Wskazania do stosowania leku Immunate 1000 IU FVIII/ 750 IU VWF
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Immunate 1000 IU FVIII/ 750 IU VWF to lek stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z wrodzonym lub nabytym niedoborem czynnika VIII oraz w leczeniu krwawień u pacjentów z chorobą von Willebranda. Lek ten jest wytwarzany z ludzkiego osocza i zawiera kompleks czynnika krzepnięcia VIII oraz czynnika von Willebranda[1].
Wskazania do stosowania
Immunate 1000 IU FVIII/ 750 IU VWF jest stosowany w następujących przypadkach:
- Hemofilia A – Jest to wrodzone zaburzenie krzepnięcia krwi, które prowadzi do obniżenia poziomu czynnika VIII. Objawia się obfitym krwawieniem do stawów, mięśni i organów wewnętrznych, występującym samoistnie lub w następstwie urazów powypadkowych bądź po zabiegach chirurgicznych[1].
- Choroba von Willebranda – Immunate stosuje się w leczeniu krwawień u pacjentów z chorobą von Willebranda z niedoborem czynnika VIII, jeśli nie jest dostępny żaden specyficzny produkt skuteczny wobec tej choroby i kiedy leczenie samą desmopresyną (DDAVP) jest nieskuteczne lub przeciwwskazane[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie Immunate powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń krzepnięcia. Dawkowanie zależy od stopnia niedoboru czynnika VIII, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta[2].
W przypadku hemofilii A, dawkę oblicza się na podstawie masy ciała pacjenta i pożądanego wzrostu poziomu czynnika VIII w osoczu. Wymaganą dawkę oblicza się na podstawie wzoru: Wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) x pożądany wzrost czynnika VIII (%) x 0,5[2].
W przypadku choroby von Willebranda, leczenie opiera się na wytycznych dla hemofilii A, z uwzględnieniem ryzyka nadmiernego wzrostu poziomu czynnika VIII, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka incydentów zakrzepowych[2].
Przeciwwskazania
Immunate nie powinien być stosowany w przypadku:
- Nadwrażliwości na ludzki czynnik krzepnięcia VIII lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
Możliwe działania niepożądane
Podczas stosowania Immunate mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
- Reakcje alergiczne – Mogą obejmować obrzęk naczynioruchowy, pieczenie i kłucie w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, nagłe zaczerwienienie twarzy, uogólnioną pokrzywkę, wysypkę, ból głowy, pokrzywkę, świąd, spadek ciśnienia krwi, senność, nudności, niepokój, tachykardię, ucisk w klatce piersiowej, duszność, mrowienie, wymioty, świszczący oddech[2].
- Wytwarzanie przeciwciał neutralizujących (inhibitorów) – Może występować u pacjentów z hemofilią A leczonych czynnikiem VIII, w tym produktem leczniczym Immunate[2].
- Hemoliza – Może wystąpić u pacjentów z grupą krwi A, B lub AB w wyniku podania dużej dawki[2].
Słownik pojęć
- Hemofilia A – Wrodzone zaburzenie krzepnięcia krwi spowodowane obniżeniem poziomu czynnika VIII.
- Choroba von Willebranda – Dziedziczne zaburzenie krzepnięcia krwi związane z niedoborem czynnika von Willebranda.
- Czynnik VIII – Białko krzepnięcia krwi, którego niedobór prowadzi do hemofilii A.
- Czynnik von Willebranda – Białko krzepnięcia krwi, które pośredniczy w procesie adhezji płytek i odgrywa rolę w agregacji płytek.
- Inhibitory – Przeciwciała neutralizujące, które mogą blokować działanie czynnika krzepnięcia.
- Hemoliza – Rozpad czerwonych krwinek.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Hemofilia A, Choroba von Willebranda |
| Dawkowanie | Indywidualne, zależne od masy ciała i stanu klinicznego |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na składniki leku |
| Działania niepożądane | Reakcje alergiczne, inhibitory, hemoliza |














