddychaniu.
• Zespół chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym^[1]. Jest to zaburzenie rytmu serca, które może prowadzić do bradykardii.
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym^[1]. Jest to zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
• Ciężka bradykardia (mniej niż 40 uderzeń serca na minutę)^[1]. Bradykardia to stan, w którym serce bije zbyt wolno.
• Niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym^[1]. Jest to stan, w którym lewa komora serca nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, co prowadzi do gromadzenia się płynu w płucach.
• Jednoczesne stosowanie dantrolenu we wlewie dożylnym^[1]. Dantrolen jest lekiem stosowanym w leczeniu hipertermii złośliwej.
• Jednoczesne stosowanie iwabradyny^[1]. Iwabradyna jest lekiem stosowanym w leczeniu niektórych chorób serca.
• Jednoczesne stosowanie lomitapidu^[1]. Lomitapid jest lekiem stosowanym w leczeniu dużego stężenia cholesterolu.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Dilzem Retard, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą w następujących przypadkach:

• Wystąpienie zaburzeń czynności lewej komory serca, bradykardii lub bloku przedsionkowo-komorowego I stopnia^[2]. W takich przypadkach konieczna jest ostrożność i ścisła obserwacja pacjenta.
• Stosowanie znieczulenia ogólnego^[2]. Lek Dilzem Retard może nasilać zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu mięśnia sercowego oraz działanie rozszerzające naczynia krwionośne leków stosowanych do znieczulenia.
• Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby^[2]. Może wystąpić zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu, dlatego pacjenci powinni pozostać pod ścisłą obserwacją lekarza.
• Pacjenci z ryzykiem niedrożności jelit^[2]. Lek Dilzem Retard hamuje motorykę przewodu pokarmowego, co może prowadzić do niedrożności jelit.
• Pacjenci z niewydolnością serca^[2]. W przypadku wystąpienia nowych objawów duszności, spowolnionego bicia serca lub niskiego ciśnienia krwi, lekarz może zalecić monitorowanie czynności nerek.

Interakcje z innymi lekami

Lek Dilzem Retard może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Oto niektóre z interakcji:

• Lit – ryzyko nasilenia działania neurotoksycznego litu^[1].
• Pochodne azotanów – nasilenie działania hipotensyjnego i ryzyko omdlenia^[1].
• Teofilina – zwiększenie stężenia teofiliny we krwi^[1].
• Leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne – nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego^[1].
• Amiodaron, digoksyna – zwiększenie ryzyka wystąpienia bradykardii^[1].
• Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne – możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca^[1].
• Inne leki przeciwarytmiczne – dodatkowe ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony serca^[1].
• Karbamazepina – zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi^[1].
• Ryfampicyna – ryzyko zmniejszenia stężenia diltiazemu chlorowodorku w osoczu^[1].
• Cymetydyna, ranitydyna – zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu^[1].
• Cyklosporyna – zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi^[1].
• Leki zmniejszające aktywność układu odpornościowego (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus)^[1].
• Lomitapid – zwiększenie stężenia lomitapidu, co może prowadzić do zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia i ciężkości działań niepożądanych związanych z wątrobą^[1].

Słownik pojęć

• Nadwrażliwość – Reakcja alergiczna organizmu na substancję, która normalnie nie wywołuje reakcji u zdrowych osób.
• Zespół chorego węzła zatokowego – Zaburzenie rytmu serca, które może prowadzić do bradykardii.
• Blok przedsionkowo-komorowy – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
• Bradykardia – Stan, w którym serce bije zbyt wolno.
• Niewydolność lewej komory serca – Stan, w którym lewa komora serca nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi.
• Dantrolen – Lek stosowany w leczeniu hipertermii złośliwej.
• Iwabradyna – Lek stosowany w leczeniu niektórych chorób serca.
• Lomitapid – Lek stosowany w leczeniu dużego stężenia cholesterolu.
• Teofilina – Lek stosowany w leczeniu astmy i innych chorób układu oddechowego.
• Amiodaron – Lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
• Digoksyna – Lek stosowany w leczeniu niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca.
• Karbamazepina – Lek stosowany w leczeniu padaczki i neuralgii.
• Ryfampicyna – Lek stosowany w leczeniu gruźlicy.
• Cymetydyna – Lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
• Ranitydyna – Lek stosowany w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
• Cyklosporyna – Lek stosowany w celu zapobiegania odrzutom przeszczepów narządów.
• Syrolimus – Lek stosowany w celu zapobiegania odrzutom przeszczepów narządów.
• Temsyrolimus – Lek stosowany w leczeniu raka nerki.
• Ewerolimus – Lek stosowany w leczeniu raka i w celu zapobiegania odrzutom przeszczepów narządów.