Jak prawidłowo dawkować lek Lignocainum hydrochloricum WZF?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie leku
• Znieczulenie regionalne
• Zaburzenia rytmu serca
• Leczenie bólu w okresie okołooperacyjnym
• Leczenie bólu neuropatycznego
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lignocainum hydrochloricum WZF to lek stosowany w znieczuleniu miejscowym oraz w leczeniu zaburzeń rytmu serca. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym różne metody podawania oraz maksymalne dawki dla różnych grup pacjentów.

Dawkowanie leku

Dawkowanie leku Lignocainum hydrochloricum WZF zależy od wielu czynników, takich jak wiek, masa ciała, stan zdrowia pacjenta oraz rodzaj zabiegu. Lek może być podawany dożylnie, nasiękowo, podpajęczynówkowo i zewnątrzoponowo^[1].

Znieczulenie regionalne

W przypadku znieczulenia regionalnego maksymalna dawka jednorazowa lidokainy dla dorosłego pacjenta wynosi 200 mg (4,5 mg/kg masy ciała). U dzieci nie należy przekraczać dawki 3 mg/kg masy ciała^[1]. Lidokainę należy dawkować indywidualnie, kierując się masą ciała i stanem ogólnym pacjenta. Podczas znieczulenia pacjenta należy nadzorować oraz monitorować czynności życiowe.

• Znieczulenie nasiękowe: Do 200 mg (0,5 do 2%)
• Blokady pni i splotów nerwowych: Do 200 mg (0,5 do 2%)
• Znieczulenie zewnątrzoponowe: Do 200 mg (0,5 do 2%)
• Znieczulenie podpajęczynówkowe: Do 80 mg (1,5 do 4 ml, 1 do 2%)
• Znieczulenie odcinkowe dożylne: Do 200 mg (0,5 do 1%)

Zaburzenia rytmu serca

W leczeniu zaburzeń rytmu serca u dorosłych lidokainę podaje się dożylnie w jednorazowej dawce wynoszącej od 50 do 100 mg, lub w dawkach podzielonych po 25 do 50 mg na minutę. Jeśli początkowa dawka nie była skuteczna, kolejną (50 do 100 mg) można podać po upływie 5 minut. Nie należy przekraczać dawki 200 do 300 mg w ciągu godziny^[1].

Leczenie bólu w okresie okołooperacyjnym

Lidokaina podawana dożylnie w okresie okołooperacyjnym jest stosowana u pacjentów dorosłych jako adiuwant w terapii multimodalnej i w analgezji prewencyjnej. Zazwyczaj stosowane dawkowanie to dawka nasycająca 1,5 mg/kg masy ciała podawana w bolusie, a następnie wlew ciągły 1,5 do 3 mg/kg masy ciała na godzinę w infuzji dożylnej w trakcie operacji^[1].

Leczenie bólu neuropatycznego

W leczeniu bólu neuropatycznego u dorosłych stosuje się infuzję ciągłą dożylną w dawce 3-5 mg/kg masy ciała przez minimum 30 minut, ale nie dłużej niż 6 godzin, raz na dobę^[1].

Przedawkowanie

Przedawkowanie lidokainy może wystąpić w przypadku podania leku bezpośrednio do naczynia krwionośnego, w okolicę bogato unaczynioną, lub po przekroczeniu dawki dopuszczalnej. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia czucia w obrębie warg i języka, metaliczny smak w ustach, niespójność mowy, zawroty głowy, szumy uszne, zaburzenia widzenia, dreszcze, pobudzenie ruchowe, drżenia mięśni, drgawki, śpiączkę, depresję oddychania i krążenia^[1].

Słownik pojęć

• Znieczulenie nasiękowe – metoda znieczulenia miejscowego polegająca na wstrzyknięciu środka znieczulającego bezpośrednio w tkankę.
• Blokady pni i splotów nerwowych – technika znieczulenia polegająca na wstrzyknięciu środka znieczulającego w okolicę nerwów, aby zablokować przewodzenie bodźców bólowych.
• Znieczulenie zewnątrzoponowe – metoda znieczulenia polegająca na wstrzyknięciu środka znieczulającego do przestrzeni zewnątrzoponowej kręgosłupa.
• Znieczulenie podpajęczynówkowe – metoda znieczulenia polegająca na wstrzyknięciu środka znieczulającego do przestrzeni podpajęczynówkowej kręgosłupa.
• Analgezja prewencyjna – metoda leczenia bólu polegająca na podaniu leków przeciwbólowych przed wystąpieniem bólu, aby zapobiec jego odczuwaniu.
• Analgezja multimodalna – metoda leczenia bólu polegająca na stosowaniu różnych leków i technik w celu uzyskania lepszego efektu przeciwbólowego.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku