Wskazania do stosowania leku Mercaptopurinum VIS

Mercaptopurinum VIS to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu różnych schorzeń hematologicznych i autoimmunologicznych. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas jego stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Mercaptopurinum VIS jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń:

• Ostra białaczka limfoblastyczna – nadmierny przyrost limfocytów, który prowadzi do zaburzeń w funkcjonowaniu układu odpornościowego^[1].
• Ostra białaczka mieloblastyczna – nadmierny przyrost mieloblastów, czyli niedojrzałych krwinek białych, co prowadzi do zaburzeń w produkcji zdrowych krwinek^[1].
• Przewlekła białaczka granulocytowa – nadmierny przyrost granulocytów, co prowadzi do zaburzeń w funkcjonowaniu układu odpornościowego^[1].
• Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – przewlekła choroba zapalna jelit, która prowadzi do powstawania wrzodów w jelicie grubym^[1].
• Choroba Leśniowskiego-Crohna – przewlekła choroba zapalna jelit, która może dotyczyć całego przewodu pokarmowego^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Mercaptopurinum VIS podaje się doustnie, najlepiej po posiłku. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta^[1]:

• Dorośli i dzieci – zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 2,5 mg/kg mc./dobę lub 50 do 75 mg/m² powierzchni ciała na dobę. W przypadku braku efektu terapeutycznego dawkę można zwiększyć do maksymalnie 5 mg/kg mc./dobę^[1].
• Wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna – dawka wynosi 1 do 1,5 mg/kg mc./dobę^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku – zaleca się monitorowanie czynności nerek i wątroby oraz dostosowanie dawki^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek – konieczne może być zmniejszenie dawki^[1].

Przeciwwskazania

Mercaptopurinum VIS nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Ciąża – ze względu na ryzyko teratogenności i embriotoksyczności^[2].
• Ciężka leukopenia – liczba krwinek białych mniejsza niż 1500/mikrolitrze^[2].
• Ciężka trombocytopenia – liczba płytek mniejsza niż 75 000/mikrolitrze^[2].
• Aplazja szpiku – zahamowanie czynności szpiku^[2].
• Ciężka niewydolność nerek – GFR mniejszy niż 60 ml/min^[2].
• Ciężka niewydolność wątroby – uszkodzenie wątroby^[2].
• Nadwrażliwość – na 6-merkaptopurynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą^[2].

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Mercaptopurinum VIS należy zachować szczególną ostrożność^[1]:

• Monitorowanie parametrów krwi – regularne badania morfologiczne krwi są konieczne, aby monitorować ewentualne zahamowanie czynności szpiku^[1].
• Unikanie infekcji – ze względu na zwiększone ryzyko infekcji, pacjenci powinni unikać kontaktu z osobami chorymi^[1].
• Monitorowanie czynności wątroby – regularne badania parametrów wątrobowych są konieczne, aby monitorować ewentualne uszkodzenie wątroby^[1].
• Unikanie szczepionek zawierających żywe drobnoustroje – ze względu na osłabienie odpowiedzi immunologicznej^[1].

Działania niepożądane

Mercaptopurinum VIS może powodować różne działania niepożądane, które są klasyfikowane według częstości występowania^[1]:

• Bardzo często – leukopenia, trombocytopenia, nudności, wymioty, utrata apetytu, żółtaczka^[1].
• Często – zapalenie błon śluzowych przewodu pokarmowego, biegunki, owrzodzenia jamy ustnej, zwiększenie stężenia amylazy, ostre zapalenie trzustki^[1].
• Rzadko – nowotwory, w tym zespoły limfoproliferacyjne, rak skóry, mięsaki, rak szyjki macicy in situ^[1].
• Bardzo rzadko – wyłysienie, rumień na dłoniach i stopach, przebarwienie, uczulenie na światło, zmęczenie, hipoglikemia wczesnoporanna, zmniejszona odporność na infekcje, gorączka polekowa, zapalenie płuc, półpasiec, zapalenie żył, reakcje z nadwrażliwości^[1].

Słownik pojęć

• Ostra białaczka limfoblastyczna – nadmierny przyrost limfocytów, który prowadzi do zaburzeń w funkcjonowaniu układu odpornościowego.
• Ostra białaczka mieloblastyczna – nadmierny przyrost mieloblastów, czyli niedojrzałych krwinek białych, co prowadzi do zaburzeń w produkcji zdrowych krwinek.
• Przewlekła białaczka granulocytowa – nadmierny przyrost granulocytów, co prowadzi do zaburzeń w funkcjonowaniu układu odpornościowego.
• Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – przewlekła choroba zapalna jelit, która prowadzi do powstawania wrzodów w jelicie grubym.
• Choroba Leśniowskiego-Crohna – przewlekła choroba zapalna jelit, która może dotyczyć całego przewodu pokarmowego.
• Leukopenia – mniejsza od normy liczba leukocytów (białych krwinek).
• Trombocytopenia – mniejsza od normy liczba płytek krwi.
• Aplazja szpiku – zahamowanie czynności szpiku kostnego.
• GFR – wskaźnik filtracji kłębuszkowej, miara funkcji nerek.
• Żółtaczka – zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówek oczu spowodowane zwiększonym stężeniem bilirubiny we krwi.

Podsumowanie

Mercaptopurinum VIS jest lekiem cytotoksycznym stosowanym w leczeniu różnych schorzeń hematologicznych i autoimmunologicznych. Główne wskazania do jego stosowania to ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka mieloblastyczna, przewlekła białaczka granulocytowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz choroba Leśniowskiego-Crohna. Lek ten wymaga regularnego monitorowania parametrów krwi i wątroby oraz zachowania środków ostrożności, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku