Menu

Haemophilus influenzae

Produkty powiązane z Haemophilus influenzae
Amoksiklav ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 600+42,9 mg/5 ml
Amoksiklav ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 600+42,9 mg/5 ml
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 500+125 mg
Amoksiklav QUICKTAB, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej, 500+125 mg
Amoksiklav, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 mg + 57 mg/5 ml
Amoksiklav, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 mg + 57 mg/5 ml
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 1 g
Amotaks Dis, tabletki, 500 mg
Amotaks Dis, tabletki, 500 mg
Amotaks Dis, tabletki, 750 mg
Amotaks Dis, tabletki, 750 mg
Amotaks, kapsułki twarde, 500 mg
Amotaks, kapsułki twarde, 500 mg
Amotaks, tabletki, 1 g
Amotaks, tabletki, 1 g
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
AzitroLEK 250, tabletki powlekane, 250 mg
AzitroLEK 250, tabletki powlekane, 250 mg
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
AzitroLEK, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 200 mg/5 ml
Azitrox 500, tabletki powlekane, 500 mg
Azitrox 500, tabletki powlekane, 500 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Rifampicyna TZF, 300 mg – wskazania – na co działa?
  2. Rifampicyna TZF, 300 mg – dawkowanie leku
  3. Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna – skład leku
  4. Polyvaccinum submite Nieswoista szczepionka bakteryjna – skład leku
  5. Klacid, 500 mg – wskazania – na co działa?
  6. Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – skład leku
  7. Doxycyclinum TZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  8. Doxycyclinum TZF, 100 mg – dawkowanie leku
  9. Detreomycyna 1%, 10 mg/g – wskazania – na co działa?
  10. Ceclor MR, 500 mg – skład leku
  11. Ceclor MR, 500 mg – wskazania – na co działa?
  12. Ceclor MR, 750 mg – wskazania – na co działa?
  13. Ceclor MR, 375 mg – wskazania – na co działa?
  14. Ceclor MR, 375 mg – dawkowanie leku
  15. Ceclor, 125 mg/5 ml – dawkowanie leku
  16. Ceclor, 125 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
  17. Broncho-Vaxom, 3,5 mg – skład leku
  18. Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – wskazania – na co działa?
  19. Biseptol 960, 800 mg + 160 mg – wskazania – na co działa?
  20. Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – wskazania – na co działa?
  21. Biotaksym, 1 g – wskazania – na co działa?
  22. Amotaks, 1 g – skład leku
  23. Ryfampicyna
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Rifampicyna TZF, 300 mg – wskazania – na co działa?

    Rifampicyna TZF to antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy, trądu, brucelozy, legionellozy, ciężkich zakażeń wywołanych przez gronkowce, zapobieganiu meningokokowemu zapaleniu opon mózgowych oraz zakażeniom wywoływanym przez Haemophilus influenzae. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, masy ciała pacjenta oraz wieku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ryfampicynę, żółtaczkę oraz leczenie sakwinawirem lub rytonawirem. Możliwe działania niepożądane to reakcje skórne, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia krwi i układu chłonnego oraz zaburzenia układu immunologicznego.

  • Ilustracja poradnika Rifampicyna TZF, 300 mg – dawkowanie leku

    Rifampicyna TZF jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak gruźlica, trąd, bruceloza, legionelloza oraz ciężkie zakażenia wywołane przez gronkowce. Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia oraz grupy pacjentów. Dorośli i dzieci mają różne zalecenia dotyczące dawkowania, a pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby oraz osoby starsze wymagają szczególnej ostrożności. Rifampicyna TZF ma również przeciwwskazania i może powodować różne działania niepożądane. Ważne jest, aby lek był stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna – skład leku

    Polyvaccinum mite to szczepionka bakteryjna zawierająca inaktywowane bakterie, które pomagają w budowaniu odporności na najczęstsze patogeny wywołujące zakażenia górnych dróg oddechowych. Szczepionka zawiera również substancje pomocnicze, takie jak fenol, sodu chlorek, disodu fosforan dwunastowodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny i woda do wstrzykiwań, które wspomagają jej działanie i stabilność. Zrozumienie składu szczepionki jest kluczowe dla pacjentów, aby mogli świadomie korzystać z jej korzyści.

