Biofuroksym: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Biofuroksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Lek ten jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań. W artykule omówimy wskazania do stosowania Biofuroksymu oraz schorzenia, które można nim leczyć.
Spis treści
- Wskazania do stosowania Biofuroksymu
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania Biofuroksymu
Biofuroksym jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków:
- Pozaszpitalne zapalenie płuc – infekcja płuc, która nie została nabyta w szpitalu[1].
- Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – pogorszenie stanu zapalnego oskrzeli, które trwa przez dłuższy czas[1].
- Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek – infekcje układu moczowego, które są trudniejsze do leczenia[1].
- Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran – infekcje skóry i tkanek pod nią[1].
- Zakażenia w obrębie jamy brzusznej – infekcje w obszarze brzucha[1].
- Zapobieganie zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego, ortopedycznych, układu sercowo-naczyniowego, ginekologicznych (również po cesarskim cięciu) – profilaktyka infekcji pooperacyjnych[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Biofuroksymu zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz stanu zdrowia nerek. Lek może być podawany dożylnie lub domięśniowo[1]. Przykładowe dawkowanie:
- Dorośli i dzieci ≥40 kg: 750 mg co 8 godzin lub 1,5 g co 8 godzin w zależności od rodzaju zakażenia[1].
- Dzieci <40 kg: 30 do 100 mg/kg mc. na dobę, podzielone na 3 lub 4 dawki[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: dawka dostosowana do klirensu kreatyniny[1].
Przeciwwskazania
Biofuroksym nie powinien być stosowany u pacjentów z:
- Nadwrażliwością na cefuroksym lub inne cefalosporyny[1].
- Ciężką nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy)[1].
- Ciężkimi reakcjami skórnymi po leczeniu cefuroksymem lub innymi cefalosporynami[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Biofuroksym może powodować działania niepożądane. Najczęstsze z nich to:
- Ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk i zaczerwienienie[2].
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zmiana liczby białych krwinek[2].
- Wysypka skórna, pokrzywka, biegunka, nudności, ból brzucha[2].
Słownik pojęć
- Cefalosporyny – grupa antybiotyków stosowanych w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Pozaszpitalne zapalenie płuc – infekcja płuc, która nie została nabyta w szpitalu.
- Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – pogorszenie stanu zapalnego oskrzeli, które trwa przez dłuższy czas.
- Powikłane zakażenia dróg moczowych – infekcje układu moczowego, które są trudniejsze do leczenia.
- Zakażenia tkanek miękkich – infekcje skóry i tkanek pod nią.
- Zakażenia w obrębie jamy brzusznej – infekcje w obszarze brzucha.
- Zapobieganie zakażeniom po operacjach – profilaktyka infekcji pooperacyjnych.
Podsumowanie
| Wskazania | Pozaszpitalne zapalenie płuc, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, powikłane zakażenia dróg moczowych, zakażenia tkanek miękkich, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zapobieganie zakażeniom po operacjach |
| Dawkowanie | Dorośli i dzieci ≥40 kg: 750 mg co 8 godzin lub 1,5 g co 8 godzin; Dzieci <40 kg: 30 do 100 mg/kg mc. na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na cefuroksym, ciężka nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, ciężkie reakcje skórne |
| Działania niepożądane | Ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmiana liczby białych krwinek, wysypka skórna, pokrzywka, biegunka, nudności, ból brzucha |














