Popularne

Histigen jest lekiem występującym w postaci tabletek. Lek ten w swoim składzie zawiera betahistynę, czyli syntetyczny analog histaminy. Preparat jest wskazany do stosowania w przypadku choroby Méniére’a, charakteryzującej się zawrotami głowy (z nudnościami i wymiotami), szumami usznymi oraz postępującą utratą słuchu.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Histigen to lek dostępny na receptę, który zawiera substancję czynną dichlorowodorek betahistyny. Preparat występuje w postaci tabletek o mocy 8 mg. Betahistyna jest lekiem należącym do grupy środków przeciw zawrotom głowy, który działa poprzez wpływ na receptory histaminowe w organizmie, szczególnie w obrębie ucha wewnętrznego i ośrodkowego układu nerwowego.
Histigen jest przeznaczony do leczenia zespołu Ménière’a. Jest to schorzenie ucha wewnętrznego, które charakteryzuje się występowaniem bardzo nieprzyjemnych i uciążliwych objawów. Do najważniejszych z nich należą:
Betahistyna, substancja czynna leku Histigen, działa w sposób wielokierunkowy. Przede wszystkim wpływa na krążenie krwi w uchu wewnętrznym, poprawiając przepływ i odżywienie struktur odpowiedzialnych za równowagę i słuch. Lek ten działa również bezpośrednio na neurony znajdujące się w jądrze przedsionkowym w mózgu, które są kluczowe dla utrzymania równowagi.
Betahistyna jest analogiem histaminy i działa na receptory histaminowe typu H1 znajdujące się w naczyniach krwionośnych. Powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych, co poprawia ukrwienie ucha wewnętrznego. Co ważne, lek ma minimalny wpływ na wydzielanie kwasu solnego w żołądku, co oznacza, że nie działa tak jak typowe leki histaminowe związane z receptorami H2.
Badania wykazały, że betahistyna może hamować oczopląs przedsionkowy – mimowolne ruchy gałek ocznych, które często towarzyszą zawrotom głowy. Działanie to jest tym skuteczniejsze, im większa jest zastosowana dawka leku.
Lek należy przyjmować doustnie, podczas posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie należy ich rozgryzać ani kruszyć. Przyjmowanie leku podczas jedzenia pomaga zapobiegać ewentualnym dolegliwościom ze strony żołądka.
Standardowa dawka to od 1 do 2 tabletek trzy razy na dobę. Oznacza to, że w ciągu dnia można przyjąć od 3 do 6 tabletek. Maksymalna dobowa dawka nie powinna przekraczać 6 tabletek, co odpowiada 48 mg betahistyny.
Zalecany czas leczenia wynosi od 2 do 3 miesięcy. W zależności od rozwoju choroby i odpowiedzi organizmu na leczenie, terapia może być przedłużona. Lekarz może zdecydować o kontynuowaniu leczenia w cyklach ciągłych lub z przerwami.
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat: Nie zaleca się stosowania leku Histigen u dzieci i młodzieży, ponieważ brakuje wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
Pacjenci w podeszłym wieku: U osób starszych należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku ze względu na ograniczoną ilość dostępnych danych.
Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby: Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania leku u osób z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby.
Istnieją sytuacje, w których nie należy przyjmować tego leku. Należą do nich:
Przed rozpoczęciem stosowania leku Histigen należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących przypadkach:
Osoby z astmą oskrzelową oraz te, które w przeszłości miały chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy, powinny być dokładnie kontrolowane przez lekarza w trakcie leczenia. Betahistyna może potencjalnie wpływać na te schorzenia.
Jeśli w przeszłości występowały u Ciebie pokrzywka, wysypki skórne lub alergiczny nieżyt nosa, należy o tym powiedzieć lekarzowi. Betahistyna może nasilić te objawy u osób podatnych na reakcje alergiczne.
Histigen nie powinien być stosowany w leczeniu:
Lek jest przeznaczony specyficznie do leczenia zespołu Ménière’a i nie będzie skuteczny w innych rodzajach zawrotów głowy.
Jak każdy lek, Histigen może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęstsze i najważniejsze z nich.
Zaburzenia układu krwiotwórczego:
Reakcje alergiczne:
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe:
Ważne: Łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe można zmniejszyć, przyjmując lek podczas posiłku lub zmniejszając dawkę po konsultacji z lekarzem.
Zaburzenia układu nerwowego:
Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym takie, które nie zostały wymienione w tej ulotce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie. Szczególnie ważne jest natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza w przypadku ciężkich reakcji alergicznych, takich jak trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Histigen należy poinformować lekarza o wszystkich lekach, które obecnie przyjmujesz, również tych dostępnych bez recepty, suplementach diety i preparatach ziołowych.
Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy, jednoczesne stosowanie z lekami antyhistaminowymi (stosowanymi np. w leczeniu alergii) może teoretycznie wpłynąć na skuteczność jednego z tych leków. Lekarz powinien być poinformowany o przyjmowaniu takich preparatów.
Badania wykazały, że leki hamujące działanie enzymu monoaminooksydazy, w tym selektywne inhibitory MAO-B (np. seleglina stosowana w chorobie Parkinsona), mogą hamować metabolizm betahistyny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas równoczesnego stosowania tych leków z Histigenem.
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania betahistyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie dostarczyły wystarczających informacji na temat wpływu leku na ciążę i rozwój płodu. Histigen nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne i potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka.
Nie wiadomo, czy betahistyna przenika do mleka kobiecego (u szczurów lek ten wykryto w mleku). Decyzja o rozpoczęciu leczenia u kobiet karmiących piersią powinna być podjęta przez lekarza po dokładnym rozważeniu korzyści dla matki i potencjalnego ryzyka dla dziecka.
Badania na zwierzętach nie wykazały niekorzystnego wpływu betahistyny na płodność.
Sam lek Histigen nie wywiera wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że zawroty głowy, które są objawem zespołu Ménière’a, mogą znacząco utrudniać prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Jeśli doświadczasz zawrotów głowy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn do czasu ustąpienia objawów.
Istnieją doniesienia o przypadkach przedawkowania leku Histigen. U niektórych pacjentów, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę (do 640 mg), obserwowano łagodne lub umiarkowane objawy, takie jak:
W przypadkach zamierzonego przedawkowania, szczególnie w połączeniu z innymi lekami, mogły wystąpić poważniejsze objawy, takie jak drgawki oraz powikłania ze strony płuc lub serca.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie odczuwasz żadnych objawów. Zabierz ze sobą opakowanie leku, aby personel medyczny wiedział, jaką substancję przyjąłeś.
Substancja czynna: Jedna tabletka zawiera 8 mg dichlorowodorku betahistyny.
Substancje pomocnicze:
Histigen 8 mg to białe lub prawie białe, okrągłe tabletki o średnicy około 7 mm, ze ściętymi krawędziami. Na jednej stronie tabletki znajduje się oznaczenie „256″.
Tabletki pakowane są w blistry PVC/PVDC-Aluminium umieszczone w tekturowym pudełku.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Histigen, tabletki, 8 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Histigen dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Histigen stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Histigen to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 8 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Histigen jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Histigen są ApoBetina, Betaserc, Lavistina, Polvertic, Vertix 8 mg i Vestibo |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Histigen zaczyna działać stopniowo. Maksymalne stężenie betahistyny w organizmie osiągane jest po około jednej godzinie po przyjęciu tabletki na czczo. Jednak pełne efekty terapeutyczne w leczeniu zespołu Ménière’a rozwijają się w trakcie regularnego stosowania przez kilka tygodni. Zalecany czas leczenia to od 2 do 3 miesięcy.
Zaleca się przyjmowanie Histigenu podczas posiłków, popijając szklanką wody. Przyjmowanie leku z jedzeniem pomaga zapobiegać ewentualnym dolegliwościom żołądkowym, takim jak nudności czy bóle brzucha, które mogą wystąpić podczas terapii.
Nie. Histigen jest przeznaczony specyficznie do leczenia zespołu Ménière’a i nie powinien być stosowany w leczeniu łagodnych napadowych zawrotów głowy ani zawrotów głowy związanych z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego.
Tabletki Histigen 8 mg nie posiadają linii podziału i są przeznaczone do połykania w całości. Nie należy ich rozgryzać ani dzielić. Jeśli lekarz zaleci mniejszą dawkę, mogą być dostępne inne moce leku.
Nudności są częstym działaniem niepożądanym Histigenu. Aby je zmniejszyć, należy przyjmować lek podczas posiłków. Jeśli nudności nie ustępują, można skonsultować się z lekarzem w sprawie zmniejszenia dawki. W przypadku uporczywych lub nasilających się dolegliwości należy zgłosić się do lekarza.


PŁEĆ
WIEK
LEK
Vicebrol forte, Vicebrol forte, Torecan, Histigen



Nie daj się jesieni