  • Ilustracja poradnika Polyvaccinum submite Nieswoista szczepionka bakteryjna – skład leku

    Polyvaccinum to szczepionka bakteryjna stosowana w profilaktyce nawracających zakażeń dróg oddechowych. Zawiera inaktywowane bakterie oraz substancje pomocnicze, które wspomagają jej działanie. Składniki aktywne stymulują układ odpornościowy, a substancje pomocnicze zapewniają stabilność i bezpieczeństwo szczepionki. Przeciwwskazania do stosowania oraz możliwe działania niepożądane są istotnymi informacjami, które pacjenci powinni znać przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Klacid, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Klacid to antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń wywołanych przez mykobakterie. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na klarytromycynę, stosowanie niektórych leków oraz ciężką niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek. Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaburzenia smaku. Lek należy przechowywać w temperaturze do 30°C, a roztwór do infuzji w temperaturze od 2°C do 8°C i zużyć w ciągu 24 godzin.

  • Ilustracja poradnika Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg – skład leku

    Lek Erythromycinum Intravenosum TZF zawiera 300 mg erytromycyny w postaci laktobionianu na fiolkę i nie zawiera substancji pomocniczych. Erytromycyna działa bakteriostatycznie, hamując syntezę białek w komórkach bakteryjnych, co czyni ją skuteczną w leczeniu wielu zakażeń bakteryjnych.

  • Ilustracja poradnika Doxycyclinum TZF, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Doxycyclinum TZF jest antybiotykiem z grupy tetracyklin, stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych i pierwotniakowych. Wskazania obejmują zakażenia dróg oddechowych, moczowych, choroby przenoszone drogą płciową, zakażenia tkanek miękkich, przewodu pokarmowego, okulistyczne, boreliozę z Lyme oraz zapobieganie malarii. Dawkowanie wynosi zazwyczaj 200 mg na dobę, w zależności od rodzaju zakażenia i stanu pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na doksycyklinę, ciężką niewydolność wątroby, okres wzrostu zębów, ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. wzrost ciśnienia śródczaszkowego, reakcje uczuleniowe, biegunka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, niedokrwistość, reakcja Jarischa-Herxheimera, oddzielanie się płytki paznokciowej od łożyska.

  • Ilustracja poradnika Doxycyclinum TZF, 100 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Doxycyclinum TZF, w tym zalecenia dla różnych grup wiekowych, specjalne przypadki oraz sposób podawania. Lek stosowany jest w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dróg oddechowych, dróg moczowych, choroby przenoszone drogą płciową, zakażenia tkanek miękkich, przewodu pokarmowego, okulistyczne, borelioza z Lyme, inne zakażenia oraz w zapobieganiu malarii. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju zakażenia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody, przyjmować siedząc lub stojąc, co najmniej 30 minut przed snem. W przypadku przedawkowania należy odstawić lek, skontaktować się z lekarzem, sprowokować wymioty oraz podać leki zobojętniające sok żołądkowy lub sole…

  • Ilustracja poradnika Detreomycyna 1%, 10 mg/g – wskazania – na co działa?

    Detreomycyna 1% to maść antybiotykowa stosowana w leczeniu ropnych chorób skóry zakażonej drobnoustrojami opornymi na inne antybiotyki. Nie powinna być stosowana u dzieci poniżej 11 roku życia, kobiet w ciąży oraz osób uczulonych na jej składniki. Maksymalny czas stosowania to 14 dni. W przypadku działań niepożądanych należy przerwać stosowanie i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 500 mg – skład leku

    Ceclor MR to antybiotyk zawierający cefaklor, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak mannitol, metylohydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza, kopolimer kwasu metakrylowego, stearynowy kwas, magnezu stearynian, mieszanina barwna „Dark Blue YS-1-4273”, glikol propylenowy i talk. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Ceclor MR to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zakażenia dolnego odcinka układu moczowego oraz zapalenie skóry i przydatków skórnych. Lek ten jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu i powinien być przyjmowany podczas posiłku. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie badań w celu potwierdzenia wrażliwości bakterii na cefaklor.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 750 mg – wskazania – na co działa?

    Ceclor MR to antybiotyk z grupy cefalosporyn stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zakażenia dolnego odcinka układu moczowego oraz zapalenie skóry i przydatków skórnych. Lek ten działa bakteriobójczo, hamując syntezę ściany komórkowej bakterii. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie badań w celu potwierdzenia wrażliwości drobnoustrojów na cefaklor. Ceclor MR może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, wysypka, pokrzywka, świąd, bóle głowy, bóle stawów oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 375 mg – wskazania – na co działa?

    Ceclor MR to antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych, takich jak zapalenie oskrzeli, gardła, płuc, zatok, zakażenia układu moczowego oraz infekcje skóry. Lek działa bakteriobójczo, hamując syntezę ściany komórkowej bakterii. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie badań w celu identyfikacji drobnoustroju i wykazania jego wrażliwości na cefaklor. Ceclor MR jest szczególnie przydatny w przypadkach, gdy bakterie wytwarzają β-laktamazy.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 375 mg – dawkowanie leku

    Ceclor MR to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia oraz wieku pacjenta. Lek należy przyjmować podczas posiłku. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o uczuleniu na antybiotyki, chorobach nerek, przebytej chorobie jelita grubego oraz cukrzycy. Podczas stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, wysypka, pokrzywka, eozynofilia, kandydoza i zapalenie pochwy.

  • Ilustracja poradnika Ceclor, 125 mg/5 ml – dawkowanie leku

    Ceclor to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i rodzaju zakażenia. Zwykle stosuje się 20-40 mg/kg masy ciała na dobę, maksymalnie 1 g na dobę. Zawiesinę należy przygotować dodając schłodzoną przegotowaną wodę do granulatu i przechowywać w lodówce. Przed rozpoczęciem leczenia należy upewnić się, że pacjent nie jest uczulony na cefaklor lub inne składniki leku.

  • Ilustracja poradnika Ceclor, 125 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Ceclor to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych górnych i dolnych dróg oddechowych, dróg moczowych oraz skóry i tkanek miękkich. Przed leczeniem należy wykonać badania wrażliwości drobnoustrojów. Lek może być stosowany u dzieci, ale nie u noworodków. W ciąży stosować tylko w razie konieczności.

  • Ilustracja poradnika Broncho-Vaxom, 3,5 mg – skład leku

    Broncho-Vaxom to lek stosowany w profilaktyce nawracających zakażeń dróg oddechowych u dzieci. Zawiera liofilizowane lizaty bakteryjne, które stymulują układ odpornościowy. Substancje pomocnicze to m.in. skrobia, magnezu stearynian i mannitol. Lek jest bezpieczny dla dzieci od 6 miesięcy do 12 lat, ale nie zaleca się jego stosowania u dzieci poniżej 6 miesięcy.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – wskazania – na co działa?

    Biseptol to lek przeciwbakteryjny stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dróg moczowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, zakażenia przewodu pokarmowego, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii oraz biegunka podróżnych. Lek zawiera sulfametoksazol i trimetoprim, które działają synergistycznie. Biseptol jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 6 lat. Najczęstsze działania niepożądane to dolegliwości ze strony układu pokarmowego i zmiany skórne.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 960, 800 mg + 160 mg – wskazania – na co działa?

    Biseptol to lek przeciwbakteryjny stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dróg moczowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zakażenia przewodu pokarmowego, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii oraz biegunka podróżnych. Lek zawiera sulfametoksazol i trimetoprim, które działają synergistycznie. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i być świadomym potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 120, 100 mg + 20 mg – wskazania – na co działa?

    Biseptol to lek przeciwbakteryjny zawierający sulfametoksazol i trimetoprim, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dróg moczowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zakażenia przewodu pokarmowego, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii oraz biegunka podróżnych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju zakażenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, uszkodzenie miąższu wątroby, ciężką niewydolność nerek, niedokrwistość megaloblastyczną, stosowanie dofetylidu oraz wiek poniżej 2 miesięcy. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, biegunka, wymioty oraz wysypka.

  • Ilustracja poradnika Biotaksym, 1 g – wskazania – na co działa?

    Biotaksym to antybiotyk cefalosporynowy III generacji stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia dolnych dróg oddechowych, układu moczowego, miednicy mniejszej, posocznica, zakażenia skóry i tkanek miękkich, wewnątrz jamy brzusznej, kości i stawów oraz ośrodkowego układu nerwowego. Jest również stosowany w zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na cefotaksym lub inne cefalosporyny oraz przyjmowanie penicylin. Możliwe działania niepożądane to m.in. ból w miejscu podania, zmniejszenie liczby białych krwinek, drgawki, biegunka, wysypka i reakcje anafilaktyczne.

  • Ilustracja poradnika Amotaks, 1 g – skład leku

    Amotaks to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak karboksymetyloskrobia sodowa, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, kwas stearynowy i magnezu stearynian. Amoksycylina działa poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci. Lek jest skuteczny przeciwko wielu rodzajom bakterii, ale może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności i wysypka skórna. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Ryfampicyna

    Ryfampicyna to antybiotyk o szerokim zastosowaniu, stosowany głównie w leczeniu gruźlicy i innych zakażeń bakteryjnych. Wyróżnia się skutecznością wobec wielu szczepów bakterii, a jej różne postacie leku pozwalają na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Przed rozpoczęciem leczenia ważna jest znajomość podstawowych zasad dawkowania, przeciwwskazań oraz potencjalnych działań niepożądanych.