Fluanxol

Fluanxol to lek przeciwpsychotyczny zawierający substancję czynną flupentyksol. Należy do grupy leków neuroleptycznych z rodziny pochodnych tioksantenu. Każda tabletka powlekana zawiera 3 mg flupentyksolu w postaci dichlorowodorku. Preparat ma postać okrągłych, dwustronnie wypukłych, ciemnożółtych tabletek powlekanych z oznaczeniem FI.

Działanie leku polega na blokowaniu określonych receptorów w mózgu, głównie receptorów dopaminowych D1 i D2 oraz receptorów serotoninowych. Dzięki temu Fluanxol pomaga kontrolować objawy chorób psychicznych, takich jak schizofrenia. Co ważne, lek ten działa na kilka sposobów jednocześnie – nie tylko zmniejsza objawy psychotyczne (takie jak urojenia czy omamy), ale także pomaga osobom wycofanym i apatycznym stać się bardziej aktywnymi.

Fluanxol jest przeznaczony do leczenia schizofrenii. Jest to choroba psychiczna, która może powodować różne objawy, takie jak zaburzenia myślenia, omamy słuchowe lub wzrokowe, urojenia, trudności w kontaktach z innymi ludźmi, wycofanie społeczne czy problemy z motywacją do działania.

Lek jest szczególnie przydatny u osób, które oprócz typowych objawów schizofrenii doświadczają również apatii, depresji, wycofania społecznego lub braku motywacji. Fluanxol pomaga nie tylko w opanowaniu głównych objawów choroby, ale również w poprawie nastroju i aktywności pacjenta.

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, dostosowując je do stanu zdrowia i odpowiedzi organizmu na leczenie.

Standardowe dawkowanie u dorosłych

Na początku leczenia zwykle stosuje się dawki od 3 do 15 mg na dobę, podzielone na dwie lub trzy porcje. Jeśli zajdzie taka potrzeba, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg na dobę. Po ustabilizowaniu stanu pacjenta zwykle stosuje się dawkę podtrzymującą od 5 do 20 mg na dobę, którą najczęściej przyjmuje się jednorazowo rano.

Dawkowanie u osób starszych

Osoby w podeszłym wieku powinny otrzymywać mniejsze dawki leku, z dolnej granicy podanego zakresu dawkowania.

Osoby z problemami zdrowotnymi

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować standardowe dawki leku. Natomiast u osób z problemami z wątrobą konieczna jest szczególna ostrożność przy ustalaniu dawki, a w miarę możliwości zaleca się kontrolowanie stężenia leku we krwi.

Ważne: Fluanxol nie jest zalecany do stosowania u dzieci ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u tej grupy pacjentów.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione. Nie można przyjmować Fluanxolu w przypadku:

• Uczulenia na flupentyksol lub którykolwiek inny składnik leku.
• Zapaści krążeniowej, czyli gwałtownego spadku ciśnienia krwi.
• Obniżonego poziomu świadomości, niezależnie od przyczyny (na przykład zatrucie alkoholem, barbituranami lub opiatami).
• Śpiączki.

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Podczas stosowania leków neuroleptycznych, w tym Fluanxolu, może wystąpić poważne powikłanie zwane złośliwym zespołem neuroleptycznym. Objawia się ono wysoką gorączką, zwiększonym napięciem mięśni, zaburzeniami świadomości i problemami z funkcjonowaniem układu nerwowego. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. To powikłanie może być szczególnie niebezpieczne u osób z chorobami mózgu, upośledzeniem umysłowym oraz u osób nadużywających alkoholu lub narkotyków.

Szczególna ostrożność

Zachowanie ostrożności jest konieczne u pacjentów z:

• Organicznym zespołem mózgowym (uszkodzeniem mózgu).
• Padaczką lub innymi chorobami powodującymi drgawki.
• Zaawansowaną chorobą wątroby.
• Cukrzycą – lek może wpływać na stężenie cukru we krwi, co może wymagać dostosowania leczenia przeciwcukrzycowego.

Działanie aktywujące

W dawkach do 25 mg na dobę Fluanxol nie jest odpowiedni dla pacjentów z nadmiernym pobudzeniem i podwyższoną aktywnością, ponieważ jego działanie aktywujące może nasilić te problemy.

Długotrwałe leczenie

Pacjenci stosujący lek przez długi czas, zwłaszcza w dużych dawkach, powinni być regularnie kontrolowani przez lekarza. Należy okresowo sprawdzać, czy można zmniejszyć dawkę podtrzymującą.

