Spis treści

• Wprowadzenie
• Przeciwwskazania do stosowania leku Beclocomb
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Beclocomb to lek stosowany w leczeniu astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Zawiera dwie substancje czynne: beklometazonu dipropionian i formoterolu fumaran dwuwodny. Beklometazon działa przeciwzapalnie, a formoterol rozszerza oskrzela, ułatwiając oddychanie. Jednak nie każdy może stosować ten lek. W artykule omówimy przeciwwskazania do jego stosowania oraz sytuacje, w których należy zachować szczególną ostrożność.

Przeciwwskazania do stosowania leku Beclocomb

Nie należy stosować leku Beclocomb w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne lub jakikolwiek składnik pomocniczy leku Beclocomb. Jeśli pacjent ma uczulenie na beklometazon, formoterol lub inne składniki leku, nie powinien go stosować^[1].
• Jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki lub produkty wziewne stosowane w leczeniu astmy^[1].

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Beclocomb należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką w następujących przypadkach:

• Choroby serca: dławica piersiowa, niedawno przebyty zawał serca, niewydolność serca, zwężenie tętnic serca, wady zastawek serca, przerostowa kardiomiopatia z zawężeniem drogi odpływu^[1].
• Zwężenie tętnic (miażdżyca), wysokie ciśnienie krwi, tętniak^[1].
• Zaburzenia rytmu serca: przyspieszone lub nieregularne bicie serca, przyspieszone tętno, kołatanie serca^[1].
• Nadczynność tarczycy^[1].
• Małe stężenie potasu we krwi^[1].
• Choroby wątroby lub nerek^[1].
• Cukrzyca: inhalacja dużych dawek formoterolu może zwiększyć stężenie glukozy we krwi^[1].
• Guz chromochłonny nadnerczy^[1].
• Planowane znieczulenie ogólne: może być konieczne przerwanie przyjmowania leku Beclocomb na co najmniej 12 godzin przed znieczuleniem^[1].
• Gruźlica płuc, wirusowe lub grzybicze zakażenie w obrębie klatki piersiowej^[1].
• Unikanie spożywania alkoholu z jakiegokolwiek powodu^[1].

Interakcje z innymi lekami

Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z lekiem Beclocomb, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym o lekach wydawanych bez recepty. Oto niektóre z nich:

• Leki beta-adrenolityczne: mogą zmniejszać działanie formoterolu lub całkowicie je hamować^[1].
• Leki stosowane w leczeniu nieprawidłowego rytmu serca: chinidyna, dyzopiramid, prokainamid^[1].
• Leki przeciwhistaminowe i niektóre leki przeciwdepresyjne: mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca^[1].
• Leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (L-DOPA), niedoczynności tarczycy (L-tyroksyna), oksytocyna, alkohol: mogą zmniejszać tolerancję serca na beta 2-agonistów^[1].
• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) i leki o podobnych właściwościach: mogą powodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi^[1].
• Leki stosowane w leczeniu choroby serca (digoksyna): mogą powodować zmniejszenie stężenia potasu we krwi^[1].
• Inne leki stosowane w leczeniu astmy (teofilina, aminofilina, steroidy) i leki moczopędne: mogą powodować zmniejszenie stężenia potasu we krwi^[1].
• Niektóre leki znieczulające: mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca^[1].

Słownik pojęć

• Beklometazonu dipropionian – substancja czynna o działaniu przeciwzapalnym, stosowana w leczeniu astmy i POChP.
• Formoterolu fumaran dwuwodny – substancja czynna o działaniu rozszerzającym oskrzela, stosowana w leczeniu astmy i POChP.
• Nadwrażliwość – nadmierna reakcja organizmu na substancję, która normalnie nie wywołuje takiej reakcji.
• Miażdżyca – choroba polegająca na zwężeniu tętnic wskutek odkładania się w nich tłuszczów.
• Hipokaliemia – stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt niskie.
• Guz chromochłonny nadnerczy – rzadki nowotwór nadnerczy, który może powodować nadciśnienie tętnicze.
• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i innych zaburzeń psychicznych.

Materiały źródłowe

• [1]: Ulotka leku

Podsumowanie: