Wskazania do stosowania leku Deprexolet

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Deprexolet jest lekiem przeciwdepresyjnym, który zawiera jako substancję czynną mianserynę. Jest stosowany w leczeniu zespołu depresyjnego. Mianseryna jest czteropierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym o złożonym mechanizmie działania, który dodatkowo ma właściwości uspokajające^[1][2].

Dawkowanie i sposób podawania

Początkowo przez kilka pierwszych dni należy podawać 30 mg na dobę w pojedynczej dawce wieczornej lub w dawkach podzielonych. Zwykle dawka podtrzymująca wynosi od 30 mg do 90 mg na dobę. Niektórzy pacjenci mogą wymagać większych dawek leku. Lek jest zwykle dobrze tolerowany, gdy stosuje się go w dawkach podzielonych do 200 mg na dobę. Jednakże, za dawkę maksymalną w leczeniu depresji przyjęto 120 mg na dobę^[1][2].

Przeciwwskazania

Deprexolet jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

• U pacjentów z nadwrażliwością na mianserynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Podczas równoczesnego stosowania inhibitorów MAO i do 2 tygodni po zakończeniu ich stosowania^[1].
• Jeśli u pacjenta stwierdzono stan pobudzenia maniakalnego^[1].
• Jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie uszkodzenie wątroby^[1].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu uzyskania poprawy. Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy niedawno przebyli zawał serca, mają blok serca, uszkodzenie szpiku kostnego, cukrzycę, niewydolność wątroby i (lub) nerek, padaczkę, jaskrę z wąskim kątem przesączania, przerost gruczołu krokowego oraz chorobę dwubiegunową^[1][2].

Interakcje z innymi lekami

Mianseryny nie należy podawać równocześnie lub w ciągu 2 tygodni po odstawieniu inhibitorów monoaminooksydazy. Lek nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z lekami hipotensyjnymi, jak betanidyna, klonidyna, hydralazyna, guanetydyna i propranolol. Mianseryna nasila działanie alkoholu, barbituranów, leków uspokajających i przeciwlękowych. Równoczesne podawanie mianseryny z glikozydami naparstnicy lub lekami przeciwarytmicznymi o działaniu chinidynopodobnym zwiększa ryzyko wystąpienia arytmii^[1][2].

Możliwe działania niepożądane

Najczęstszym działaniem niepożądanym mianseryny jest senność, zwłaszcza w pierwszych dniach podawania leku. W trakcie przyjmowania mianseryny może wystąpić granulocytopenia lub agranulocytoza jako objaw uszkodzenia szpiku kostnego, najczęściej między 4. a 6. tygodniem leczenia. Żółtaczka, hipomania czy drgawki mogą wystąpić nawet po dawkach terapeutycznych i stanowią wskazania do przerwania podawania mianseryny^[1][2].

Słownik pojęć

• Mianseryna – Substancja czynna leku Deprexolet, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny o złożonym mechanizmie działania.
• Zespół depresyjny – Stan charakteryzujący się długotrwałym obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i przyjemności, zmniejszeniem energii oraz innymi objawami psychicznymi i fizycznymi.
• Granulocytopenia – Zmniejszenie liczby granulocytów we krwi, co może prowadzić do zwiększonej podatności na infekcje.
• Agranulocytoza – Ciężka postać granulocytopenii, charakteryzująca się niemal całkowitym brakiem granulocytów we krwi.
• Hipomania – Stan podwyższonego nastroju, energii i aktywności, który jest mniej intensywny niż mania.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku