Konsekwencje przedawkowania leku Sulfasalazin EN Krka
Przedawkowanie leku Sulfasalazin EN Krka może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przyjęcie jednorazowej dawki 25 g sulfasalazyny przez dorosłą osobę spowodowało objawy łagodnego zatrucia po wcześniejszym zastosowaniu płukania żołądka[1]. W rzadkich przypadkach, jednorazowe przyjęcie dużych ilości sulfonamidów, do których należy sulfasalazyna, może prowadzić do ciężkiego zatrucia. Przykładowo, przyjęcie dawki 43 g w ciągu 24 godzin spowodowało śmiertelne zatrucie u osoby dorosłej z powodu sulfhemoglobinemii i methemoglobinemii[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania sulfasalazyny mogą obejmować:
- Nudności i wymioty – typowe objawy zatrucia pokarmowego.
- Krystaluria – obecność kryształów w moczu, co może prowadzić do uszkodzenia nerek[2].
- Krwiomocz – obecność krwi w moczu, co może wskazywać na uszkodzenie nerek[2].
- Skąpomocz i bezmocz – zmniejszenie lub brak wydalania moczu, co może prowadzić do niewydolności nerek[2].
- Hipoglikemia – niskie stężenie glukozy we krwi, co może prowadzić do osłabienia i utraty przytomności[2].
- Methemoglobinemia – utrata zdolności hemoglobiny do przenoszenia tlenu, co może prowadzić do sinicy i duszności[2].
- Sulfhemoglobinemia – obecność sulfhemoglobiny we krwi, co może prowadzić do sinicy[1].
- Reakcje nadwrażliwości – takie jak zmiany w morfologii krwi, pokrzywka, zapalenie wielonerwowe, objawy dotyczące mózgu[2].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania sulfasalazyny, należy podjąć następujące kroki:
- Płukanie żołądka – w razie konieczności, we wczesnym stadium zatrucia[1].
- Podanie węgla aktywowanego – aby związać resztki leku w przewodzie pokarmowym[1].
- Dożylne podanie dużej ilości płynów – aby zapewnić ciągłą, zwiększoną diurezę i alkalizację dożylnie podanym wodorowęglanem sodu[1].
- Dializa – w przypadku bezmoczu[1].
- Podanie metylotioniny (błękitu metylenowego) – w przypadku znacznej methemoglobinemii[1].
- Leczenie objawowe – w zależności od występujących objawów[1].
- Wymienne przetoczenie krwi – w przypadkach ciężkiej sulfhemoglobinemii[1].
Słownik pojęć
- Krystaluria – obecność kryształów w moczu, co może prowadzić do uszkodzenia nerek.
- Krwiomocz – obecność krwi w moczu, co może wskazywać na uszkodzenie nerek.
- Skąpomocz – zmniejszenie wydalania moczu, co może prowadzić do niewydolności nerek.
- Bezmoocz – brak wydalania moczu, co może prowadzić do niewydolności nerek.
- Hipoglikemia – niskie stężenie glukozy we krwi, co może prowadzić do osłabienia i utraty przytomności.
- Methemoglobinemia – utrata zdolności hemoglobiny do przenoszenia tlenu, co może prowadzić do sinicy i duszności.
- Sulfhemoglobinemia – obecność sulfhemoglobiny we krwi, co może prowadzić do sinicy.
- Reakcje nadwrażliwości – reakcje alergiczne, które mogą obejmować zmiany w morfologii krwi, pokrzywkę, zapalenie wielonerwowe, objawy dotyczące mózgu.
Materiały źródłowe
| Dawki uznawane za przedawkowanie | 25 g – łagodne zatrucie, 43 g – śmiertelne zatrucie |
| Objawy przedawkowania | Nudności, wymioty, krystaluria, krwiomocz, skąpomocz, bezmocz, hipoglikemia, methemoglobinemia, sulfhemoglobinemia, reakcje nadwrażliwości |
| Postępowanie przy przedawkowaniu | Płukanie żołądka, węgiel aktywowany, dożylne płyny, dializa, metylotionina, leczenie objawowe, wymienne przetoczenie krwi |














