Dokładny skład leku Tussifortin: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych
Spis treści
Wstęp
Lek Tussifortin jest stosowany w objawowym leczeniu nieproduktywnego kaszlu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. W artykule przedstawimy szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych zawartych w tym leku, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, co przyjmują i jakie mogą być potencjalne skutki uboczne.
Skład główny
Głównym składnikiem aktywnym leku Tussifortin jest dekstrometorfanu bromowodorek. Każdy 1 mL roztworu doustnego zawiera 2 mg tej substancji, co odpowiada 1,4658 mg dekstrometorfanu[1]. Dekstrometorfan działa ośrodkowo na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym, podwyższając próg dla odruchu kaszlowego, co pomaga w łagodzeniu kaszlu.
Substancje pomocnicze
Oprócz głównego składnika, lek Tussifortin zawiera również kilka substancji pomocniczych, które pełnią różne funkcje, takie jak poprawa smaku, stabilizacja roztworu czy konserwacja. Oto szczegółowy opis tych substancji:
- Aspartam (E 951) – Słodzik, który jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią[1].
- Sodu benzoesan (E 211) – Konserwant, który zapobiega rozwojowi mikroorganizmów w leku[1].
- Sorbitol (E 420) – Słodzik i stabilizator, który jest źródłem fruktozy. Nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy[1].
- Glikol propylenowy (E 1520) – Rozpuszczalnik, który pomaga w rozpuszczaniu innych składników leku[1].
- Sacharyna sodowa (E 954) – Słodzik, który dodaje leku słodki smak[1].
- Powidon K-30 – Substancja pomocnicza, która działa jako stabilizator i środek wiążący[1].
- Kwas cytrynowy – Regulator kwasowości, który pomaga w utrzymaniu odpowiedniego pH leku[1].
- Aromat truskawkowy – Dodaje leku przyjemny smak truskawkowy[1].
- Woda oczyszczona – Rozpuszczalnik, który stanowi bazę roztworu doustnego[1].
Podsumowanie
Lek Tussifortin zawiera zarówno składnik aktywny, jak i różne substancje pomocnicze, które wspólnie działają, aby zapewnić skuteczność i stabilność leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych składników, zwłaszcza jeśli mają alergie lub inne przeciwwskazania zdrowotne.
Słownik pojęć
- Dekstrometorfan – Substancja czynna działająca na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym, podwyższająca próg dla odruchu kaszlowego.
- Fenyloketonuria – Rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu jej nieprawidłowego wydalania.
- Sorbitol – Słodzik i stabilizator, który jest źródłem fruktozy.
- Glikol propylenowy – Rozpuszczalnik, który pomaga w rozpuszczaniu innych składników leku.
- Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, które mogą wchodzić w interakcje z dekstrometorfanem.
| Główny składnik | Dekstrometorfanu bromowodorek |
| Substancje pomocnicze | Aspartam, Sodu benzoesan, Sorbitol, Glikol propylenowy, Sacharyna sodowa, Powidon K-30, Kwas cytrynowy, Aromat truskawkowy, Woda oczyszczona |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 lat, kaszel astmatyczny, produktywny kaszel, niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, niektóre leki przeciwdepresyjne |
| Działania niepożądane | Ból głowy, dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, zaparcia, dyskomfort w przewodzie pokarmowym |