Wpływ na serce

Fluanxol może wpływać na pracę serca, wydłużając tak zwany odstęp QT w badaniu EKG. To wydłużenie może zwiększać ryzyko niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u osób:

• Z niedoborem potasu lub magnezu we krwi.
• Ze skłonnością genetyczną do zaburzeń rytmu serca.
• Z chorobami serca w przeszłości.
• Z bardzo wolnym biciem serca (poniżej 50 uderzeń na minutę).
• Po niedawnym zawale serca.

Ryzyko zakrzepów

U osób przyjmujących leki przeciwpsychotyczne istnieje zwiększone ryzyko powstania zakrzepów w żyłach. Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie lekarz powinien ocenić wszystkie czynniki ryzyka i podjąć odpowiednie działania zapobiegawcze.

Fluanxol może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Alkohol i leki uspokajające: Fluanxol może nasilać działanie uspokajające alkoholu, barbituranów i innych leków działających hamująco na układ nerwowy.
• Leki na nadciśnienie: Fluanxol może zmieniać (zwiększać lub zmniejszać) działanie leków przeciwnadciśnieniowych.
• Lit: Jednoczesne stosowanie litu i Fluanxolu zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego.
• Leki przeciwdepresyjne: Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i Fluanxol wzajemnie spowalniają swoje przemiany w organizmie.
• Lewodopa: Fluanxol może zmniejszać skuteczność lewodopy stosowanej w chorobie Parkinsona.
• Metoklopramid i piprerazyna: Ich jednoczesne stosowanie z Fluanxolem zwiększa ryzyko zaburzeń ruchowych.

Leki wpływające na serce

Należy unikać łączenia Fluanxolu z innymi lekami, które mogą wydłużać odstęp QT, takimi jak:

• Niektóre leki przeciwarytmiczne (chinidyna, amiodaron, sotalol).
• Niektóre leki przeciwpsychotyczne (tiorydazyna).
• Niektóre antybiotyki (erytromycyna, gatyfloksacyna, moksyfloksacyna).
• Niektóre leki przeciwhistaminowe (terfenadyna, astemizol).
• Inne leki wpływające na rytm serca (cyzapryd, lit).

Również leki moczopędne z grupy tiazydów mogą zwiększać ryzyko problemów z sercem przez obniżanie poziomu potasu we krwi.

Ciąża

Fluanxol nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne i lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko. Przyjmowanie leków przeciwpsychotycznych, w tym Fluanxolu, w trzecim trymestrze ciąży może powodować u noworodka problemy takie jak zaburzenia ruchowe, objawy odstawienia, pobudzenie, nadmierne napięcie mięśni, drżenie, senność, problemy z oddychaniem i trudności w karmieniu. Dlatego po urodzeniu stan noworodka powinien być dokładnie monitorowany przez personel medyczny.

Karmienie piersią

Flupentyksol przechodzi do mleka matki, ale w bardzo małych ilościach. Dziecko przyjmuje mniej niż 0,5% dawki przyjmowanej przez matkę (w przeliczeniu na kilogram masy ciała). Kobieta może kontynuować karmienie piersią podczas leczenia, jeśli lekarz uzna to za wskazane. Zaleca się jednak obserwację niemowlęcia, szczególnie w pierwszych czterech tygodniach życia.

Płodność

Fluanxol może powodować działania niepożądane wpływające na płodność, takie jak podwyższony poziom prolaktyny, mlekotok (wyciekanie mleka z piersi), brak miesiączki, zmniejszenie libido oraz problemy z erekcją i wytryskiem. Te działania mogą niekorzystnie wpływać na płodność zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. W przypadku wystąpienia takich objawów lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Wszystkie te działania są odwracalne po zaprzestaniu przyjmowania leku.

Fluanxol w małych lub umiarkowanych dawkach zwykle nie powoduje nadmiernego uspokojenia. Należy jednak pamiętać, że leki psychotropowe mogą w pewnym stopniu wpływać na zdolność koncentracji. Dlatego osoby przyjmujące Fluanxol powinny zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, do czasu ustalenia indywidualnej reakcji organizmu na lek.

Jak każdy lek, Fluanxol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych zależy od dawki leku i jest najsilniejsza na początku leczenia, a następnie zmniejsza się w miarę kontynuacji terapii.

