Jak prawidłowo dawkować lek Taromentin?
Taromentin to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Taromentin jest wskazany do leczenia następujących zakażeń bakteryjnych u dzieci i dorosłych:
- Ostre bakteryjne zapalenie zatok (właściwie rozpoznane)
- Ostre zapalenie ucha środkowego
- Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (właściwie rozpoznane)
- Pozaszpitalne zapalenie płuc
- Zapalenie pęcherza moczowego
- Odmiedniczkowe zapalenie nerek
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich, szczególnie zapalenie tkanki łącznej, ukąszenia przez zwierzęta, ciężki ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej
- Zakażenia kości i stawów, w szczególności zapalenie kości i szpiku
Oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych powinny być brane pod uwagę[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Taromentin zależy od wieku, masy ciała, czynności nerek pacjenta oraz ciężkości i umiejscowienia zakażenia[1]. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania:
Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg
Ta postać leku Taromentin nie jest zwykle zalecana do stosowania u dorosłych i dzieci o masie ciała równej lub większej niż 40 kg. Należy zwrócić się po poradę do lekarza prowadzącego lub farmaceuty[2].
Dzieci o masie ciała <40 kg
Leczenie dzieci może być prowadzone z zastosowaniem produktów zawierających amoksycylinę z kwasem klawulanowym w postaci tabletek lub proszku do sporządzania zawiesiny doustnej o odpowiedniej mocy. Zalecane dawki:
- 25 mg + 3,6 mg/kg mc./dobę do 45 mg + 6,4 mg/kg mc./dobę podawane w dwóch dawkach podzielonych
- Dawki do 70 mg + 10 mg/kg mc./dobę podawane w dwóch dawkach podzielonych można rozważać w zakażeniach takich jak zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok i zakażenia dolnych dróg oddechowych
Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat dawek większych niż 45 mg + 6,4 mg/kg mc./dobę produktów zawierających amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 7:1[1].
Osoby w podeszłym wieku
Modyfikacja dawki nie jest konieczna[1].
Zaburzenie czynności nerek
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) większym niż 30 mL/min. U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 mL/min, nie jest zalecane stosowanie postaci farmaceutycznych produktów zawierających amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 7:1[1].
Zaburzenie czynności wątroby
Należy zachować ostrożność podczas dawkowania, kontrolując regularnie czynność wątroby[1].
Sposób podawania
Produkt Taromentin jest przeznaczony do podawania doustnego. Aby zminimalizować występowanie możliwej nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego i zoptymalizować wchłanianie amoksycyliny z kwasem klawulanowym, produkt Taromentin należy zażywać na początku posiłku[1]. Leczenie można rozpocząć produktem do stosowania pozajelitowego zgodnie z ChPL postaci iv., a następnie kontynuować produktem doustnym[1].
Przeciwwskazania
Nie należy stosować leku Taromentin w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancje czynne, na którąkolwiek z penicylin lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
- Wystąpienie w przeszłości ciężkiej natychmiastowej reakcji nadwrażliwości (tj. anafilaksji) na inny lek beta-laktamowy
- Wystąpienie w przeszłości żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby spowodowanych przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy[1]
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia amoksycyliną z kwasem klawulanowym niezbędne jest zebranie dokładnego wywiadu dotyczącego uprzednio występujących reakcji nadwrażliwości na penicyliny lub cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe[1]. Należy również zachować ostrożność w przypadku pacjentów z mononukleozą zakaźną, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u pacjentów nieregularnie oddających mocz[2].
Słownik pojęć
- Antybiotyk – Lek stosowany do zwalczania zakażeń bakteryjnych.
- Amoksycylina – Półsyntetyczna penicylina stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Kwas klawulanowy – Substancja, która unieczynnia niektóre beta-laktamazy, zapobiegając unieczynnieniu amoksycyliny.
- Mononukleoza zakaźna – Choroba wirusowa wywołana przez wirusa Epsteina-Barr.
- Klirens kreatyniny (CrCl) – Wskaźnik używany do oceny funkcji nerek.
Podsumowanie
| Wskazania | Ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów |
| Dawkowanie | Dorośli i dzieci ≥40 kg: niezalecane; Dzieci <40 kg: 25 mg + 3,6 mg/kg mc./dobę do 45 mg + 6,4 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych; Osoby w podeszłym wieku: brak modyfikacji; Zaburzenia nerek: dostosowanie dawki; Zaburzenia wątroby: ostrożność |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancje czynne, penicyliny, beta-laktamy; przeszłe reakcje nadwrażliwości; przeszłe zaburzenia czynności wątroby lub żółtaczka |
| Środki ostrożności | Wywiad dotyczący nadwrażliwości, mononukleoza zakaźna, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, nieregularne oddawanie moczu |














