Dokładny skład leku Axyven: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych
Spis treści
- Wprowadzenie
- Skład jakościowy i ilościowy
- Substancje pomocnicze
- Ważne terminy medyczne
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Axyven jest stosowany w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych. Zawiera substancję czynną wenlafaksynę, która należy do grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). W tym artykule przedstawimy szczegółowy opis składników leku Axyven, w tym substancji pomocniczych, które są niezbędne do jego prawidłowego działania.
Skład jakościowy i ilościowy
Każda tabletka leku Axyven zawiera określoną ilość wenlafaksyny w postaci chlorowodorku:
- Axyven 37,5 mg: 37,5 mg wenlafaksyny
- Axyven 75 mg: 75 mg wenlafaksyny
- Axyven 150 mg: 150 mg wenlafaksyny
Wenlafaksyna jest substancją czynną, która działa poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co pomaga w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych[1].
Substancje pomocnicze
Substancje pomocnicze są niezbędne do prawidłowego działania leku, jego stabilności oraz formy farmaceutycznej. W skład leku Axyven wchodzą następujące substancje pomocnicze:
- Mannitol: Służy jako środek wypełniający, który pomaga w formowaniu tabletki.
- Powidon K 90: Działa jako środek wiążący, który pomaga w utrzymaniu kształtu tabletki.
- Makrogol 400: Jest używany jako środek zmiękczający, który ułatwia połykanie tabletki.
- Celuloza mikrokrystaliczna: Służy jako środek wypełniający i stabilizujący.
- Krzemionka koloidalna bezwodna: Działa jako środek przeciwzbrylający, który zapobiega sklejaniu się składników.
- Magnezu stearynian: Jest używany jako środek poślizgowy, który ułatwia produkcję tabletek.
- Celulozy octan (320S NF i 398-10NF): Służy jako materiał powłokowy, który kontroluje uwalnianie substancji czynnej.
- Opadry White Y-30-18037: Jest to mieszanina hypromelozy, laktozy jednowodnej, tytanu dwutlenku (E 171) i triacetyny, która tworzy powłokę tabletki[2].
Ważne terminy medyczne
W artykule pojawiają się różne terminy medyczne, które mogą być nieznane pacjentom. Poniżej wyjaśniamy niektóre z nich:
- Inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI): Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, które zwiększają stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu.
- Substancje pomocnicze: Składniki leku, które nie mają działania terapeutycznego, ale są niezbędne do jego prawidłowego działania, stabilności i formy farmaceutycznej.
- Celuloza mikrokrystaliczna: Substancja używana jako środek wypełniający i stabilizujący w tabletkach.
Słownik pojęć
- Inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, które zwiększają stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu.
- Substancje pomocnicze – Składniki leku, które nie mają działania terapeutycznego, ale są niezbędne do jego prawidłowego działania, stabilności i formy farmaceutycznej.
- Celuloza mikrokrystaliczna – Substancja używana jako środek wypełniający i stabilizujący w tabletkach.
- Mannitol – Środek wypełniający, który pomaga w formowaniu tabletki.
- Powidon K 90 – Środek wiążący, który pomaga w utrzymaniu kształtu tabletki.
- Makrogol 400 – Środek zmiękczający, który ułatwia połykanie tabletki.
- Krzemionka koloidalna bezwodna – Środek przeciwzbrylający, który zapobiega sklejaniu się składników.
- Magnezu stearynian – Środek poślizgowy, który ułatwia produkcję tabletek.
- Celulozy octan – Materiał powłokowy, który kontroluje uwalnianie substancji czynnej.
- Opadry White Y-30-18037 – Mieszanina hypromelozy, laktozy jednowodnej, tytanu dwutlenku (E 171) i triacetyny, która tworzy powłokę tabletki.
Podsumowanie
Lek Axyven zawiera substancję czynną wenlafaksynę, która jest dostępna w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg i 150 mg. Lek zawiera również różne substancje pomocnicze, które są niezbędne do jego prawidłowego działania, stabilności oraz formy farmaceutycznej. Substancje te pomagają w formowaniu tabletki, utrzymaniu jej kształtu, ułatwiają połykanie oraz kontrolują uwalnianie substancji czynnej.














