Przeciwwskazania i środki ostrożności przy stosowaniu leku Deprexolet
Deprexolet to lek przeciwdepresyjny zawierający mianserynę, który jest stosowany w leczeniu zespołu depresyjnego. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii tym lekiem. W artykule omówimy, kiedy nie należy stosować Deprexoletu oraz jakie są zalecenia dotyczące jego bezpiecznego stosowania.
Spis treści
- Przeciwwskazania do stosowania Deprexoletu
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
Przeciwwskazania do stosowania Deprexoletu
Deprexolet nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na mianserynę – Lek jest przeciwwskazany u pacjentów uczulonych na mianserynę lub inne składniki leku[1].
- Stan pobudzenia maniakalnego – Deprexolet nie powinien być stosowany u pacjentów, u których stwierdzono stan pobudzenia maniakalnego[1].
- Ciężkie uszkodzenie wątroby – Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby[1].
- Równoczesne stosowanie inhibitorów MAO – Deprexolet nie powinien być stosowany jednocześnie z inhibitorami MAO oraz do 2 tygodni po zakończeniu ich stosowania[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Deprexoletu należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w następujących sytuacjach:
- Myśli samobójcze – Pacjenci z myślami samobójczymi lub myślami o samookaleczeniu powinni niezwłocznie skontaktować się z lekarzem[2].
- Choroby serca – Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy niedawno przebyli zawał serca lub mają blok serca[2].
- Uszkodzenie szpiku kostnego – Pacjenci z uszkodzonym szpikiem kostnym powinni być pod ścisłą kontrolą[2].
- Cukrzyca – Pacjenci z cukrzycą powinni regularnie oznaczać stężenie glukozy we krwi[2].
- Nadciśnienie – Pacjenci z nadciśnieniem powinni regularnie kontrolować ciśnienie krwi[2].
- Niewydolność wątroby i nerek – Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby i (lub) nerek[2].
- Padaczka – Pacjenci z padaczką powinni unikać stosowania Deprexoletu[1].
- Jaskra z wąskim kątem przesączania – Należy zachować ostrożność u pacjentów z jaskrą[1].
- Przerost gruczołu krokowego – Pacjenci z przerostem gruczołu krokowego powinni być pod ścisłą kontrolą[1].
- Choroba dwubiegunowa – U pacjentów z chorobą dwubiegunową może wystąpić stan hipomanii; w takim przypadku leczenie należy przerwać[2].
- Alkohol – Deprexolet może nasilać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy[2].
- Planowane zabiegi operacyjne – Należy uprzedzić anestezjologa o przyjmowaniu mianseryny[2].
- Żółtaczka i drgawki – Leczenie należy przerwać w razie wystąpienia żółtaczki lub drgawek[2].
- Pacjenci w podeszłym wieku – Należy zachować ostrożność, chociaż mianseryna jest zwykle lepiej tolerowana niż trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne[2].
Interakcje z innymi lekami
Deprexolet może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:
- Inhibitory MAO – Mianseryny nie należy podawać równocześnie lub w ciągu 2 tygodni po odstawieniu inhibitorów monoaminooksydazy[1].
- Leki obniżające ciśnienie krwi – Mianseryna nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z lekami obniżającymi ciśnienie krwi, ale zaleca się częstszą kontrolę ciśnienia[2].
- Fenytoina – U pacjentów leczonych fenytoiną zaleca się monitorowanie stężenia leku we krwi[1].
- Leki przeciwzakrzepowe – Mianseryna może być stosowana u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, ale należy częściej oznaczać parametry krzepnięcia[1].
- Alkohol, barbiturany, leki uspokajające i przeciwlękowe – Mianseryna nasila działanie tych substancji[1].
- Glikozydy naparstnicy i leki przeciwarytmiczne – Równoczesne podawanie zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca[1].
- Fluoksetyna – Mianseryna może nasilać działanie przeciwdepresyjne fluoksetyny[1].
Słownik pojęć
- Mianseryna – Substancja czynna leku Deprexolet, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny o złożonym mechanizmie działania.
- Inhibitory MAO – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji, które hamują działanie enzymu monoaminooksydazy.
- Hipomania – Stan podwyższonego nastroju, energii i aktywności, który może wystąpić u pacjentów z chorobą dwubiegunową.
- Granulocytopenia – Zmniejszenie liczby granulocytów we krwi, co może prowadzić do zwiększonej podatności na infekcje.
- Agranulocytoza – Ciężka postać granulocytopenii, charakteryzująca się niemal całkowitym brakiem granulocytów we krwi.
- Żółtaczka – Stan, w którym skóra i białka oczu stają się żółte z powodu zwiększonego stężenia bilirubiny we krwi.
Podsumowanie:
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na mianserynę, stan pobudzenia maniakalnego, ciężkie uszkodzenie wątroby, równoczesne stosowanie inhibitorów MAO |
| Środki ostrożności | Myśli samobójcze, choroby serca, uszkodzenie szpiku kostnego, cukrzyca, nadciśnienie, niewydolność wątroby i nerek, padaczka, jaskra, przerost gruczołu krokowego, choroba dwubiegunowa, alkohol, planowane zabiegi operacyjne, żółtaczka, drgawki, pacjenci w podeszłym wieku |
| Interakcje | Inhibitory MAO, leki obniżające ciśnienie krwi, fenytoina, leki przeciwzakrzepowe, alkohol, barbiturany, leki uspokajające i przeciwlękowe, glikozydy naparstnicy, leki przeciwarytmiczne, fluoksetyna |














