Menu

Odruch kaszlowy

Produkty powiązane z odruch kaszlowy
Atussan, syrop, 1,5 mg/ml
Atussan, syrop, 1,5 mg/ml
Natussic, syrop, 7,5 mg/5 ml
Natussic, syrop, 7,5 mg/5 ml
Sinecod, syrop, 1,5 mg/ml
Sinecod, syrop, 1,5 mg/ml
Sinecod, syrop, 5 mg/ml
Sinecod, syrop, 5 mg/ml
Supremin Max, syrop, 1,5 mg/ml
Supremin Max, syrop, 1,5 mg/ml
Supremin, syrop
Supremin, syrop
AFLOFARM Maxipulmon, syrop, 3 mg/ml
AFLOFARM Maxipulmon, syrop, 3 mg/ml
Adrimax, syrop, 6 mg/ml
Adrimax, syrop, 6 mg/ml
Contril, syrop, 60 mg/10 ml
Contril, syrop, 60 mg/10 ml
Levodril syrop na suchy kaszel, 60 mg/10 ml
Levodril syrop na suchy kaszel, 60 mg/10 ml
Levopront, tabletki, 60 mg
Levopront, tabletki, 60 mg
Solinea Levosol, tabletki, 60 mg
Solinea Levosol, tabletki, 60 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Pulnozin, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci
  2. Pulmopect, 30 mg/5 ml – skład leku
  3. Pulmopect, 30 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
  4. Ambroxol Aflofarm, 30 mg – wskazania – na co działa?
  5. Ambroxol Aflofarm, 30 mg – przeciwwskazania
  6. Ambroxol Aflofarm, 30 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Tussifortin, 10 mg
  8. Tussifortin, 10 mg – skład leku
  9. Tussifortin, 10 mg – wskazania – na co działa?
  10. Tussifortin, 10 mg – przeciwwskazania
  11. Tussifortin, 2 mg/ml – skład leku
  12. Tussifortin, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?
  13. Flegamax Forte – przeciwwskazania
  14. Flegafortan, 1,6 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Flegtac Kaszel, 1,6 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Maxipulmon, 3 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Maxipulmon, 3 mg/ml – skład leku
  18. Maxipulmon, 3 mg/ml – wskazania – na co działa?
  19. Xancodal, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Flegatussin Caps, 8 mg – przeciwwskazania
  21. Flegatussin Caps, 8 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Flegatussin Caps, 8 mg – dawkowanie leku
  23. Acetylcysteinum Flegamina, 600 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Respifortin, 600 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Pulnozin, 50 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Pulnozin to lek mukolityczny zawierający karbocysteinę, który nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to Ambroksol, Bromheksyna i N-acetylocysteina (NAC), które mogą być stosowane u dzieci powyżej 2 roku życia.

  • Ilustracja poradnika Pulmopect, 30 mg/5 ml – skład leku

    Artykuł omawia szczegółowy skład leku Pulmopect, który zawiera lewodropropizynę jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak kwas cytrynowy jednowodny, sodu wodorotlenek, sacharoza, aromat malinowy A i woda oczyszczona. Każdy składnik pełni określoną rolę, istotną dla skuteczności i bezpieczeństwa leku. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Główne działania niepożądane to pokrzywka, bóle brzucha, nudności, wymioty, zawroty głowy, kołatanie serca i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Pulmopect, 30 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Pulmopect to syrop przeciwkaszlowy zawierający lewodropropizynę, stosowany w leczeniu suchego, nieproduktywnego kaszlu. Zalecane dawkowanie to 10 ml trzy razy na dobę dla dorosłych oraz 3-5 ml trzy razy na dobę dla dzieci powyżej 2 lat. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 2 lat, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje skórne, bóle brzucha, nudności, wymioty, zawroty głowy, kołatanie serca, drażliwość, senność, duszność i astenia. W przypadku braku poprawy po 7 dniach stosowania, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ambroxol Aflofarm, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Ambroxol Aflofarm to lek stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa, mukowiscydoza, zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc. Zalecane dawkowanie dla dorosłych to 1 tabletka 3 razy na dobę przez pierwsze 2-3 dni, następnie 1 tabletka 2 razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze oraz nietolerancję galaktozy. Lek może wchodzić w interakcje z antybiotykami i teofiliną, a także nie powinien być stosowany z lekami przeciwkaszlowymi. Działania niepożądane to m.in. nudności, zaburzenia smaku, biegunka, wymioty, reakcje nadwrażliwości i reakcje anafilaktyczne.

