Menu

Udar mózgu

Produkty powiązane z udar mózgu
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Roswera, tabletki powlekane, 20 mg
Roswera, tabletki powlekane, 20 mg
Roswera, tabletki powlekane, 30 mg
Roswera, tabletki powlekane, 30 mg
Roswera, tabletki powlekane, 5 mg
Roswera, tabletki powlekane, 5 mg
Acard, tabletki dojelitowe
Acard, tabletki dojelitowe
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Atoris, tabletki powlekane, 10 mg
Atoris, tabletki powlekane, 10 mg
Atoris, tabletki powlekane, 20 mg
Atoris, tabletki powlekane, 20 mg
Atoris, tabletki powlekane, 40 mg
Atoris, tabletki powlekane, 40 mg
Atoris, tabletki powlekane, 60 mg
Atoris, tabletki powlekane, 60 mg
Atoris, tabletki powlekane, 80 mg
Atoris, tabletki powlekane, 80 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Maria Bialik
Maria Bialik
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
  1. Rigevidon, 0,03 mg + 0,15 mg – wskazania – na co działa?
  2. Imigran, 20 mg/0,1 ml – wskazania – na co działa?
  3. Imigran, 20 mg/0,1 ml – przeciwwskazania
  4. Imigran, 20 mg/0,1 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Carzap HCT – wskazania – na co działa?
  6. Carzap HCT – przeciwwskazania
  7. Teveten – wskazania – na co działa?
  8. Teveten – profil bezpieczenstwa
  9. Duphaston, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Galpent, 100 mg – przeciwwskazania
  11. Galpent, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Galpent, 100 mg – wskazania – na co działa?
  13. Concor Cor 10, 10 mg – wskazania – na co działa?
  14. Doxanorm, 2 mg – wskazania – na co działa?
  15. Omegaven – wskazania – na co działa?
  16. Omegaven – przeciwwskazania
  17. Tiapridal, 100 mg – przeciwwskazania
  18. Zocor 80, 80 mg – wskazania – na co działa?
  19. Sudafed, 60 mg – wskazania – na co działa?
  20. Solian, 400 mg – przeciwwskazania
  21. Solian, 100 mg – przeciwwskazania
  22. Solian, 100 mg – wskazania – na co działa?
  23. Proficar, 75 mg
  24. Estrofem mite, 1 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Rigevidon, 0,03 mg + 0,15 mg – wskazania – na co działa?

    Rigevidon to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający etynyloestradiol i lewonorgestrel. Stosowany jest głównie w celu zapobiegania ciąży poprzez hamowanie owulacji, zagęszczanie śluzu szyjkowego i zmianę wyściółki macicy. Lek nie powinien być stosowany w przypadku zakrzepicy żył głębokich, chorób serca, nowotworów piersi lub narządów płciowych oraz chorób wątroby. Możliwe działania niepożądane obejmują zakrzepy krwi, nowotwory, depresję oraz problemy żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Imigran, 20 mg/0,1 ml – wskazania – na co działa?

    Imigran to lek stosowany w leczeniu napadów migreny, szczególnie u pacjentów z towarzyszącymi nudnościami i wymiotami. Lek działa szybko i jest bezpieczny, pod warunkiem przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i przeciwwskazań. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszelkich istniejących schorzeniach oraz przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Imigran, 20 mg/0,1 ml – przeciwwskazania

    Imigran jest lekiem stosowanym w leczeniu napadów migreny, ale ma określone przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość, choroby serca, udar mózgu, ciężka niewydolność wątroby, umiarkowane lub ciężkie nadciśnienie oraz jednoczesne stosowanie ergotaminy, tryptanów i inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i być świadomym możliwych interakcji z innymi lekami oraz działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Imigran, 20 mg/0,1 ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Imigran, zawierający sumatryptan, stosowany jest w leczeniu migreny. Lek nie powinien być stosowany z ergotaminą, inhibitorami MAO, SSRI, SNRI oraz zielem dziurawca. Badania nie wykazały interakcji z alkoholem. Sumatryptan może być niebezpieczny dla pacjentów z chorobami serca, nadciśnieniem tętniczym oraz napadami drgawek.

  • Ilustracja poradnika Carzap HCT – wskazania – na co działa?

    Carzap HCT to lek stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia kandesartanem cyleksetylu lub hydrochlorotiazydem nie przynosi wystarczających efektów. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, ciąży, ciężkich zaburzeń nerek i wątroby, hipokaliemii, hiperkalcemii oraz dny moczanowej. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma cukrzycę, zaburzenia serca, wątroby, nerek, przeszczepioną nerkę, silne wymioty lub biegunkę, zespół Conna, nowotwór złośliwy skóry, osłabienie wzroku lub ból oka, toczeń rumieniowaty układowy, niskie ciśnienie tętnicze, udar mózgu, alergie lub astmę. Możliwe działania niepożądane obejmują…

  • Ilustracja poradnika Carzap HCT – przeciwwskazania

    Carzap HCT to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd. Istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ciąża po trzecim miesiącu, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby, hipokaliemia, hiperkalcemia, dna moczanowa oraz jednoczesne stosowanie z aliskirenem. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku cukrzycy, zaburzeń serca, wątroby lub nerek, przeszczepu nerki, wymiotów, biegunki, zespołu Conna, nowotworów skóry, problemów z oczami, tocznia rumieniowatego układowego, niskiego ciśnienia tętniczego, udaru mózgu, alergii, astmy oraz ciąży. Carzap HCT może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza…

  • Ilustracja poradnika Teveten – wskazania – na co działa?

    Teveten to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Zawiera eprosartan, który blokuje działanie angiotensyny II, prowadząc do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to 600 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na eprosartan, ciężką niewydolność wątroby, drugi i trzeci trymestr ciąży oraz znaczne zwężenie tętnicy nerkowej. Możliwe działania niepożądane to bóle głowy, niespecyficzne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, reakcje alergiczne, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, osłabienie, niedrożność nosa, niskie ciśnienie tętnicze, zaburzenia czynności nerek i ból stawów.

  • Ilustracja poradnika Teveten – profil bezpieczenstwa

    Teveten, lek przeciwnadciśnieniowy, nie jest zalecany dla kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania do mleka matki. Może powodować zawroty głowy lub senność, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku. Seniorzy nie wymagają modyfikacji dawki, ale powinni być monitorowani. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni ograniczyć dawkę do 600 mg na dobę i być monitorowani. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wymaga ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Duphaston, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Duphaston może powodować różne działania niepożądane, w tym migreny, bóle głowy, nudności, tkliwość piersi oraz nieregularne krwawienia. Rzadziej mogą wystąpić zawroty głowy, przygnębienie, wymioty i skórne reakcje uczuleniowe. Stosowanie Duphastonu w ramach HTZ wiąże się z ryzykiem zakrzepów krwi, chorób serca, udaru mózgu oraz raka piersi, błony śluzowej macicy i jajnika. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Galpent, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Galpent, zawierający pentaerytrytylu tetraazotan, jest stosowany w leczeniu stabilnej choroby niedokrwiennej serca. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, wstrząs, hipotonia, zawał serca z niskim ciśnieniem napełniania, kardiomiopatia przerostowa, zwężenie zastawki mitralnej, tamponada serca, zaciskające zapalenie osierdzia, serce płucne, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, znaczna niedokrwistość, jaskra z wąskim kątem przesączania, stosowanie syldenafilu, ciąża i karmienie piersią oraz stosowanie u dzieci. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Galpent, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Galpent, zawierający pentaerytrytylu tetraazotan, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak difenhydramina, dihydroergotamina, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz syldenafil. Wchłanianie leku zmniejsza się w obecności pokarmu, a alkohol nasila działanie azotanów, co może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii skojarzonej oraz unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Galpent, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Galpent to lek stosowany w leczeniu stabilnej choroby niedokrwiennej serca. Zawiera pentaerytrytylu tetraazotan, który pomaga zapobiegać dławicowym bólom wysiłkowym oraz skurczom tętnic wieńcowych. Zalecana dawka to 100 mg raz na dobę, rano lub wieczorem. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na pentaerytrytylu tetraazotan, wstrząsem, hipotonią, zawałem serca, kardiomiopatią przerostową, zwężeniem zastawki mitralnej, tamponadą serca, zaciskającym zapaleniem osierdzia, sercem płucnym, zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, znaczną niedokrwistością oraz jaskrą z wąskim kątem przesączania. Galpent może powodować różne działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, hipotonia ortostatyczna, zmniejszenie ciśnienia tętniczego oraz osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Concor Cor 10, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Concor COR to lek zawierający bisoprolol, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Bisoprolol działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, co zmniejsza częstość skurczów serca i obniża ciśnienie krwi. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. Przeciwwskazania obejmują ciężką astmę, poważne zaburzenia krążenia, nieleczony guz chromochłonny, kwasicę metaboliczną oraz ostrą niewydolność serca.

  • Ilustracja poradnika Doxanorm, 2 mg – wskazania – na co działa?

    Doxanorm jest lekiem stosowanym w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BHP). Działa rozszerzająco na naczynia krwionośne, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego, oraz łagodzi dolegliwości związane z utrudnieniem odpływu moczu. Dawkowanie zależy od schorzenia i może wynosić od 1 mg do 16 mg na dobę. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na doksazosynę, niedociśnieniem ortostatycznym, przekrwieniem górnych dróg moczowych, u kobiet karmiących piersią oraz u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym. Możliwe działania niepożądane obejmują zakażenia dróg oddechowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia akomodacji, kołatanie serca, tachykardię, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze, zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Omegaven – wskazania – na co działa?

