Wskazania do stosowania leku Dezamigren: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Dezamigren to lek stosowany w leczeniu ostrych napadów migreny. Zawiera substancję czynną almotryptan, która działa jako selektywny agonista receptora serotoninowego, pomagając w zwężeniu naczyń krwionośnych w mózgu i zmniejszeniu reakcji zapalnej związanej z migreną[1].
Wskazania do stosowania
Dezamigren jest przeznaczony do doraźnego leczenia bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny, zarówno z aurą, jak i bez aury[1]. Migrena to pulsujący, jednostronny ból głowy, który może nasilać się podczas wysiłku fizycznego. Towarzyszą mu objawy takie jak:
- Nudności – uczucie potrzeby wymiotowania.
- Wymioty – wydalanie treści żołądkowej przez usta.
- Nadwrażliwość na światło – zwiększona wrażliwość na światło, powodująca dyskomfort.
- Nadwrażliwość na dźwięki – zwiększona wrażliwość na dźwięki, powodująca dyskomfort.
- Nadwrażliwość na zapachy – zwiększona wrażliwość na zapachy, powodująca dyskomfort.
U niektórych osób migrenę poprzedza tzw. aura, która może obejmować przemijające zaburzenia widzenia, takie jak błyski świetlne, migoczące mroczki lub linie świetlne[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dezamigren należy stosować wyłącznie w celu leczenia występującego napadu migreny, a nie w celu zapobiegania napadom migreny lub bólom głowy. Zalecana dawka dla dorosłych (w wieku od 18 do 65 lat) to jedna tabletka (12,5 mg). Lek należy przyjąć jak najszybciej po wystąpieniu napadu migreny, jednak jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium[1]. Maksymalna dawka dobowa to dwie tabletki (25 mg), przy czym należy zachować przynajmniej 2-godzinną przerwę pomiędzy przyjęciem pierwszej i drugiej tabletki[2].
Przeciwwskazania
Dezamigren nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na almotryptan lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Choroby ograniczające dopływ krwi do serca, takie jak zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, ból w klatce piersiowej, ciężkie nadciśnienie tętnicze[2].
- Przebyte udary mózgu lub zmniejszony dopływ krwi do mózgu[2].
- Niedrożność w dużych naczyniach krwionośnych ramion lub nóg (choroba naczyń obwodowych)[2].
- Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwmigrenowych zawierających ergotaminę, dihydroergotaminę, metysergid lub inne leki z grupy agonistów serotoniny[2].
- Ciężka niewydolność wątroby[2].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Dezamigren należy wypełnić test diagnostyczny w celu oceny, czy stan zdrowia pozwala na samodzielne stosowanie leku. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą[2]. Należy zachować ostrożność w następujących przypadkach:
- Jeśli postać migreny nie została jednoznacznie rozpoznana.
- Jeśli pacjent ma uczulenie na leki przeciwbakteryjne, zwłaszcza sulfonamidy.
- Jeśli objawy bólu głowy różnią się od zwykłych napadów migreny.
- Jeśli pacjent ma czynniki podwyższające ryzyko wystąpienia choroby serca.
- Jeśli pacjent ma łagodną lub umiarkowaną niewydolność wątroby.
- Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek.
- Jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat.
- Jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI lub SNRI[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Dezamigren może powodować działania niepożądane. Najczęstsze z nich to:
- Zawroty głowy – uczucie wirowania lub braku równowagi.
- Senność – uczucie nadmiernej senności.
- Zmęczenie – uczucie wyczerpania.
- Nudności – uczucie potrzeby wymiotowania.
- Wymioty – wydalanie treści żołądkowej przez usta.
Rzadziej mogą wystąpić objawy takie jak parestezje, ból głowy, szumy uszne, kołatanie serca, uczucie ściskania w gardle, biegunka, niestrawność, suchość w ustach, ból mięśni, ból kości, ból w klatce piersiowej, uczucie osłabienia[2]. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz, napad padaczkowy, zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, skurcz naczyń krwionośnych jelit[1].
Słownik pojęć
- Almotryptan – substancja czynna leku Dezamigren, selektywny agonista receptora serotoninowego.
- Aura – przemijające zaburzenia widzenia, które mogą poprzedzać napad migreny.
- Nadwrażliwość – zwiększona wrażliwość na substancje, które normalnie nie wywołują reakcji alergicznych.
- SSRI – selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, grupa leków przeciwdepresyjnych.
- SNRI – inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, grupa leków przeciwdepresyjnych.
- Parestezje – uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia.
- Kołatanie serca – uczucie nierównego bicia serca.
- Skurcz naczyń wieńcowych – zwężenie naczyń krwionośnych w sercu.
- Zawał mięśnia sercowego – atak serca, uszkodzenie mięśnia sercowego spowodowane niedokrwieniem.
- Częstoskurcz – przyspieszona akcja serca.
Dezamigren jest lekiem stosowanym w leczeniu ostrych napadów migreny. Zawiera almotryptan, który działa jako selektywny agonista receptora serotoninowego, pomagając w zwężeniu naczyń krwionośnych w mózgu i zmniejszeniu reakcji zapalnej związanej z migreną. Lek jest przeznaczony do doraźnego leczenia bólu głowy związanego z migreną, zarówno z aurą, jak i bez aury. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na almotryptan, choroby ograniczające dopływ krwi do serca, przebyte udary mózgu, niedrożność naczyń krwionośnych, jednoczesne stosowanie innych leków przeciwmigrenowych oraz ciężką niewydolność wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, zmęczenie, nudności i wymioty.














