Wskazania do stosowania leku Citocartin: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Citocartin jest stosowany w celu znieczulenia jamy ustnej podczas zabiegów stomatologicznych. Zawiera dwie substancje czynne: artykainę, środek miejscowo znieczulający, oraz adrenalinę, środek obkurczający naczynia krwionośne. Dzięki tym składnikom, Citocartin skutecznie zapobiega odczuwaniu bólu i zmniejsza krwawienie podczas zabiegu[1][2].
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Citocartin
- Jakie schorzenia i dolegliwości leczy Citocartin?
- Dawkowanie i sposób podawania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Jakie schorzenia i dolegliwości leczy Citocartin?
Citocartin jest wskazany do stosowania w znieczuleniu nasiękowym i przewodowym w zabiegach stomatologicznych. Jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 4 lat (lub o masie ciała powyżej 20 kg)[1]. Lek ten jest szczególnie przydatny w następujących przypadkach:
- Proste i krótkie zabiegi stomatologiczne – Citocartin 200 jest zazwyczaj stosowany w przypadku prostych i krótkich zabiegów stomatologicznych, gdzie wymagane jest krótkotrwałe znieczulenie[2].
- Zabiegi wymagające intensywnej hemostazy – Citocartin 100 jest bardziej przystosowany do zabiegów, które trwają dłużej lub wiążą się z potencjalnie silniejszym krwawieniem, dzięki wyższej zawartości adrenaliny[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Citocartin powinien być stosowany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, w tym lekarzy i stomatologów. Dawkowanie leku zależy od wieku, masy ciała pacjenta oraz rodzaju zabiegu stomatologicznego. Zawsze należy stosować najmniejszą dawkę, która pozwala uzyskać skuteczne znieczulenie[1][2].
- Dorośli i młodzież (12-18 lat) – Maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg masy ciała, przy czym nie należy przekraczać dawki 500 mg[1].
- Dzieci (4-11 lat) – Maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg masy ciała, ale nie należy przekraczać dawki 385 mg dla dziecka o masie ciała 55 kg[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku i z zaburzeniami nerek – Należy stosować najmniejszą dawkę, która pozwala uzyskać skuteczne znieczulenie, ze względu na ryzyko zwiększonego stężenia leku w osoczu[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Citocartin może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące działania niepożądane to:
- Zapalenie dziąseł – Częstość występowania: często (≥1/10)
- Ból neuropatyczny – Częstość występowania: często (≥1/10)
- Drętwienie lub osłabienie odczuwania dotyku w ustach i wokół ust – Częstość występowania: często (≥1/10)
- Metaliczny smak, zaburzenia smaku lub utrata odczuwania smaku – Częstość występowania: często (≥1/10)
- Nietypowo szybkie bicie serca – Częstość występowania: często (≥1/10)
- Niskie ciśnienie krwi – Częstość występowania: często (≥1/10)
- Obrzęk języka, warg i dziąseł – Częstość występowania: często (≥1/10)
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast poinformować stomatologa, lekarza lub farmaceutę[1][2].
Słownik pojęć
- Artykaina – Środek miejscowo znieczulający, który zapobiega odczuwaniu bólu.
- Adrenalina – Środek obkurczający naczynia krwionośne, który zwęża naczynia krwionośne w miejscu wstrzyknięcia i wydłuża efekt działania artykainy.
- Znieczulenie nasiękowe – Rodzaj znieczulenia miejscowego, w którym środek znieczulający jest wstrzykiwany bezpośrednio w miejsce zabiegu.
- Znieczulenie przewodowe – Rodzaj znieczulenia miejscowego, w którym środek znieczulający jest wstrzykiwany w pobliżu nerwu, aby zablokować odczuwanie bólu w większym obszarze.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Znieczulenie nasiękowe i przewodowe w zabiegach stomatologicznych |
| Substancje czynne | Artykaina, Adrenalina |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na składniki leku, niekontrolowana padaczka |
| Dawkowanie | Indywidualne, najmniejsza skuteczna dawka |
| Możliwe działania niepożądane | Zapalenie dziąseł, ból neuropatyczny, drętwienie, metaliczny smak, szybkie bicie serca, niskie ciśnienie krwi, obrzęk języka, warg i dziąseł |