    Omegaven to emulsja tłuszczowa stosowana w żywieniu pozajelitowym, dostarczająca omega-3 kwasów tłuszczowych. Jest wskazany dla pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub przez przewód pokarmowy. Lek ma określone przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki, ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi, uczulenie na białko ryb lub jaj, oraz może powodować różne działania niepożądane. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Omegaven – przeciwwskazania

    Omegaven to emulsja tłuszczowa stosowana w żywieniu pozajelitowym, która dostarcza organizmowi długołańcuchowych omega-3 kwasów tłuszczowych. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi, uczulenie na białko ryb lub jaj, zapaść, wstrząs, niedawno przebyty zawał serca, udar mózgu, zator, śpiączka nieokreślonego pochodzenia, ciężka niewydolność wątroby lub nerek, hipokaliemia, przewodnienie, odwodnienie hipotoniczne, niestabilny metabolizm, kwasica oraz stosowanie u wcześniaków, noworodków, niemowląt i dzieci. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i przeprowadzić odpowiednie badania.

  • Ilustracja poradnika Tiapridal, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Tiapridal nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na tiapryd lub inne składniki leku, nowotworów zależnych od prolaktyny, guza chromochłonnego oraz jednoczesnego stosowania lewodopy. Należy zachować ostrożność w przypadku problemów z alkoholem, choroby Parkinsona, niewydolności nerek, ryzyka udaru, ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, pacjentów w podeszłym wieku oraz padaczki.

  • Ilustracja poradnika Zocor 80, 80 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zocor, zawierający symwastatynę, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii, mieszanej dyslipidemii, rodzinnej hipercholesterolemii oraz w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Zocor obniża poziom “złego” cholesterolu (LDL) i triglicerydów, jednocześnie zwiększając poziom “dobrego” cholesterolu (HDL). Lek może być stosowany u dzieci w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Najczęstsze działania niepożądane to bóle mięśni, zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia, niestrawność, biegunka, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Sudafed, 60 mg – wskazania – na co działa?

    Sudafed to lek stosowany w leczeniu objawów zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, takich jak katar i zatkany nos, w przebiegu przeziębienia, grypy oraz alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat. Przeciwwskazania obejmują ciężką chorobę wieńcową, bardzo wysokie ciśnienie krwi, ciężką chorobę nerek oraz stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy lub furazolidonu. Możliwe działania niepożądane to m.in. suchość w jamie ustnej, nudności, zawroty głowy, bezsenność i nerwowość. Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią jest możliwe tylko po konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Solian, 400 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Solian, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku, nowotwory zależne od prolaktyny, guz chromochłonny nadnerczy, jednoczesne stosowanie z lewodopą, stosowanie u dzieci przed okresem pokwitania oraz jednoczesne stosowanie z lekami mogącymi wywołać torsade de pointes. Należy również zachować ostrożność w przypadku chorób nerek, choroby Parkinsona, napadów drgawkowych, nieregularnej czynności serca, chorób serca, cukrzycy, spowolnionego bicia serca, zmniejszonego stężenia potasu we krwi, wieku podeszłego, historii raka piersi oraz objawów łagodnego guza przysadki. Solian może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Solian, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Solian, zawierający amisulpryd, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Pacjenci uczuleni na amisulpryd, z nowotworami zależnymi od prolaktyny, guzem chromochłonnym nadnerczy, dzieci przed okresem pokwitania oraz osoby stosujące niektóre leki nie powinni go zażywać. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku chorób nerek, serca, cukrzycy, udaru mózgu, zakrzepów krwi i innych schorzeń.

  • Ilustracja poradnika Solian, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Solian to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii z objawami pozytywnymi i negatywnymi. Dawkowanie zależy od nasilenia choroby i wynosi od 50 mg do 1200 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amisulpryd, nowotwory zależne od prolaktyny, guz chromochłonny nadnerczy, dzieci przed okresem pokwitania oraz jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami przeciwarytmicznymi i lewodopą. Ważne jest zachowanie ostrożności w przypadku ciężkich uszkodzeń wątroby, złośliwego zespołu neuroleptycznego, wydłużenia odstępu QT, udaru mózgu oraz u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem.

  • Ilustracja poradnika Proficar, 75 mg

    Proficar to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, który hamuje agregację płytek krwi. Stosowany jest w celu zapobiegania powikłaniom sercowo-naczyniowym, takim jak zawał serca czy udar mózgu. Lek jest dostępny w postaci tabletek dojelitowych, co chroni żołądek przed podrażnieniem. Zalecana dawka początkowa wynosi 150 mg na dobę, a dawka podtrzymująca to 75 mg. Należy unikać stosowania leku u pacjentów z określonymi schorzeniami, takimi jak skaza krwotoczna czy czynna choroba wrzodowa. Działania niepożądane mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz ryzyko krwawień.

  • Ilustracja poradnika Estrofem mite, 1 mg – wskazania – na co działa?

    Estrofem mite to lek stosowany w hormonalnej terapii zastępczej u kobiet po menopauzie, szczególnie tych, które przeszły histerektomię. Zawiera estradiol, który łagodzi objawy menopauzy, takie jak uderzenia gorąca, suchość pochwy i zmiany nastroju. Lek przyjmuje się raz dziennie, bez przerwy. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne są badania kontrolne. Estrofem mite nie jest odpowiedni dla każdej kobiety i ma przeciwwskazania, takie jak rak piersi i żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha, obrzęki i ból piersi.