Zaburzenia ruchowe

Mogą wystąpić zaburzenia ruchowe, szczególnie na początku leczenia. W większości przypadków można je opanować przez zmniejszenie dawki lub podanie dodatkowych leków. Do najczęstszych należą:

• Bardzo często: senność, akatyzja (uczucie wewnętrznego niepokoju i niemożności usiedzenia w miejscu), nadmierna ruchliwość lub spowolnienie ruchowe.
• Często: drżenie, dystonia (mimowolne skurcze mięśni), zawroty głowy, ból głowy.
• Niezbyt często: dyskinezy późne (mimowolne ruchy, zwłaszcza twarzy i języka), parkinsonizm (objawy podobne do choroby Parkinsona), zaburzenia mowy, drgawki.

Zaburzenia układu nerwowego i psychiczne

• Często: bezsenność, depresja, nerwowość, pobudzenie, zmniejszenie popędu płciowego.
• Niezbyt często: stany splątania.

Zaburzenia żołądka i jelit

• Bardzo często: suchość w ustach.
• Często: nadmierne ślinienie, zaparcia, wymioty, niestrawność, biegunka.
• Niezbyt często: ból brzucha, nudności, wzdęcia.

Zaburzenia serca i układu krążenia

• Często: przyspieszone bicie serca, kołatanie serca.
• Niezbyt często: obniżone ciśnienie krwi, uczucie uderzeń gorąca.
• Rzadko: wydłużenie odstępu QT w EKG.

Zaburzenia metaboliczne

• Często: zwiększony apetyt, zwiększenie masy ciała.
• Niezbyt często: zmniejszony apetyt.
• Rzadko: podwyższony poziom cukru we krwi, zaburzona tolerancja glukozy.

Zaburzenia hormonalne i układu rozrodczego

• Niezbyt często: problemy z wytryskiem, zaburzenia erekcji.
• Rzadko: podwyższony poziom prolaktyny, powiększenie piersi u mężczyzn, wyciekanie mleka z piersi, brak miesiączki.

Inne działania niepożądane

• Często: zaburzenia widzenia, problemy z akomodacją oka, duszność, problemy z oddawaniem moczu, zatrzymanie moczu, wzmożone pocenie się, świąd, ból mięśniowy, osłabienie, zmęczenie.
• Niezbyt często: napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, sztywność mięśni, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, wysypka, nadwrażliwość na światło, zapalenie skóry.
• Rzadko: zaburzenia krwi (zmniejszenie liczby płytek krwi, białych krwinek), nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne.
• Bardzo rzadko: złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, zakrzepica żył.

Objawy po nagłym odstawieniu leku

Nagłe przerwanie stosowania Fluanxolu może powodować objawy odstawienia, takie jak nudności, wymioty, brak apetytu, biegunka, katar, pocenie się, bóle mięśniowe, mrowienie, bezsenność, niepokój i pobudzenie. Mogą również wystąpić zawroty głowy, nasilone odczucia ciepła lub chłodu oraz drżenie. Objawy zwykle pojawiają się 1-4 dni po odstawieniu leku i ustępują w ciągu 7-14 dni.

Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza wysoką gorączkę, sztywność mięśni lub zaburzenia świadomości, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym niewymienonych w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Przyjęcie zbyt dużej dawki Fluanxolu może być niebezpieczne. Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• Senność lub śpiączkę.
• Zaburzenia ruchowe.
• Drgawki.
• Wstrząs.
• Bardzo wysoką lub bardzo niską temperaturę ciała.
• Zmiany w EKG, zaburzenia rytmu serca.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Leczenie polega na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych, kontroli oddechu i pracy serca. W razie potrzeby lekarz może zastosować płukanie żołądka, podać węgiel aktywowany oraz leki łagodzące objawy (na przykład diazepam przy drgawkach lub biperyden przy zaburzeniach ruchowych).

Nie należy podawać adrenaliny, ponieważ może to dodatkowo obniżyć ciśnienie krwi.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Fluanxol można przechowywać w temperaturze pokojowej, bez specjalnych wymagań dotyczących warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych śmieci. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Każda tabletka powlekana zawiera 3 mg flupentyksolu w postaci 3,504 mg dichlorowodorku flupentyksolu jako substancję czynną.

Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktoza jednowodną (30,6 mg w każdej tabletce) oraz barwnik żółcień pomarańczową (E110). Osoby z nietolerancją laktozy lub uczuleniem na ten barwnik powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Fluanxol ma postać okrągłych, dwustronnie wypukłych, ciemnożółtych tabletek powlekanych z oznaczeniem FI. Lek dostępny jest w opakowaniach po 50 lub 100 tabletek w blistrach lub w pojemniku z tworzywa sztucznego z nakrętką zabezpieczającą przed dostępem dzieci.