  • Ilustracja poradnika Ambroxol Aflofarm, 30 mg – przeciwwskazania

    Ambroxol Aflofarm to lek wykrztuśny stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych. Przed jego zażyciem należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na składniki leku czy nietolerancja laktozy. Należy zachować ostrożność w przypadku choroby wrzodowej, astmy oskrzelowej, zaburzeń czynności nerek lub wątroby oraz ciężkich reakcji skórnych. Lek może wchodzić w interakcje z antybiotykami, teofiliną i lekami przeciwkaszlowymi. Nie zaleca się stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ambroxol Aflofarm, 30 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Ambroxol Aflofarm może wchodzić w interakcje z antybiotykami, teofiliną i lekami przeciwkaszlowymi. Zwiększa stężenie antybiotyków w wydzielinie oskrzelowo-płucnej, a z teofiliną wzajemnie nasilają swoje działanie. Nie należy stosować z lekami przeciwkaszlowymi, takimi jak kodeina. Ambroxol zawiera laktozę jednowodną, co może być problematyczne dla osób z nietolerancją laktozy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 10 mg

    Lek Tussifortin jest stosowany w leczeniu objawowym nieproduktywnego kaszlu, który może być spowodowany różnymi czynnikami. Zawiera dekstrometorfan, substancję czynną działającą przeciwkaszlowo, która hamuje odruch kaszlowy poprzez wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami, nie przekraczając maksymalnej dawki. Użytkownicy powinni być świadomi potencjalnych działań niepożądanych, takich jak senność czy zawroty głowy. W przypadku braku poprawy po 3-5 dniach stosowania, zaleca się kontakt z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 10 mg – skład leku

    Lek Tussifortin zawiera dekstrometorfanu bromowodorek jako substancję czynną oraz różne substancje pomocnicze, takie jak glukoza, sacharoza i aromaty. Jest stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają cukrzycę lub alergie. Nie należy stosować leku u dzieci poniżej 12 lat.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Tussifortin jest stosowany w leczeniu objawowym nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Działa przeciwkaszlowo, hamując odruch kaszlowy poprzez bezpośrednie działanie na ośrodkowy układ nerwowy. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby, atopowego zapalenia skóry oraz przyjmowania innych leków. Tussifortin nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 12 lat oraz w ciąży, chyba że korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 10 mg – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Tussifortin jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, u dzieci poniżej 12 lat, w ciężkich chorobach płuc, astmie, kaszlu produktywnym oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Należy zachować ostrożność w przypadku przewlekłego kaszlu, choroby wątroby, atopowego zapalenia skóry oraz stosowania leków uspokajających. Lek może wchodzić w interakcje z inhibitorami CYP2D6, lekami przeciwdepresyjnymi, lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy oraz alkoholem.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – skład leku

    Lek Tussifortin zawiera dekstrometorfanu bromowodorek jako główny składnik aktywny oraz różne substancje pomocnicze, takie jak aspartam, sodu benzoesan, sorbitol, glikol propylenowy, sacharyna sodowa, powidon K-30, kwas cytrynowy, aromat truskawkowy i woda oczyszczona. Lek jest stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 lat, kaszel astmatyczny, produktywny kaszel, niewydolność oddechową, ciężką niewydolność wątroby oraz niektóre leki przeciwdepresyjne. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, zaparcia i dyskomfort w przewodzie pokarmowym.

  • Ilustracja poradnika Tussifortin, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Tussifortin to lek stosowany w leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Zawiera dekstrometorfan, który działa na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym. Lek należy stosować krótkotrwale, maksymalnie przez 3-5 dni. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 lat, kaszel astmatyczny i produktywny, niewydolność oddechową i ciężką niewydolność wątroby. Tussifortin może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI). Możliwe działania niepożądane to m.in. ból głowy, dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Flegamax Forte – przeciwwskazania

    Flegamax Forte jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób układu oddechowego, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, stan astmatyczny, czynna choroba wrzodowa oraz wiek poniżej 12 lat. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent miał w przeszłości chorobę wrzodową, ma astmę oskrzelową lub zmniejszoną zdolność do odkrztuszania. Należy unikać jednoczesnego stosowania leków przeciwkaszlowych i zmniejszających wydzielanie śluzu oskrzelowego.

  • Ilustracja poradnika Flegafortan, 1,6 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Flegafortan może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi, atropiną, salicylanami, NLPZ oraz antybiotykami. Może również oddziaływać z sorbitolem i alkoholem benzylowym. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Flegtac Kaszel, 1,6 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Flegtac Kaszel może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym z atropiną, lekami przeciwkaszlowymi, salicylanami i antybiotykami. Zawiera również substancje pomocnicze, które mogą powodować reakcje alergiczne. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Maxipulmon, 3 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Maxipulmon, zawierający butamiratu cytrynian, jest lekiem przeciwkaszlowym stosowanym w leczeniu suchego kaszlu. Nie powinien być stosowany jednocześnie z lekami wykrztuśnymi, aby uniknąć zalegania wydzieliny w drogach oddechowych. Lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, sorbitol, sód i kwas benzoesowy, które mogą wpływać na jego stosowanie u niektórych pacjentów. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania Maxipulmonu, aby nie nasilać efektu senności.

  • Ilustracja poradnika Maxipulmon, 3 mg/ml – skład leku

    Maxipulmon to lek przeciwkaszlowy zawierający butamiratu cytrynian. W artykule omówiono szczegółowy skład leku, w tym substancje pomocnicze takie jak sorbitol, glikol propylenowy i kwas benzoesowy. Wyjaśniono również ważne terminy medyczne oraz przedstawiono możliwe działania niepożądane. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 3 lat i może powodować senność.

  • Ilustracja poradnika Maxipulmon, 3 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Maxipulmon to lek przeciwkaszlowy stosowany w leczeniu suchego kaszlu. Zawiera butamiratu cytrynian i jest dostępny w postaci syropu. Zalecane dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta. Lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 3 lat, w pierwszym trymestrze ciąży oraz u osób uczulonych na jego składniki. Możliwe działania niepożądane to senność, nudności, biegunka i pokrzywka. Przed użyciem leku należy zapoznać się z ulotką i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Xancodal, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Xancodal to silny lek przeciwbólowy z grupy opioidów, stosowany w leczeniu silnego bólu. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak ospałość, senność, zawroty głowy, ból głowy, zaparcie, nudności, wymioty i świąd skóry. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa, reakcje alergiczne, znaczne zmniejszenie ciśnienia krwi, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia.

  • Ilustracja poradnika Flegatussin Caps, 8 mg – przeciwwskazania

    Flegatussin Caps to lek stosowany w leczeniu chorób dróg oddechowych z utrudnionym wykrztuszaniem. Nie należy go stosować u osób uczulonych na bromoheksyny chlorowodorek oraz u dzieci poniżej 12 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma dyskinezę rzęsek, zaburzenia czynności wątroby lub nerek, astmę, chorobę wrzodową, dusznicę, gorączkę lub ropną plwocinę. Lek może wchodzić w interakcje z atropiną, lekami cholinolitycznymi, przeciwkaszlowymi, salicylanami i antybiotykami. Nie zaleca się stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży i w okresie karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Flegatussin Caps, 8 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Flegatussin Caps, zawierający bromoheksyny chlorowodorek, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak atropina, leki przeciwkaszlowe, salicylany i antybiotyki. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sorbitol i błękit patentowy V, które mogą wpływać na jego stosowanie u niektórych pacjentów. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Flegatussin Caps, 8 mg – dawkowanie leku

    Flegatussin Caps to lek na ostre i przewlekłe choroby dróg oddechowych z utrudnionym wykrztuszaniem. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 kapsułka trzy razy na dobę, doustnie po posiłku. Unikać stosowania przed snem. W razie przedawkowania stosować leczenie objawowe. Nie stosować u dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, bóle brzucha, wymioty, biegunka, gorączka, reakcje nadwrażliwości, wysypka, pokrzywka, bóle głowy, zawroty głowy, senność, zmniejszenie ciśnienia krwi, skurcz oskrzeli, niestrawność, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Acetylcysteinum Flegamina, 600 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Acetylcysteinum Flegamina może wchodzić w interakcje z lekami przeciwkaszlowymi, węglem aktywowanym, antybiotykami, nitrogliceryną i karbamazepiną. Może również wpływać na wyniki badań laboratoryjnych. Lek zawiera substancje, które mogą być problematyczne dla osób z pewnymi schorzeniami, takimi jak fenyloketonuria czy nietolerancja fruktozy. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, dlatego zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Respifortin, 600 mg – przeciwwskazania

    Respifortin to lek stosowany w leczeniu ostrych zaburzeń układu oddechowego, takich jak przeziębienie. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, w tym nadwrażliwość na składniki leku, stan astmatyczny, fenyloketonuria, czynna choroba wrzodowa oraz wiek poniżej 2 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki.