Popularne

Ultomiris to lek w postaci koncentratu do sporządzania infuzji, którego głównym składnikiem jest rawulizumab, z grupy przeciwciał monoklonalnych. Został stworzony do łączenia się z białkiem C5, które jest częścią układu odpornościowego. Lek jest stosowany w leczeniu dorosłych, dzieci i młodzieży ważących co najmniej 10 kg, zmagających się z napadową nocną hemoglobinurią (PNH) lub atypowym zespołem hemolityczno-mocznicowym (aHUS). W przypadku PNH, lek kontroluje nadmierną aktywność układu dopełniacza, który atakuje krwinki czerwone. W przypadku aHUS, lek hamuje reakcję zapalną organizmu, chroniąc podatne na uszkodzenia naczynia krwionośne, w tym nerki.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Ultomiris to innowacyjny produkt leczniczy zawierający substancję czynną rawulizumab, będącą przeciwciałem monoklonalnym. Lek dostępny jest w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji w trzech wariantach: 300 mg/3 ml, 1100 mg/11 ml oraz 300 mg/30 ml. Produkt przeznaczony jest wyłącznie do stosowania na receptę i wymaga podawania przez wykwalifikowany personel medyczny.
Ultomiris jest stosowany w leczeniu czterech poważnych, rzadkich schorzeń:
Lek jest wskazany u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży o masie ciała 10 kg lub większej. Stosuje się go u pacjentów z hemolizą i objawami wskazującymi na dużą aktywność choroby, a także u osób klinicznie stabilnych po co najmniej 6-miesięcznym leczeniu ekulizumabem.
Preparat znajduje zastosowanie u dorosłych oraz dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 10 kg. Może być stosowany zarówno u pacjentów wcześniej nieleczonych inhibitorami układu dopełniacza, jak i u osób leczonych ekulizumabem przez co najmniej 3 miesiące z potwierdzoną odpowiedzią na to leczenie.
Ultomiris stosuje się jako terapię dodatkową do standardowego leczenia u dorosłych pacjentów z uogólnioną miastenią, u których występują przeciwciała przeciw receptorowi acetylocholiny.
Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów z NMOSD z dodatnim wynikiem badania na obecność przeciwciał przeciw akwaporynie 4.
Rawulizumab, substancja czynna leku Ultomiris, jest przeciwciałem monoklonalnym, które w sposób bardzo precyzyjny wiąże się z białkiem C5 układu dopełniacza. Dzięki temu hamuje jego rozkład i zapobiega powstawaniu kompleksu atakującego błonę komórkową. To działanie chroni komórki organizmu przed niszczeniem przez układ odpornościowy, co jest kluczowe w leczeniu wymienionych chorób.
Ważne jest, że lek nie wpływa na wcześniejsze etapy aktywacji dopełniacza, które są istotne dla obrony organizmu przed drobnoustrojami i usuwania kompleksów immunologicznych.
Ultomiris musi być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu odpowiednich schorzeń. Lek podaje się drogą infuzji dożylnej – nigdy nie wolno go wstrzykiwać bezpośrednio do żyły ani podawać w postaci szybkiego wstrzyknięcia.
Dawkowanie Ultomirisu jest dostosowane do masy ciała pacjenta. Schemat obejmuje:
Minimalny czas podawania infuzji wynosi od około 10 minut do ponad godziny, w zależności od masy ciała pacjenta i podawanej dawki. Infuzję prowadzi się przez specjalny filtr.
Przed rozpoczęciem terapii Ultomirisem wszyscy pacjenci muszą być zaszczepieni przeciwko meningokokom (minimum 2 tygodnie przed pierwszą dawką) lub otrzymywać antybiotyki profilaktycznie przez 2 tygodnie po zaszczepieniu. Jest to kluczowe ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń meningokokowych podczas stosowania leku.
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
Ze względu na mechanizm działania leku, jego stosowanie zwiększa podatność na zakażenie meningokokowe. Może ono wystąpić mimo szczepienia. Pacjent musi być poinformowany o objawach zakażenia (wysoka gorączka, bóle głowy, sztywność karku, wysypka, splątanie) i konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku ich wystąpienia.
Pacjenci są również bardziej podatni na zakażenia bakteriami otoczkowymi, w tym zakażenia gonokokowe (rzeżączka).
Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do poważnych powikłań, dlatego wymaga ścisłego monitorowania przez lekarza przez co najmniej 16 tygodni po ostatniej dawce.
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania w ciąży. Decyzję o leczeniu należy podjąć po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści. Podczas leczenia i do 8 miesięcy po jego zakończeniu należy przerwać karmienie piersią.
Jak każdy lek, Ultomiris może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zakażenie meningokokowe jest najpoważniejszym możliwym powikłaniem (występuje rzadko, u około 0,6% pacjentów). Może obejmować posocznicę meningokokową lub zapalenie mózgu. W razie podejrzenia takiego zakażenia konieczne jest natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza.
Lek należy przechowywać:
Ultomiris to nowoczesny lek biologiczny stosowany w leczeniu rzadkich, poważnych schorzeń związanych z nieprawidłową aktywnością układu odpornościowego. Wymaga podawania w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel. Kluczowe jest szczepienie przeciwko meningokokom przed rozpoczęciem terapii oraz ścisłe monitorowanie pacjenta podczas leczenia. Decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz specjalista po dokładnej ocenie stanu zdrowia pacjenta.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Ultomiris, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Ultomiris dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Ultomiris stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Ultomiris to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 300 mg/30 ml |
| Postać | koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji |
| Producent | Producentem Ultomiris jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
U dorosłych pacjentów dawki podtrzymujące podaje się co 8 tygodni drogą infuzji dożylnej. U dzieci o mniejszej masie ciała odstępy mogą być krótsze (co 4 tygodnie).
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania w ciąży. Decyzję podejmuje lekarz po ocenie ryzyka i korzyści. Lek może przenikać przez łożysko.
Lek zwiększa ryzyko zakażenia meningokokowego, dlatego konieczne jest szczepienie przeciwko meningokokom minimum 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii lub przyjmowanie antybiotyków profilaktycznie.
Wysoka gorączka, silne bóle głowy, sztywność karku, wysypka, splątanie lub senność. W razie wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do poważnych powikłań. Decyzję o przerwaniu terapii podejmuje wyłącznie lekarz, a pacjent wymaga ścisłego monitorowania przez co najmniej 16 tygodni po ostatniej dawce.

Nie daj się jesieni