Wskazania do stosowania leku ACTAIR: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek ACTAIR jest stosowany w leczeniu alergicznego nieżytu nosa oraz zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek wywoływanych przez roztocza kurzu domowego. Jest przeznaczony dla młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) oraz dorosłych. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania leku ACTAIR oraz schorzeń, które leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku ACTAIR
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku ACTAIR
Lek ACTAIR jest wskazany do stosowania u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) i dorosłych w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego alergicznego nieżytu nosa lub zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek wywoływanych przez roztocza kurzu domowego. Diagnoza powinna być potwierdzona na podstawie wywiadu klinicznego oraz dodatniego wyniku testu uczuleniowego na roztocza kurzu domowego (test skórny i/lub swoiste przeciwciała IgE)[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie lekiem ACTAIR należy rozpocząć od dawki 100 IR i stopniowo ją zwiększać aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej wynoszącej 300 IR. Pierwszą dawkę leku ACTAIR należy przyjąć pod nadzorem lekarza, który powinien monitorować pacjenta przez co najmniej 30 minut[1]. Zaleca się przyjęcie pierwszej tabletki pod nadzorem lekarza. Lekarz udzieli porady dotyczącej schematu i czasu trwania zwiększania dawki[2].
Przeciwwskazania
Lek ACTAIR nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na którykolwiek składnik leku[1].
- Ciężka, niekontrolowana lub niestabilna astma (FEV1 < 80% prognozowanej wartości) lub ciężkie zaostrzenie astmy w ciągu ostatnich 3 miesięcy[1].
- Pacjenci z aktywną lub słabo kontrolowaną chorobą autoimmunologiczną, zaburzeniami odporności, niedoborami odporności, immunosupresją lub nowotworami złośliwymi[1].
- Ciężkie stany zapalne jamy ustnej (jak liszaj płaski jamy ustnej, owrzodzenia jamy ustnej lub grzybica jamy ustnej)[1].
- Rozpoczęcie leczenia immunoterapią alergenową w czasie ciąży[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku ACTAIR należy omówić to z lekarzem w przypadku:
- Wystąpienia ciężkich objawów alergii, takich jak trudności w przełykaniu lub oddychaniu, zmiany w głosie, niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi) lub uczucie występowania guzka w gardle[2].
- Wystąpienia wcześniejszej ciężkiej reakcji alergicznej na lek zawierający wyciągi alergenów[2].
- Znacznego pogorszenia objawów astmy[2].
- Wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych[2].
- Przyjmowania beta-blokerów[2].
- Leczenia depresji z użyciem trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych czy inhibitorów monoaminooksydazy (MAOI) lub leczenia choroby Parkinsona z użyciem inhibitorów metylotransferazy katecholowej (COMT)[2].
- Oczekiwania na zabieg w obrębie jamy ustnej lub ekstrakcję zęba[2].
- Występowania uporczywej zgagi czy trudności z przełykaniem[2].
- Chorób autoimmunologicznych w remisji[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, ACTAIR może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane mogą być reakcją alergiczną na alergen, z powodu którego leczony jest pacjent. Większość alergicznych działań niepożądanych trwa od kilku minut do kilku godzin po zażyciu leku i większość ustępuje po 1–3 miesiącach leczenia[2].
Najczęstsze działania niepożądane to:
- Obrzęk lub świąd ust
- Podrażnienie gardła
- Swędzenie ucha
- Swędzenie oczu
- Obrzęk lub swędzenie warg lub języka
- Pieczenie lub mrowienie w ustach
- Zmiana smaku
- Dyskomfort lub ból w ustach i/lub gardle
- Obrzęk gardła
- Trudności z połykaniem
- Kaszel
- Trudności z oddychaniem
- Ból w klatce piersiowej
- Ból brzucha
- Niestrawność
- Mdłości
- Biegunka
- Świąd
Słownik pojęć
- Alergiczny nieżyt nosa – Stan zapalny śluzówki nosa wywołany przez alergeny, takie jak roztocza kurzu domowego.
- Zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek – Stan zapalny błony śluzowej nosa i spojówek, często wywołany przez alergeny.
- FEV1 – Wymuszona objętość wydechowa w ciągu jednej sekundy, wskaźnik używany do oceny funkcji płuc.
- Immunoterapia alergenowa – Leczenie polegające na wielokrotnym podawaniu alergenów osobom uczulonym w celu wywołania trwałej modyfikacji odpowiedzi immunologicznej.
- IgE – Immunoglobulina E, przeciwciało zaangażowane w reakcje alergiczne.
- Beta-blokery – Klasa leków stosowanych w leczeniu chorób serca i wysokiego ciśnienia krwi.
- MAOI – Inhibitory monoaminooksydazy, klasa leków stosowanych w leczeniu depresji.
- COMT – Inhibitory metylotransferazy katecholowej, klasa leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona.
| Wskazania | Alergiczny nieżyt nosa, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek |
| Dawkowanie | 100 IR na początek, stopniowo zwiększane do 300 IR |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężka astma, choroby autoimmunologiczne, stany zapalne jamy ustnej, ciąża |
| Środki ostrożności | Ciężkie objawy alergii, wcześniejsze reakcje alergiczne, choroby sercowo-naczyniowe, beta-blokery, MAOI, COMT |
| Działania niepożądane | Obrzęk ust, podrażnienie gardła, swędzenie ucha, swędzenie oczu, obrzęk warg, pieczenie w ustach, zmiana smaku, dyskomfort w gardle, kaszel, trudności z oddychaniem, ból brzucha, niestrawność, mdłości, biegunka, świąd |














