Menu

Wydłużenie odstępu QT

Produkty powiązane z wydłużenie odstępu QT
Aurex, tabletki powlekane, 20 mg
Aurex, tabletki powlekane, 20 mg
Aurex, tabletki powlekane, 40 mg
Aurex, tabletki powlekane, 40 mg
Betesda, krople doustne, 20 mg/ml
Betesda, krople doustne, 20 mg/ml
Betesda, tabletki powlekane, 10 mg
Betesda, tabletki powlekane, 10 mg
Cipramil, tabletki powlekane, 20 mg
Cipramil, tabletki powlekane, 20 mg
Citabax, tabletki powlekane, 20 mg
Citabax, tabletki powlekane, 20 mg
Citabax, tabletki powlekane, 40 mg
Citabax, tabletki powlekane, 40 mg
Cital, tabletki powlekane, 20 mg
Cital, tabletki powlekane, 20 mg
Citaxin, tabletki powlekane, 20 mg
Citaxin, tabletki powlekane, 20 mg
Depralin, tabletki powlekane, 10 mg
Depralin, tabletki powlekane, 10 mg
Escitalopram Aurovitas, tabletki powlekane, 10 mg
Escitalopram Aurovitas, tabletki powlekane, 10 mg
Escitalopram Aurovitas, tabletki powlekane, 20 mg
Escitalopram Aurovitas, tabletki powlekane, 20 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Gasprid, 10 mg – dawkowanie leku
  2. Gasprid, 10 mg – przeciwwskazania
  3. Cipropol, 500 mg – przeciwwskazania
  4. Haloperidol WZF, 5 mg – wskazania – na co działa?
  5. Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  6. Zofran, 4 mg – wskazania – na co działa?
  7. Zofran, 4 mg – przeciwwskazania
  8. Zofran, 4 mg – przedawkowanie leku
  9. Tisercin – przedawkowanie leku
  10. Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – przeciwwskazania
  11. Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – przedawkowanie leku
  13. Tarivid 200 – przedawkowanie leku
  14. Tamoxifen Sandoz, 20 mg – przedawkowanie leku
  15. Sotahexal 80, 80 mg – przeciwwskazania
  16. Sotahexal 80, 80 mg – przedawkowanie leku
  17. Sotahexal 160, 160 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Sotahexal 160, 160 mg – przedawkowanie leku
  19. Seroxat – przeciwwskazania
  20. Seroxat – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Azycyna, 200 mg/5 ml – przeciwwskazania
  22. Rulid, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Rulid, 150 mg – przeciwwskazania
  24. Rovamycine, 3 mln j.m. – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Gasprid, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Gasprid stosuje się w leczeniu opóźnienia opróżniania żołądka. Zalecana dawka to 10 mg trzy do czterech razy na dobę, podawana 15 minut przed posiłkiem. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, jednoczesnego stosowania niektórych leków, niedoboru potasu lub magnezu, bradykardii, zaburzeń rytmu, niewyrównanej niewydolności krążenia oraz wrodzonego wydłużenia odstępu QT. Gasprid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania innych leków. Do najczęstszych działań niepożądanych należą kurcze brzucha, burczenie w brzuchu, biegunka, nadwrażliwość, bóle głowy, ginekomastia i mlekotok.

  • Ilustracja poradnika Gasprid, 10 mg – przeciwwskazania

    Gasprid to lek stosowany w leczeniu opóźnienia opróżniania żołądka, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania. Nie należy go stosować u pacjentów uczulonych na cyzapryd lub inne składniki leku, przyjmujących leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, leki przeciw wirusowi HIV, nefazodon, leki przeciwarytmiczne, niektóre antybiotyki pochodne chinolonów, trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, niektóre leki przeciwhistaminowe. Gasprid jest również przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią, znacznymi zaburzeniami rytmu serca, niewyrównaną niewydolnością krążenia, wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, hipokaliemią, hipomagnezemią, nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy oraz organicznymi niedrożnościami przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Cipropol, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Cipropol, zawierający cyprofloksacynę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na cyprofloksacynę i jednoczesne stosowanie tyzanidyny. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z problemami z nerkami, sercem, wątrobą, cukrzycą, miastenią oraz tych, którzy mieli problemy ze ścięgnami. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, biegunka, bóle stawów i zapalenie stawów u dzieci. Cipropol nie powinien być stosowany w czasie ciąży i karmienia piersią. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć pominiętą dawkę, jeśli do kolejnej dawki pozostało 6 godzin lub więcej; jeśli mniej niż 6 godzin, pominąć dawkę.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol WZF, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Haloperidol WZF to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, zaburzeń schizoafektywnych, majaczenia, choroby afektywnej dwubiegunowej, ostrego pobudzenia psychoruchowego, demencji, zespołu Gillesa de la Tourette’a, pląsawicy w chorobie Huntingtona oraz ciężkich zachowań agresywnych u dzieci i młodzieży z autyzmem. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju schorzenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, stan śpiączki, depresję OUN, chorobę Parkinsona, otępienie z ciałami Lewy’ego, wydłużenie odstępu QTc oraz niewyrównaną niewydolność serca. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia pozapiramidowe, bezsenność, pobudzenie, ból głowy, depresja, zwiększenie masy ciała oraz niedociśnienie ortostatyczne.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Klacid, zawierający klarytromycynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Interakcje obejmują leki takie jak alkaloidy sporyszu, astemizol, cyzapryd, pimozyd, tikagrelor, kolchicyna, statyny, ryfampicyna, flukonazol, atazanawir, digoksyna, alprazolam, warfaryna, kwetiapina, karbamazepina, metyloprednizolon, omeprazol, cylostazol, cyklosporyna, syldenafil, ibrutynib, teofilina, tolterodyna, fenobarbital, dziurawiec zwyczajny i sulfonylomocznik. Klacid może również wchodzić w interakcje z substancjami takimi jak żółcień chinolinowa i sód. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Klacidem.

  • Ilustracja poradnika Zofran, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zofran, zawierający ondansetron, jest stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz operacjami chirurgicznymi. Dawkowanie zależy od rodzaju terapii i wieku pacjenta. Przeciwwskazania obejmują jednoczesne stosowanie z apomorfiną oraz nadwrażliwość na składniki leku. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, uczucie gorąca, zaparcia, czkawka, obniżenie ciśnienia krwi oraz zaburzenia rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Zofran, 4 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Zofran obejmują jednoczesne stosowanie z apomorfiną oraz nadwrażliwość na ondansetron. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku uczulenia na podobne leki, choroby wątroby, niedrożności jelit oraz ryzyka wydłużenia odstępu QT. Zofran może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, tramadol oraz leki z grupy SSRI i SNRI. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

  • Ilustracja poradnika Zofran, 4 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Zofran, zawierającego ondansetron, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 32 mg. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia widzenia, ciężkie zaparcia, niedociśnienie tętnicze, epizody naczynio-ruchowe oraz zespół serotoninowy. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie obejmuje monitorowanie EKG oraz leczenie objawowe i wspomagające.

  • Ilustracja poradnika Tisercin – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tisercin, zawierającego lewomepromazynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak hipotonia, gorączka, zaburzenia przewodzenia w sercu, objawy pozapiramidowe, sedacja, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego oraz złośliwy zespół neuroleptyczny. Zalecana dawka dobowa wynosi 75-100 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i monitorować parametry życiowe.

  • Ilustracja poradnika Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – przeciwwskazania

    Chlorprothixen Zentiva nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, z zapaścią krążeniową, zaburzeniami świadomości, zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, wydłużeniem odstępu QT, hipokaliemią, hipomagnezemią, guzem chromochłonnym, nowotworem prolaktynozależnym, ciężkim niedociśnieniem, chorobą Parkinsona, chorobami układu krążenia, nadczynnością tarczycy, zaburzeniami oddawania moczu, zwężeniem odźwiernika, niedrożnością jelit, chorobą alkoholową oraz ciężkimi zaburzeniami układu oddechowego.

  • Ilustracja poradnika Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Chlorprothixen Zentiva może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym obniżającymi ciśnienie krwi, przeciwdepresyjnymi, wywołującymi senność, stosowanymi w leczeniu padaczki, choroby Parkinsona, przeciwpsychotycznymi oraz przeciwhistaminowymi. Może również wchodzić w interakcje z adrenaliną, disulfiramem oraz tioksantynami. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Chlorprothixen Zentiva może nasilać działanie uspokajające leku oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz unikać alkoholu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Chlorprothixen Zentiva, 15 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Chlorprothixen Zentiva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, drgawki, wstrząs, zaburzenia ruchowe, hipertermia, hipotermia, depresja oddechowa, hipotensja, uszkodzenie nerek oraz zmiany w EKG. Dawki w zakresie od 2,5 g do 4 g u dorosłych oraz 4 mg/kg mc u dzieci mogą być śmiertelne. Leczenie przedawkowania polega na zastosowaniu leczenia objawowego i podtrzymującego czynności życiowe, w tym płukania żołądka i podania węgla aktywnego.

  • Ilustracja poradnika Tarivid 200 – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tarivid 200 może prowadzić do poważnych objawów, takich jak zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, objawy żołądkowo-jelitowe oraz wydłużenie odstępu QT. Standardowa dawka wynosi od 200 mg do 400 mg na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy dawkach powyżej 800 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie leczenie objawowe, w tym płukanie żołądka i hemodializę.

