Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Diacomit to lek w postaci kapsułek twardych, którego substancją czynną jest styrypentol. Substancja ta nasila hamowanie GABA-ergiczne i zwiększa stężenie kwasu gamma-aminomasłowego w ośrodkowym układzie nerwowym. Diacomit jest lekiem przeciwdrgawkowym, który stosuje się w leczeniu zespołu Draveta — poważnej genetycznej choroby mózgu, której objawami są długotrwałe drgawki indukowane gorączką albo stan padaczkowy.
Ulotka Diacomit dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Diacomit – wsparcie w leczeniu ciężkiej padaczki u dzieci
Diacomit to lek przeciwpadaczkowy zawierający styrypentol w dawce 500 mg w jednej kapsułce. Jest to specjalistyczny preparat przeznaczony dla pacjentów cierpiących na ciężką miokloniczną padaczkę niemowląt, znaną również jako zespół Draveta (SMEI). Lek stosuje się wyłącznie w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi – klobazamem i walproinianem – u pacjentów, u których te leki same w sobie nie przynoszą wystarczającej kontroli nad napadami.
Diacomit jest dostępny w postaci białych kapsułek twardych z nadrukiem “Diacomit 500 mg”. Preparat należy zawsze przyjmować podczas posiłku, ponieważ substancja czynna szybko ulega rozkładowi w kwaśnym środowisku pustego żołądka.
Kiedy stosuje się Diacomit?
Lek jest wskazany jako terapia wspomagająca u pacjentów z zespołem Draveta, u których występują uogólnione napady toniczno-kloniczne (dawniej zwane napadami grand mal). Te napady charakteryzują się utratą przytomności, sztywnością mięśni, a następnie rytmicznymi skurczami całego ciała.
Diacomit przepisuje się tylko wtedy, gdy standardowe leczenie klobazamem i walproinianem nie daje wystarczającej kontroli nad napadami. Innymi słowy, jest to lek dla pacjentów z padaczką oporną na dotychczasowe leczenie.
Jak działa Diacomit?
Styrypentol, substancja czynna leku Diacomit, działa na kilka sposobów w mózgu. Po pierwsze, zwiększa stężenie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) – naturalnej substancji w mózgu, która działa uspokajająco i hamująco na komórki nerwowe. Dzięki temu pomaga zapobiegać nadmiernej aktywności elektrycznej w mózgu, która prowadzi do napadów padaczkowych.
Po drugie, styrypentol wzmacnia działanie innych leków przeciwpadaczkowych, które pacjent już przyjmuje. Robi to poprzez spowalnianie ich rozkładu w wątrobie, co pozwala na utrzymanie wyższego stężenia tych leków we krwi. Dlatego właśnie Diacomit jest zawsze stosowany w połączeniu z innymi lekami, a nie samodzielnie.
Jak przyjmować Diacomit?
Dawkowanie ustala lekarz – pediatra lub neurolog dziecięcy specjalizujący się w leczeniu padaczki. Dawka jest obliczana na podstawie masy ciała dziecka w miligramach na kilogram.
Schemat wprowadzania leku
Leczenia nie rozpoczyna się od razu pełną dawką. Dawkę zwiększa się stopniowo:
- W pierwszym tygodniu dziecko otrzymuje 20 mg na kilogram masy ciała na dobę.
- W drugim tygodniu dawkę zwiększa się do 30 mg/kg/dobę.
- Dalsze zwiększanie zależy od wieku dziecka – młodsze dzieci osiągają docelową dawkę szybciej (w ciągu 3 tygodni), starsze dzieci wolniej (w ciągu 4-5 tygodni).
- Docelowa dawka to zazwyczaj 50 mg na kilogram masy ciała na dobę.
Ważne zasady przyjmowania
Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie należy ich otwierać ani kruszyć. Lek trzeba przyjmować zawsze podczas posiłku, aby zapewnić prawidłowe wchłanianie.
Czego unikać podczas stosowania Diacomitu:
- Nie przyjmować leku z mlekiem ani produktami mlecznymi (jogurt, ser twarogowy).
- Unikać napojów gazowanych i soków owocowych w czasie przyjmowania leku.
- Nie łączyć z żywnością i napojami zawierającymi kofeinę (cola, herbata, napoje energetyczne, czekolada).
- Nie przyjmować z produktami zawierającymi teofilinę.
Dostosowanie dawek innych leków
Po rozpoczęciu leczenia Diacomitem lekarz zazwyczaj zmniejsza dawkę klobazamu. Jeśli pojawią się objawy takie jak nadmierna senność, spadek ciśnienia krwi czy drażliwość, dawkę klobazamu zmniejsza się o 25% tygodniowo.
W przypadku problemów żołądkowych (utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała) może być konieczne zmniejszenie dawki walproinianu o około 30% tygodniowo.
Kiedy nie wolno stosować Diacomitu?
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
- Jeśli pacjent ma uczulenie na styrypentol lub którykolwiek inny składnik leku.
- Jeśli w przeszłości wystąpiły psychozy z urojeniami (stany majaczeniowe).
Szczególne środki ostrożności
Monitorowanie stanu zdrowia
Podczas leczenia Diacomitem konieczne jest regularne wykonywanie badań kontrolnych:
- Morfologia krwi – przed rozpoczęciem leczenia i co 6 miesięcy (lub częściej, jeśli lekarz tak zadecyduje). Lek może powodować zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenię) i płytek krwi (małopłytkowość).
- Badania czynności wątroby – również przed leczeniem i co 6 miesięcy. Styrypentol może wpływać na pracę wątroby.
- Kontrola wzrostu dziecka – ważne jest regularne ważenie i mierzenie dziecka, ponieważ lek może powodować utratę apetytu i spadek masy ciała.
Problemy z wątrobą lub nerkami
Nie zaleca się stosowania Diacomitu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, ponieważ brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa w tej grupie.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Diacomit może powodować zawroty głowy i zaburzenia koordynacji ruchowej. Pacjenci (lub ich opiekunowie) powinni być świadomi, że lek może znacząco wpływać na zdolność wykonywania czynności wymagających koncentracji i sprawności ruchowej.
Interakcje z innymi lekami
Styrypentol znacząco wpływa na metabolizm wielu leków w wątrobie, co może prowadzić do zwiększenia ich stężenia we krwi i nasilenia działań niepożądanych.
Leki, których należy bezwzględnie unikać
Nie należy łączyć Diacomitu z następującymi substancjami:
- Alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina) – ryzyko martwicy kończyn.
- Leki wpływające na rytm serca (cyzapryd, halofantryna, pimozyd, chinidyna, beprydyl) – zwiększone ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
- Leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna, syrolimus) – nadmierne zwiększenie ich stężenia we krwi.
- Statyny (atorwastatyna, symwastatyna) – zwiększone ryzyko uszkodzenia mięśni (rabdomiolizy).
Leki wymagające ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu:
- Benzodiazepin (midazolam, triazolam, alprazolam) – może wystąpić nadmierna sedacja.
- Innych leków przeciwpadaczkowych – Diacomit zwiększa ich stężenie we krwi, co może wymagać zmniejszenia dawek.
- Leków przeciwdepresyjnych (fluoksetyna, paroksetyna, sertralina).
- Leków przeciwpsychotycznych (haloperydol).
- Niektórych leków przeciwbólowych (kodeina, tramadol).
Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, suplementach i ziołach, które przyjmujesz lub planujesz przyjmować.
Ciąża i karmienie piersią
Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Diacomitu w ciąży. Wiadomo jednak, że ogólnie u kobiet z padaczką częściej występują wady rozwojowe u dzieci, co może być związane zarówno z samą chorobą, jak i przyjmowanymi lekami.
Ze względu na wskazania (zespół Draveta u dzieci) nie oczekuje się stosowania leku u kobiet w ciąży. Jeśli jednak taka sytuacja wystąpi, decyzję o kontynuowaniu leczenia podejmuje lekarz, starannie rozważając korzyści i zagrożenia.
Karmienie piersią: Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania Diacomitu. Jeśli jednak leczenie jest kontynuowane, niemowlę wymaga ścisłej obserwacji pod kątem możliwych działań niepożądanych.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Diacomit może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
- Problemy z apetytem i masą ciała: brak apetytu, utrata łaknienia, spadek masy ciała.
- Zaburzenia snu: bezsenność.
- Objawy neurologiczne: senność, zaburzenia koordynacji ruchowej (ataksja), osłabienie napięcia mięśniowego (hipotonia), nieprawidłowe ruchy mięśni (dystonia).
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
- Zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenia).
- Nudności i wymioty.
- Zwiększona aktywność enzymu wątrobowego gamma-GT.
- Zmiany w zachowaniu: agresywność, drażliwość, nadpobudliwość, buntowniczość.
- Nadmierna ruchliwość (hiperkineza).
Działania niepożądane występujące niezbyt często
- Podwójne widzenie.
- Reakcje skórne: nadwrażliwość na światło, wysypka, alergia, pokrzywka.
- Zmęczenie.
Rzadkie działania niepożądane
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość).
- Nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych.
Ważna informacja: Wiele z tych działań niepożądanych może być wynikiem zwiększonego stężenia innych leków przeciwpadaczkowych we krwi. Często ustępują one po zmniejszeniu dawki tych leków przez lekarza.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem. Nie wolno samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawek.
Przedawkowanie
W przypadku podejrzenia przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Nie ma specyficznego antidotum – leczenie przedawkowania polega na objawowym wspomaganiu funkcji życiowych, zazwyczaj na oddziale intensywnej terapii.
Przechowywanie
- Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
- Okres ważności: 3 lata.
Skład leku
Substancja czynna: Każda kapsułka zawiera 500 mg styrypentolu.
Substancje pomocnicze: Powidon, karboksymetylo skrobia sodowa, magnezu stearynian. Otoczka kapsułki zawiera: żelatynę, tytanu dwutlenek, szelak, żelaza tlenek czarny.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, w związku z czym uważa się go za produkt praktycznie wolny od sodu.
Dostępne opakowania
Diacomit 500 mg jest dostępny w butelkach zawierających 30, 60 lub 90 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Diacomit, kapsułki twarde, 500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Diacomit dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Diacomit stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Diacomit to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 500 mg |
| Postać | Kapsułki twarde |
| Producent | Producentem Diacomit jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Diacomit
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Diacomit w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Diacomit?
FAQ
Czy można dzielić lub otwierać kapsułki Diacomit?
Nie, kapsułek nie wolno otwierać ani dzielić. Należy je połykać w całości, popijając szklanką wody, aby zapewnić przyjęcie pełnej dawki leku.
Dlaczego Diacomit trzeba przyjmować podczas posiłku?
Styrypentol szybko rozkłada się w kwaśnym środowisku, dlatego przyjmowanie go na pusty żołądek (gdzie jest dużo kwasu żołądkowego) mogłoby znacznie zmniejszyć wchłanianie leku.
Czy podczas stosowania Diacomitu można pić herbatę lub colę?
Nie zaleca się picia napojów zawierających kofeinę (cola, herbata, napoje energetyczne) ani jedzenia czekolady, ponieważ Diacomit może zwiększać stężenie kofeiny i teofiliny we krwi, co prowadzi do objawów zatrucia.
Jak długo trzeba przyjmować Diacomit?
Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo przynosi ono korzyść pacjentowi. Decyzję o kontynuowaniu lub zakończeniu terapii podejmuje lekarz specjalista na podstawie obserwacji przebiegu choroby.
Co zrobić gdy dziecko traci na wadze podczas leczenia?
Utrata masy ciała jest częstym działaniem niepożądanym. Należy regularnie kontrolować wagę dziecka i zgłosić problem lekarzowi, który może rozważyć zmniejszenie dawki walproinianu lub wprowadzenie innych modyfikacji leczenia.
Nie daj się jesieni
