Dokładny skład leku Tussifortin: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych
Lek Tussifortin jest stosowany w leczeniu objawowym nieproduktywnego kaszlu. W artykule przedstawimy szczegółowy opis składników aktywnych oraz substancji pomocniczych zawartych w tym leku, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć, co przyjmują.
Spis treści
- Skład aktywny
- Substancje pomocnicze
- Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Skład aktywny
Głównym składnikiem aktywnym leku Tussifortin jest dekstrometorfanu bromowodorek. Każda pastylka twarda zawiera 10 mg tej substancji[1]. Dekstrometorfan działa przeciwkaszlowo, hamując odruch kaszlowy poprzez bezpośrednie działanie na ośrodkowy układ nerwowy[2].
Substancje pomocnicze
Substancje pomocnicze to składniki, które nie mają bezpośredniego działania terapeutycznego, ale są niezbędne do produkcji, stabilności i smaku leku. W przypadku Tussifortin są to:
- Żywica poliakrylowa (poprzecznie usieciowana) – stosowana jako środek wiążący i stabilizujący[1].
- Glukoza ciekła – słodzik i nośnik substancji aktywnej[1].
- Sacharoza – słodzik, który nadaje pastylkom przyjemny smak[1].
- Sacharyna sodowa (E 954) – sztuczny słodzik, który jest znacznie słodszy od cukru[1].
- Kwas cytrynowy jednowodny – regulator kwasowości, który pomaga w utrzymaniu odpowiedniego pH[1].
- Sodu wodorotlenek – stosowany do ustalenia pH[1].
- Aromat cytrynowy – nadaje pastylkom smak cytrynowy[1].
- Aromat miodowy – nadaje pastylkom smak miodowy[1].
- Parafina ciekła lekka – stosowana jako środek poślizgowy[1].
- Wosk płynny – stosowany jako środek poślizgowy i stabilizujący[1].
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Niektóre substancje pomocnicze mogą mieć znaczenie dla pacjentów z określonymi schorzeniami:
- Glukoza i sacharoza – pacjenci z cukrzycą powinni być świadomi, że każda pastylka zawiera 854,25 mg glukozy i 1567,50 mg sacharozy[1].
- Sacharyna sodowa – może być problematyczna dla osób z nietolerancją niektórych cukrów[1].
- Glikol propylenowy – zawarty w aromacie miodowym, może powodować reakcje alergiczne u niektórych osób[1].
Słownik pojęć
- Dekstrometorfan – substancja czynna działająca przeciwkaszlowo.
- Substancje pomocnicze – składniki leku, które nie mają bezpośredniego działania terapeutycznego, ale są niezbędne do produkcji, stabilności i smaku leku.
- Ośrodkowy układ nerwowy – część układu nerwowego obejmująca mózg i rdzeń kręgowy.
- pH – miara kwasowości lub zasadowości roztworu.
- Glikol propylenowy – substancja chemiczna stosowana jako rozpuszczalnik i środek nawilżający.
Podsumowanie
Lek Tussifortin zawiera dekstrometorfanu bromowodorek jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, które wspomagają jego działanie i smak. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają określone schorzenia, takie jak cukrzyca czy alergie.
| Substancja czynna | Dekstrometorfanu bromowodorek |
| Substancje pomocnicze | Żywica poliakrylowa, glukoza ciekła, sacharoza, sacharyna sodowa, kwas cytrynowy jednowodny, sodu wodorotlenek, aromat cytrynowy, aromat miodowy, parafina ciekła lekka, wosk płynny |
| Ostrzeżenia | Nie stosować u dzieci poniżej 12 lat, unikać w przypadku cukrzycy, alergii na glikol propylenowy |














