Wskazania do stosowania leku Haloperidol WZF

Haloperidol WZF to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych i neurologicznych. W artykule omówimy, jakie dolegliwości i schorzenia można leczyć za pomocą tego leku, jakie są zalecenia dotyczące dawkowania oraz jakie są przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Haloperidol WZF jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych i neurologicznych zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wskazania do stosowania tego leku:

• Schizofrenia – Haloperidol WZF jest stosowany w leczeniu schizofrenii u dorosłych oraz młodzieży w wieku od 13 do 17 lat, gdy inne farmakoterapie nie są skuteczne lub nie są tolerowane^[1].
• Zaburzenia schizoafektywne – Lek ten jest również stosowany w leczeniu zaburzeń schizoafektywnych u dorosłych^[1].
• Majaczenie – Doraźne leczenie majaczenia po niepowodzeniu leczenia niefarmakologicznego^[1].
• Choroba afektywna dwubiegunowa – Leczenie umiarkowanych do ciężkich epizodów manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej^[1].
• Ostre pobudzenie psychoruchowe – Leczenie ostrego pobudzenia psychoruchowego w przebiegu zaburzeń psychotycznych lub w epizodach manii choroby afektywnej dwubiegunowej^[1].
• Demencja – Leczenie utrzymującej się agresji oraz objawów psychotycznych u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej demencją w chorobie Alzheimera i demencją pochodzenia naczyniowego, gdy leczenie niefarmakologiczne się nie powiodło^[1].
• Zespół Gillesa de la Tourette’a – Leczenie tików, w tym zespołu Gillesa de la Tourette’a, u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami funkcjonowania^[1].
• Choroba Huntingtona – Leczenie pląsawicy o nasileniu łagodnym i umiarkowanym w chorobie Huntingtona, gdy inne produkty lecznicze są nieskuteczne lub nie są tolerowane^[1].
• Autyzm – Leczenie utrzymujących się ciężkich zachowań agresywnych u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z autyzmem lub całościowymi zaburzeniami rozwoju^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Haloperidolu WZF zależy od wieku pacjenta, rodzaju schorzenia oraz odpowiedzi na leczenie. Poniżej przedstawiamy zalecenia dotyczące dawkowania:

• Dorośli – Zalecana dawka początkowa wynosi od 0,5 mg do 10 mg na dobę, w zależności od schorzenia. Dawka może być dostosowywana w zależności od odpowiedzi na leczenie^[1].
• Osoby w podeszłym wieku – Zalecana dawka początkowa wynosi 0,5 mg na dobę lub połowa najmniejszej zalecanej dawki dla dorosłych. Dawka maksymalna wynosi 5 mg na dobę^[1].
• Dzieci i młodzież – Dawka zależy od wieku i schorzenia. Na przykład, w leczeniu schizofrenii u młodzieży w wieku od 13 do 17 lat zalecana dawka wynosi od 0,5 mg do 3 mg na dobę^[1].

Przeciwwskazania

Haloperidol WZF nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość – Uczulenie na haloperydol lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Stan śpiączki – Pacjenci w stanie śpiączki^[1].
• Depresja OUN – Depresja ośrodkowego układu nerwowego^[1].
• Choroba Parkinsona – Pacjenci z chorobą Parkinsona^[1].
• Otępienie z ciałami Lewy’ego – Pacjenci z otępieniem z ciałami Lewy’ego^[1].
• Wydłużenie odstępu QTc – Pacjenci ze stwierdzonym wydłużeniem odstępu QTc^[1].
• Niewydolność serca – Pacjenci z niewyrównaną niewydolnością serca^[1].

Możliwe działania niepożądane

Haloperidol WZF może powodować różne działania niepożądane. Poniżej przedstawiamy najczęściej zgłaszane działania niepożądane:

• Zaburzenia pozapiramidowe – Objawy takie jak drżenie, wzmożone napięcie mięśni, nadmierne wydzielanie śliny, spowolnienie ruchów, akatyzja, ostra dystonia^[1].
• Bezsenność – Problemy z zasypianiem^[1].
• Pobudzenie – Uczucie pobudzenia^[1].
• Ból głowy – Często występujący ból głowy^[1].
• Depresja – Objawy depresji^[1].
• Zwiększenie masy ciała – Przyrost masy ciała^[1].
• Niedociśnienie ortostatyczne – Spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała^[1].

Słownik pojęć

• Schizofrenia – Przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji i emocji.
• Zaburzenia schizoafektywne – Schorzenie łączące objawy schizofrenii i zaburzeń afektywnych, takich jak depresja lub mania.
• Majaczenie – Stan dezorientacji, często z halucynacjami i urojeniami, zwykle spowodowany ostrym zaburzeniem mózgu.
• Choroba afektywna dwubiegunowa – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
• Ostre pobudzenie psychoruchowe – Stan nagłego i intensywnego pobudzenia ruchowego i emocjonalnego.
• Demencja – Zespół objawów związanych z pogorszeniem funkcji poznawczych, takich jak pamięć, myślenie i zdolność do wykonywania codziennych czynności.
• Zespół Gillesa de la Tourette’a – Zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się tikami ruchowymi i wokalnymi.
• Pląsawica – Zaburzenie ruchowe charakteryzujące się mimowolnymi, nieregularnymi ruchami ciała.
• Autyzm – Zaburzenie rozwojowe charakteryzujące się trudnościami w komunikacji i interakcjach społecznych oraz powtarzalnymi zachowaniami.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku