Menu

Porfiria

Lista powiązanych wpisów:

Clemastinum WZF – wskazania – na co działa?
Lek Clemastinum WZF jest stosowany w leczeniu wspomagającym we wstrząsie anafilaktycznym, obrzęku naczynioruchowym oraz profilaktycznie przed zabiegami mogącymi spowodować uwolnienie histaminy. Należy zachować ostrożność w przypadku jaskry, wrzodów żołądka i dwunastnicy, rozrostu prostaty, astmy, nadczynności tarczycy, chorób układu krążenia oraz porfirii. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, bóle brzucha, zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia oraz zwiększenie gęstości wydzieliny w drogach oddechowych.
Clemastinum WZF – przeciwwskazania
Przed zastosowaniem leku Clemastinum WZF należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO. Ważne jest również zachowanie środków ostrożności w przypadku jaskry, wrzodów żołądka, rozrostu prostaty, astmy, nadczynności tarczycy, chorób układu krążenia, porfirii oraz u pacjentów powyżej 60. roku życia. Stosowanie leku z innymi lekami może wpływać na jego działanie oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, bóle brzucha, zgaga, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia oraz zwiększenie gęstości wydzieliny w drogach oddechowych.
Cinnarizinum WZF, 25 mg – skład leku
Lek Cinnarizinum WZF zawiera cynaryzynę jako substancję czynną oraz kilka substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, sacharoza, talk, powidon K-25 i magnezu stearynian. Cynaryzyna jest antagonistą wapnia i stosuje się ją w leczeniu zaburzeń krążenia oraz w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej. Lek może powodować pewne działania niepożądane, takie jak zwiększenie masy ciała, senność i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają nietolerancje lub alergie na niektóre składniki.
Cinnarizinum WZF, 25 mg – wskazania – na co działa?
Lek Cinnarizinum WZF jest stosowany w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego, zaburzeń naczyniowych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, zespołów niedokrwiennych w okulistyce, zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz zaburzeniach błędnikowych. Zalecane dawkowanie to 1 tabletka (25 mg) trzy razy na dobę lub 1 tabletka (25 mg) na 2 godziny przed podróżą, a następnie co 8 godzin w czasie podróży. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cynaryzynę, chorobę Parkinsona, porfirię, niskie ciśnienie krwi oraz zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Możliwe działania niepożądane to zwiększenie masy ciała, senność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nadmierne pocenie, suchość w jamie ustnej, zmiany skórne, reakcje alergiczne, ból głowy, żółtaczka cholestatyczna oraz objawy pozapiramidowe.
Cinnarizinum WZF, 25 mg – przeciwwskazania
Przeciwwskazania do zażywania leku Cinnarizinum WZF obejmują nadwrażliwość na cynaryzynę, chorobę Parkinsona, porfirię, niskie ciśnienie krwi oraz zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas stosowania leku oraz skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, jeśli mają jakiekolwiek wątpliwości. Cynaryzyna może powodować senność, dlatego należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Cinnarizinum WZF, 25 mg – dawkowanie leku
Lek Cinnarizinum WZF stosuje się w leczeniu zaburzeń krążenia i zapobieganiu chorobie lokomocyjnej. Dawkowanie zależy od wskazań: 1 tabletka (25 mg) trzy razy na dobę lub 1 tabletka (25 mg) na 2 godziny przed podróżą, a następnie co 8 godzin. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić wymioty, senność, śpiączka, drżenia i niedociśnienie tętnicze. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Cefalgin Migraplus, 250 mg + 150 mg + 50 – przeciwwskazania
Przeciwwskazania do zażywania leku Cefalgin Migraplus obejmują nadwrażliwość na jego składniki, ciężką niewydolność wątroby i nerek, zmiany w obrazie krwi obwodowej, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, nadciśnienie tętnicze, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, ostrą porfirię wątrobową oraz chorobę alkoholową. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.
Cefalgin Migraplus, 250 mg + 150 mg + 50 – wskazania – na co działa?
Cefalgin Migraplus to lek stosowany w leczeniu migrenowych bólów głowy, bólu zębów, bólu miesiączkowego, nerwobóli oraz gorączki. Zawiera paracetamol, propyfenazon i kofeinę. Dawkowanie dla dorosłych to 1-2 tabletki do 3 razy na dobę. Leku nie należy stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężką niewydolność wątroby i nerek, zmiany w obrazie krwi, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, nadciśnienie tętnicze, chorobę wrzodową, ostrą porfirię wątrobową oraz chorobę alkoholową. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia wątroby, nerek, skóry, żołądka, krwi, układu immunologicznego i układu nerwowego.
Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – przeciwwskazania
Biseptol to lek przeciwbakteryjny stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przed jego zażyciem należy upewnić się, że pacjent nie ma nadwrażliwości na jego składniki, uszkodzenia miąższu wątroby, ciężkiej niewydolności nerek, niedokrwistości megaloblastycznej, nie przyjmuje dofetylidu oraz nie jest dzieckiem poniżej 2 miesięcy. Podczas stosowania leku należy monitorować stan zdrowia pacjenta, szczególnie w przypadku wystąpienia wysypki, bólu gardła, gorączki, bólu stawów, kaszlu, duszności lub żółtaczki. Pacjenci z ciężką alergią, astmą oskrzelową, porfirią, zaburzeniami czynności tarczycy, nerek lub wątroby, niedoborem kwasu foliowego, zespołem złego wchłaniania, niedożywieniem oraz nadużywający alkoholu powinni stosować lek ostrożnie.
Biseptol 960, 800 mg + 160 mg – przeciwwskazania
Lek Biseptol nie powinien być stosowany u pacjentów uczulonych na jego substancje czynne, z uszkodzeniem miąższu wątroby, ciężką niewydolnością nerek, niedokrwistością megaloblastyczną, przyjmujących dofetylid oraz u dzieci poniżej 2 miesięcy. Pacjenci z ciężką alergią, astmą oskrzelową, porfirią lub zaburzeniami czynności tarczycy powinni unikać stosowania leku lub stosować go ostrożnie. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania leku Biseptol obejmują nadwrażliwość na jego składniki, uszkodzenie miąższu wątroby, ciężką niewydolność nerek, niedokrwistość megaloblastyczną, stosowanie dofetylidu oraz wiek poniżej 2 miesięcy. Należy zachować ostrożność w przypadku wystąpienia wysypki, bólu gardła, gorączki, bólu stawów, kaszlu, duszności, żółtaczki, ciężkiej alergii, astmy oskrzelowej, porfirii, zaburzeń czynności tarczycy, u osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, przyjmujących inne leki, z zespołem złego wchłaniania, niedożywionych, nadużywających alkoholu, z zespołem Stevensa-Johnsona oraz limfohistiocytozą hemofagocytową. Lek Biseptol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym amantadyną, cyklosporyną, dapsonem, digoksyną, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, fenytoiną, klozapiną, kumarynami, lamiwudyną, lekami moczopędnymi,…
Trimesolphar, (80 mg + 16 mg)/ml – przeciwwskazania
Trimesolphar to lek przeciwbakteryjny zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, przeznaczony do podawania dożylnego. Istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, w tym uczulenie na składniki leku, ciężkie uszkodzenie miąższu wątroby, ciężka niewydolność nerek, małopłytkowość, porfiria, stosowanie u niemowląt w pierwszych 6 tygodniach życia oraz leczenie zapalenia gardła wywołanego przez paciorkowce beta-hemolizujące z grupy A. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i skonsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – wskazania – na co działa?
Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej towarzyszącej objawom menopauzy oraz migrenowych bólach głowy. Zawiera fenobarbital, winian ergotaminy i atropinę. Działa uspokajająco, nasennie, przeciwmigrenowo i parasympatykolitycznie. Nie stosować w przypadku nadwrażliwości, chorób przewlekłych, uzależnień, chorób naczyń obwodowych oraz w ciąży i laktacji.
Bellergot, 0,3 mg + 0,1 mg + 20 – dawkowanie leku
Bellergot to lek stosowany w leczeniu wzmożonej pobudliwości nerwowej i migrenowych bólów głowy. Dawkowanie zależy od wskazania: 1-2 tabletki 2-3 razy na dobę (menopauza) lub 3 tabletki jednorazowo (migrena). Lek należy stosować doraźnie, unikając długotrwałej terapii. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, niewydolność serca, wątroby, nerek, ciążę i laktację. Ważne jest unikanie alkoholu i soków grejpfrutowych oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji. Bellergot może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.
Bactrim Forte, 800 mg + 160 mg – przeciwwskazania
Lek Bactrim Forte jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, uszkodzenie miąższu wątroby, ciężką niewydolność nerek, stosowanie dofetylidu oraz dzieci poniżej 6 tygodnia życia. Środki ostrożności obejmują monitorowanie wysypki skórnej, alergii, astmy, porfirii, zaburzeń czynności tarczycy, kaszlu, duszności, ryzyka działań niepożądanych, kamieni nerkowych, limfohistiocytozy hemofagocytowej, wpływu na nerki oraz długotrwałego leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to wysypki skórne, mdłości, wymioty i podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych.
Bactrim, (200 mg + 40 mg)/5 m – przeciwwskazania
Lek Bactrim, zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, uszkodzenie miąższu wątroby, ciężką niewydolność nerek, stosowanie dofetylidu oraz wiek poniżej 6 tygodni. Środki ostrożności obejmują monitorowanie wysypki skórnej, ciężkiej alergii, astmy oskrzelowej, porfirii, zaburzeń czynności tarczycy, nasilenia kaszlu i duszności, podwyższonego ryzyka działań niepożądanych, potencjalnie zagrażających życiu wysypek skórnych, kamieni nerkowych, limfohistiocytozy hemofagocytowej, zwiększonego wydalania moczu oraz długotrwałego leczenia.
Bactrim, 400 mg + 80 mg – przeciwwskazania
Przeciwwskazania do zażywania leku Bactrim obejmują nadwrażliwość na jego składniki, uszkodzenie miąższu wątroby, ciężką niewydolność nerek, stosowanie dofetylidu oraz wiek poniżej 6 tygodni. Ważne jest również, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych interakcji z innymi lekami oraz ostrzeżeń dotyczących stosowania leku. Przed rozpoczęciem leczenia zawsze należy skonsultować się z lekarzem.
Baclofen Polpharma, 25 mg – wskazania – na co działa?
Baclofen Polpharma to lek stosowany w leczeniu stanów spastycznych mięśni, takich jak stwardnienie rozsiane, uszkodzenia rdzenia kręgowego, udar mózgu, porażenie mózgowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz urazy głowy. Dawkowanie leku powinno być ustalane indywidualnie, a podczas jego stosowania należy zachować ostrożność w przypadku zaburzeń psychicznych, padaczki, zaburzeń czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku.
Baclofen Polpharma, 25 mg – dawkowanie leku
Lek Baclofen Polpharma jest stosowany w celu zmniejszenia nadmiernego napięcia mięśni szkieletowych. Dawkowanie u dorosłych zaczyna się od 5 mg trzy razy na dobę, stopniowo zwiększając dawkę co 3 dni. U dzieci dawka zależy od masy ciała i wynosi 0,3 mg/kg mc. na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg u dorosłych, 40 mg u dzieci poniżej 8 lat i 60 mg u dzieci powyżej 8 lat. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo w ciągu 1-2 tygodni.
Aviomarin, 50 mg – wskazania – na co działa?
Aviomarin to lek przeciwwymiotny zawierający dimenhydraminę, stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Lek działa przeciwhistaminowo i łagodnie uspokajająco. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ostry napad astmy, jaskrę, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego oraz padaczkę. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zaburzenia koncentracji i zawroty głowy.
Aviomarin, 50 mg – przeciwwskazania
Aviomarin to lek stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz leczeniu nudności i wymiotów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na dimenhydraminę, ostry napad astmy, jaskrę z wąskim kątem przesączania, guz chromochłonny, porfirię, przerost gruczołu krokowego, padaczkę oraz dzieci poniżej 6 lat. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nadczynnością tarczycy, bradykardią, nadciśnieniem, hipokaliemią, niedoborem magnezu, przewlekłymi trudnościami w oddychaniu, astmą, zwężeniem odźwiernika oraz wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT. Aviomarin może wchodzić w interakcje z alkoholem, lekami przeciwcholinergicznymi, lekami hamującymi OUN, inhibitorami MAO, diazepamem, amfetaminą, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, solami bizmutu, lekami przeciwbólowymi, psychotropowymi, skopolaminą, lekami wydłużającymi odcinek QT…
Aviomarin, 50 mg – dawkowanie leku
Lek Aviomarin, zawierający dimenhydraminę, jest stosowany w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej oraz w leczeniu nudności i wymiotów. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat wynosi od 50 mg do 100 mg co 4-6 godzin, maksymalnie 400 mg na dobę. Dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat zalecana dawka wynosi 50 mg co 6-8 godzin, maksymalnie 5 mg/kg masy ciała, nie więcej niż 150 mg na dobę. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na dimenhydraminę, ostrego napadu astmy, jaskry z wąskim kątem przesączania, guza chromochłonnego, porfirii, przerostu gruczołu krokowego oraz padaczki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami…
Atarax, 25 mg – przeciwwskazania
Atarax to lek przeciwhistaminowy, uspokajający i przeciwlękowy, stosowany w leczeniu lęku, świądu oraz jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na hydroksyzynę lub jej składniki pomocnicze, cetyryzynę i inne pochodne piperazyny, porfirię, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT), choroby układu krążenia, niski poziom elektrolitów, interakcje z innymi lekami oraz w czasie ciąży i karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.
Atarax, 25 mg – stosowanie u dzieci
Atarax może być stosowany u dzieci od 12 miesięcy, ale dawkowanie musi być dostosowane do masy ciała dziecka. Alternatywne leki to cetyryzyna, loratadyna i dimenhydrynat. Możliwe działania niepożądane to senność, suchość w jamie ustnej, zawroty głowy, reakcje nadwrażliwości oraz wstrząs anafilaktyczny.