Działania niepożądane leku Demezon: Co warto wiedzieć?
Spis treści
Wprowadzenie
Lek Demezon, zawierający deksametazon, jest stosowany w leczeniu wielu poważnych schorzeń, takich jak obrzęk mózgu, ciężki ostry napad astmy, czy leczenie wspomagające nowotworów złośliwych. Jak każdy lek, Demezon może powodować działania niepożądane, które mogą różnić się w zależności od dawki i czasu trwania terapii[1].
Działania niepożądane
Podczas stosowania leku Demezon mogą wystąpić różne działania niepożądane. Poniżej przedstawiamy szczegółowy opis możliwych skutków ubocznych:
- Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Lek może maskować objawy infekcji, co może prowadzić do ich nasilenia lub wznowienia. Może również aktywować zakażenie owsikami[1].
- Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Mogą wystąpić zmiany w morfologii krwi, takie jak zwiększona liczba krwinek białych lub zmniejszenie liczby pewnego rodzaju białych krwinek[1].
- Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym zaburzenia rytmu serca i zapaść krążeniowa[1].
- Zaburzenia endokrynologiczne: Mogą wystąpić objawy zespołu Cushinga, takie jak twarz księżycowata, otyłość tułowia i zaczerwienienie twarzy, oraz niedoczynność kory nadnerczy[1].
- Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Wzrost masy ciała, poziomu cukru we krwi, cukrzyca, wzrost poziomu tłuszczów, wzrost poziomu sodu z opuchlizną tkanek, niedobór potasu[1].
- Zaburzenia psychiczne: Depresja, drażliwość, euforia, psychoza, mania, omamy, zmiany nastroju, niepokój, zaburzenia snu, ryzyko samobójstwa[1].
- Zaburzenia układu nerwowego: Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, objawy padaczki, zwiększenie skłonności do drgawek[1].
- Zaburzenia oka: Zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, zaćma, nasilenie owrzodzeń rogówki, opadanie powiek, rozszerzenie źrenicy, obrzęk spojówki, perforacja twardówki, zaburzenia widzenia[1].
- Zaburzenia naczyniowe: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, ryzyko miażdżycy i zakrzepicy, zapalenie naczyń, zwiększona kruchość naczyń włosowatych[1].
- Zaburzenia układu oddechowego: Czkawka[1].
- Zaburzenia żołądka i jelit: Wrzody żołądkowo-jelitowe, krwawienie z żołądka i jelit, zapalenie trzustki, niestrawność[1].
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Rozstępy skórne, zmniejszenie grubości skóry, rozszerzenie naczyń skóry, skłonność do krwiaków, punktowe lub rozległe krwawienia skóry, nasilone owłosienie, trądzik, zmiany zapalne skóry twarzy, zmiany pigmentacji skóry[1].
- Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Choroby mięśni, osłabienie mięśni, zanik mięśni, <a href="/tag/osteoporoza/” title=”osteoporoza” class=”to-tag” data-termid=”16354″>utrata masy kostnej, inne formy degeneracji kości, choroby ścięgien, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, odkładanie się tłuszczu w kręgosłupie, zahamowanie wzrostu u dzieci[1].
- Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Zaburzenia wydzielania hormonów płciowych, nieregularne miesiączki, brak miesiączki, owłosienie typu męskiego u kobiet, impotencja[1].
- Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Wolniejsze gojenie się ran[1].
Częstość występowania
Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zależy od dawki i czasu trwania terapii. W terapii substytucyjnej, przy przestrzeganiu zalecanego dawkowania, ryzyko jest małe. Jednak podczas długotrwałego stosowania, zwłaszcza dużych dawek, lek może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu[1].
Zalecenia
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę. Nie wolno samodzielnie przerywać kuracji. W przypadku wystąpienia dolegliwości ze strony żołądka i jelit, bólu pleców, okolicy ramienia lub biodra, zaburzeń psychicznych, wyraźnych zmian stężenia cukru we krwi albo innych zaburzeń u chorych na cukrzycę, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem[1].
Słownik pojęć
- Deksametazon – syntetyczny glikokortykosteroid stosowany w leczeniu wielu schorzeń.
- Zespół Cushinga – stan charakteryzujący się nadmiarem kortyzolu w organizmie, objawiający się m.in. twarzą księżycowatą i otyłością tułowia.
- Glikokortykosteroidy – grupa hormonów steroidowych stosowanych w leczeniu stanów zapalnych i autoimmunologicznych.
- Immunosupresja – osłabienie układu odpornościowego, co zwiększa ryzyko zakażeń.
- Hiperglikemia – podwyższony poziom cukru we krwi.
- Osteoporoza – choroba charakteryzująca się zmniejszeniem gęstości kości, co zwiększa ryzyko złamań.
Materiały źródłowe
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Maskowanie objawów infekcji, aktywacja zakażenia owsikami |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Zmiany w morfologii krwi |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Reakcje nadwrażliwości, ciężkie reakcje anafilaktyczne |
| Zaburzenia endokrynologiczne | Zespół Cushinga, niedoczynność kory nadnerczy |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Wzrost masy ciała, poziomu cukru we krwi, cukrzyca |
| Zaburzenia psychiczne | Depresja, drażliwość, euforia, psychoza |
| Zaburzenia układu nerwowego | Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, objawy padaczki |
| Zaburzenia oka | Zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, zaćma |
| Zaburzenia naczyniowe | Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, ryzyko miażdżycy |
| Zaburzenia układu oddechowego | Czkawka |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Wrzody żołądkowo-jelitowe, krwawienie z żołądka i jelit |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Rozstępy skórne, zmniejszenie grubości skóry |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej | Choroby mięśni, osłabienie mięśni, zanik mięśni |
| Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | Zaburzenia wydzielania hormonów płciowych |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Wolniejsze gojenie się ran |