  • Ilustracja poradnika Tamoxifen Sandoz, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Tamoxifen Sandoz może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak wydłużenie odstępu QT w EKG i neurotoksyczność. Standardowa dawka wynosi 20-40 mg na dobę, a dawki powyżej 160 mg/m2 mogą być niebezpieczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 80, 80 mg – przeciwwskazania

    Lek SotaHEXAL nie powinien być stosowany przez pacjentów uczulonych na sotalol lub inne składniki leku, osoby z wydłużeniem odstępu QT w EKG, astmą oskrzelową, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zaburzeniami serca i krążenia, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, kwasicą metaboliczną, niewydolnością nerek oraz osoby przyjmujące niektóre leki przeciwdepresyjne i niesteroidowe leki przeciwzapalne. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 80, 80 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku SotaHEXAL może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, zastoinowa niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, hipoglikemia, wydłużenie odstępu QT, przedwczesne pobudzenia komorowe, częstoskurcz komorowy oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Zaleca się płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i środka przeczyszczającego oraz wspomaganie oddychania. W niektórych przypadkach może być konieczne przeprowadzenie hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 160, 160 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    SotaHEXAL, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym przeciwarytmicznymi, wydłużającymi odstęp QT, antagonistami wapnia, lekami moczopędnymi, insuliną i lekami przeciwcukrzycowymi. Może również wchodzić w interakcje z pokarmami, zwłaszcza mlecznymi, oraz substancjami zmniejszającymi ilość potasu i magnezu. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania stężenia potasu i magnezu we krwi oraz badanie EKG.

  • Ilustracja poradnika Sotahexal 160, 160 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku SotaHEXAL może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bradykardia, zastoinowa niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, hipoglikemia, wydłużenie odstępu QT, przedwczesne pobudzenia komorowe, częstoskurcz komorowy oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie i uważnie obserwować stan pacjenta. Dalsze wchłanianie leku można zahamować poprzez płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego i środka przeczyszczającego. Może być konieczne wspomaganie oddychania oraz zastosowanie metod leczniczych, takich jak podanie atropiny, adrenaliny, aminofiliny, kardiowersja i przeznaczyniowe wprowadzenie rozrusznika serca.

  • Ilustracja poradnika Seroxat – przeciwwskazania

    Seroxat, zawierający paroksetynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Nie należy go stosować w połączeniu z inhibitorami MAO, lekami przeciwpsychotycznymi oraz w przypadku nadwrażliwości na paroksetynę. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki, ma problemy zdrowotne lub jest w ciąży. Seroxat nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

  • Ilustracja poradnika Seroxat – interakcje z lekami i alkoholem

    Seroxat (paroksetyna) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami MAO, lekami przeciwpsychotycznymi, NLPZ, lekami przeciwbólowymi, innymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpadaczkowymi, lekami przeciwzakrzepowymi, lekami stosowanymi w leczeniu HIV oraz tamoksyfenem. Może również wchodzić w interakcje z ziołami, takimi jak ziele dziurawca, oraz suplementami diety zawierającymi tryptofan. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania Seroxatu, ponieważ może to nasilać objawy choroby oraz działania niepożądane leku.

  • Ilustracja poradnika Azycyna, 200 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Lek Azycyna, zawierający azytromycynę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub ketolidowe, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, wydłużenie odstępu QT oraz stosowanie pochodnych ergotaminy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem stany sprzyjające powstawaniu zaburzeń rytmu serca, nowe zakażenia, zaburzenia nerwowe lub umysłowe, choroby przenoszone drogą płciową oraz rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy. Azycyna może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki wpływające na odstęp QT, leki zobojętniające, doustne leki przeciwzakrzepowe, alkaloidy sporyszu, digoksyna, kolchicyna, cyklosporyna, atorwastatyna i ryfabutyna.

  • Ilustracja poradnika Rulid, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Rulid to lek zawierający roksytromycynę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne, agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT i rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Najczęstsze skutki uboczne to zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka i wysypka. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rulid, 150 mg – przeciwwskazania

    Rulid, zawierający roksytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na roksytromycynę, jednoczesnego stosowania alkaloidów sporyszu, cyzaprydu, astemizolu, pimozydu lub terfenadyny. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia ciężkich reakcji skórnych, niewydolności wątroby oraz choroby związanej z Clostridium difficile. Rulid może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Rovamycine, 3 mln j.m. – profil bezpieczenstwa

    Rovamycine, zawierający spiramycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania tego leku, a pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani pod kątem działań niepożądanych.