Wskazania do stosowania leku Lignocainum Hydrochloricum WZF

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania

Lignocainum Hydrochloricum WZF jest lekiem miejscowo znieczulającym i przeciwarytmicznym, stosowanym w różnych procedurach medycznych. Poniżej przedstawiono główne wskazania do jego stosowania:

• Znieczulenie regionalne – stosowane w chirurgii ogólnej, urologii, ortopedii, ginekologii, położnictwie oraz w różnych procedurach diagnostycznych i terapeutycznych. Znieczulenie regionalne obejmuje techniki takie jak znieczulenie nasiękowe, blokady nerwów, pni nerwowych i splotów nerwowych, znieczulenie podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe^[1].
• Komorowe zaburzenia rytmu serca – lek stosowany jest w leczeniu przedwczesnych skurczów komorowych oraz częstoskurczu komorowego, zwłaszcza w przebiegu ostrego zawału mięśnia sercowego lub po przedawkowaniu glikozydów nasercowych^[1].
• Leczenie bólu w okresie okołooperacyjnym – lidokaina jest stosowana jako składnik analgezji prewencyjnej (zapobiegawczej) i analgezji multimodalnej (wielokierunkowej), co pomaga w zmniejszeniu bólu pooperacyjnego^[1].
• Leczenie bólu neuropatycznego – lek jest stosowany jako lek drugiego rzutu w leczeniu bólu neuropatycznego, który jest wynikiem uszkodzenia nerwów^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Lignocainum Hydrochloricum WZF zależy od rodzaju zabiegu, stanu pacjenta, jego wieku, masy ciała oraz chorób towarzyszących. Poniżej przedstawiono ogólne zasady dawkowania:

• Znieczulenie regionalne – maksymalna dawka jednorazowa dla dorosłego pacjenta wynosi 200 mg (4,5 mg/kg mc.). U dzieci nie należy przekraczać dawki 3 mg/kg mc. Lidokainę należy dawkować indywidualnie, kierując się masą ciała i stanem ogólnym pacjenta^[1].
• Zaburzenia rytmu serca – w leczeniu zaburzeń rytmu u dorosłych podaje się dożylnie lidokainę w jednorazowej dawce wynoszącej od 50 do 100 mg, lub w dawkach podzielonych po 25 do 50 mg na minutę. Nie należy przekraczać dawki 200 do 300 mg w ciągu godziny^[1].
• Leczenie bólu w okresie okołooperacyjnym – lidokaina podawana dożylnie w okresie okołooperacyjnym jest stosowana jako adiuwant w terapii multimodalnej i w analgezji prewencyjnej. Zazwyczaj stosowane dawkowanie to dawka nasycająca 1,5 mg/kg mc. podawana w bolusie, a następnie 1,5 do 3 mg/kg mc./godz. w infuzji ciągłej^[1].
• Leczenie bólu neuropatycznego – infuzja ciągła dożylna w dawce 3-5 mg/kg mc. przez minimum 30 minut, ale nie dłużej niż 6 godzin, raz na dobę^[1].

Przeciwwskazania

Stosowanie leku Lignocainum Hydrochloricum WZF jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na lidokainę lub inne leki miejscowo znieczulające o budowie amidowej^[1].
• Ostre choroby ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzy, zapalenie istoty szarej rdzenia, krwawienie śródczaszkowe^[1].
• Zwężenie kanału rdzenia kręgowego, czynne choroby kręgosłupa lub niedawno przebyte urazy kręgosłupa^[1].
• Posocznica^[1].
• Podostre zwyrodnienie rdzenia kręgowego w przebiegu niedokrwistości złośliwej^[1].
• Zakażenie skóry w miejscu wykonywania znieczulenia lub w jego okolicy^[1].
• Wstrząs kardiogenny lub hipowolemiczny^[1].
• Zaburzenia krzepnięcia lub leczenie lekami przeciwzakrzepowymi^[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Lignocainum Hydrochloricum WZF należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• Choroby serca, nadciśnienie, zwłaszcza ciężkie^[2].
• Choroby neurologiczne, takie jak zaburzenia nerwowo-mięśniowe, stwardnienie rozsiane, porażenie połowicze, porażenie poprzeczne^[2].
• Problemy z wątrobą^[2].
• Zaburzenia krwi, zmniejszona objętość krwi krążącej^[2].
• Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej^[2].

Interakcje z innymi lekami

Lek Lignocainum Hydrochloricum WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach, w tym:

• Leki przeciwpadaczkowe, np. fenytoina^[2].
• Leki przeciwarytmiczne^[2].
• Leki przeciwnadciśnieniowe, np. propranolol^[2].
• Leki na chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, np. cymetydyna^[2].

Słownik pojęć

• Znieczulenie regionalne – Technika znieczulenia, która obejmuje znieczulenie określonej części ciała, np. kończyny lub obszaru wokół nerwu.
• Komorowe zaburzenia rytmu serca – Nieprawidłowe rytmy serca, które pochodzą z komór serca.
• Analgezja prewencyjna – Metoda zapobiegania bólowi poprzez podanie leków przeciwbólowych przed wystąpieniem bólu.
• Ból neuropatyczny – Ból wynikający z uszkodzenia nerwów.
• Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku