Jak prawidłowo dawkować lek Dulofor?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie w depresji
• Dawkowanie w zaburzeniach lękowych
• Dawkowanie w bólu neuropatycznym
• Szczególne grupy pacjentów
• Przerwanie leczenia
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Dulofor zawiera substancję czynną duloksetynę, która zwiększa stężenie serotoniny i noradrenaliny w układzie nerwowym. Jest stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w neuropatii cukrzycowej. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania leku Dulofor w różnych wskazaniach oraz dla różnych grup pacjentów^[1].

Dawkowanie w depresji

W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa oraz dawka podtrzymująca wynosi 60 mg duloksetyny raz na dobę. Lek można przyjmować podczas posiłku lub między posiłkami. W badaniach klinicznych oceniano bezpieczeństwo stosowania dawek większych niż 60 mg na dobę, aż do maksymalnej dawki 120 mg na dobę. Nie uzyskano jednak dowodów klinicznych na to, że zwiększenie dawki przynosi korzyści u pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie zalecaną dawką początkową^[1].

Dawkowanie w zaburzeniach lękowych

W leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę. Gdy brak odpowiedniej odpowiedzi na leczenie, dawkę można zwiększyć do 60 mg, czyli do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej u większości pacjentów. Wykazano skuteczność dawek do 120 mg na dobę, których bezpieczeństwo stosowania oceniano w badaniach klinicznych. Dlatego, u pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na leczenie dawką 60 mg, można rozważyć zwiększenie dawki do 90 mg lub 120 mg^[1].

Dawkowanie w bólu neuropatycznym

W leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca to 60 mg raz na dobę. W badaniach klinicznych oceniano bezpieczeństwo stosowania większych dawek niż 60 mg raz na dobę, aż do maksymalnej dawki 120 mg na dobę, podawanej w równych dawkach podzielonych. U niektórych pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na leczenie dawką 60 mg, zwiększenie dawki może przynieść korzyści^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: Nie zaleca się dostosowania dawkowania jedynie ze względu na wiek pacjenta. Należy jednak zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi lub uogólnionymi zaburzeniami lękowymi w przypadku podawania dawki 120 mg na dobę^[1].

Zaburzenia czynności wątroby: Nie wolno stosować leku Dulofor u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby^[1].

Zaburzenia czynności nerek: Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Nie wolno stosować leku Dulofor u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek^[1].

Dzieci i młodzież: Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność^[1].

Przerwanie leczenia

Należy unikać nagłego przerwania stosowania leku Dulofor. W przypadku zakończenia leczenia należy stopniowo zmniejszać dawkę w ciągu przynajmniej 1 do 2 tygodni, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia. Jeżeli w wyniku zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia u pacjenta wystąpią trudne do zniesienia objawy, można rozważyć wznowienie leczenia z użyciem wcześniej stosowanej dawki^[1].

Słownik pojęć

• Duloksetyna – substancja czynna leku Dulofor, zwiększająca stężenie serotoniny i noradrenaliny w układzie nerwowym.
• Serotonina – neuroprzekaźnik, który wpływa na nastrój, emocje i sen.
• Noradrenalina – neuroprzekaźnik, który wpływa na reakcje stresowe i regulację nastroju.
• Zespół serotoninowy – rzadko występująca reakcja, która może powodować uczucie nadmiernego zadowolenia, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, niepokój, wrażenie upojenia alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni.

Podsumowanie

Lek Dulofor jest stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w neuropatii cukrzycowej. Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem i stosować się do zaleceń dotyczących stopniowego zmniejszania dawki. W razie wątpliwości lub wystąpienia objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku