Menu

Fenytoina

Produkty powiązane z fenytoina
Convulex 150, kapsułki miękkie, 150 mg
Convulex 150, kapsułki miękkie, 150 mg
Dilzem 120 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dilzem 120 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 100 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 100 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 300 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 300 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 400 mg
Gabapentin Teva, kapsułki twarde, 400 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 600 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 600 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 800 mg
Gabapentin Teva, tabletki powlekane, 800 mg
Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Oxycardil 120, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Oxycardil 120, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Maria Bialik
Maria Bialik
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
  1. Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  2. Dolcontral – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Dobutamin Sandoz, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Eltroxin, 100 mcg – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Diuramid, 250 mg – przeciwwskazania
  6. Diuramid, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  7. Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  8. Disulfiram WZF, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Disulfiram WZF, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Disulfiram WZF, 100 mg – dawkowanie leku
  11. Dipromal, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Diprophos, (6,43 mg + 2,63 mg)/ – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Digoxin Teva, 100 mcg – przedawkowanie leku
  14. Digoxin Teva, 250 mcg – przedawkowanie leku
  15. Digoxin Teva, 100 mcg – interakcje z lekami i alkoholem
  16. Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml – przeciwwskazania
  17. Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  18. Digoxin WZF, 0,25 mg/ml – przedawkowanie leku
  19. Dicloreum, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Dicloreum retard, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Diane – 35, 2 mg + 0,035 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Dicloreum – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Dexaven, 4 mg/ml – przeciwwskazania
  24. Pabi-Dexamethason, 500 mcg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Dopaminum Hydrochloricum WZF jest stosowany w stanach zagrożenia życia, takich jak wstrząs. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Lek podawany jest dożylnie po uprzednim rozcieńczeniu. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na dopaminę, guz chromochłonny nadnerczy i ciężkie zaburzenia rytmu serca. Na działanie dopaminy wpływają różne leki, w tym inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i beta-blokery.

  • Ilustracja poradnika Dolcontral – interakcje z lekami i alkoholem

    Dolcontral, zawierający petydynę, jest silnym lekiem przeciwbólowym, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, substancjami oraz alkoholem. Najważniejsze interakcje obejmują inhibitory MAO, fenytoinę, cymetydynę, benzodiazepiny oraz rytonawir. Dolcontral może również wchodzić w interakcje z dziurawcem zwyczajnym i barbituranami. Jednoczesne stosowanie Dolcontralu i alkoholu może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak nadmierne uspokojenie, depresja oddechowa, śpiączka i śmierć. Pacjenci powinni unikać spożywania alkoholu podczas leczenia petydyną.

  • Ilustracja poradnika Dobutamin Sandoz, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dobutamin Sandoz może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak beta-adrenolityki, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, inhibitory MAO oraz leki wziewne anestetyczne. Lek nie powinien być mieszany z roztworami zasadowymi, roztworami zawierającymi sodu wodorosiarczyn i etanol oraz wieloma innymi substancjami. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to przyspieszenie czynności serca, ból głowy, zmiany ciśnienia tętniczego oraz komorowe zaburzenia rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Eltroxin, 100 mcg – interakcje z lekami i alkoholem

    Eltroxin, zawierający lewotyroksynę sodową, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak cholestyramina, leki wiążące kwasy żółciowe, żywice jonowymienne, preparaty żelaza, sukralfat, inhibitory pompy protonowej, leki przeciwdrgawkowe, propranolol, amiodaron, lit, glikokortykosteroidy, statyny i rytonawir. Może również wchodzić w interakcje z biotyną, mieszaninami zawierającymi soję i dietą o wysokiej zawartości włókien. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Diuramid, 250 mg – przeciwwskazania

    Diuramid, zawierający acetazolamid, jest lekiem stosowanym w leczeniu jaskry, padaczki oraz obrzęków. Nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, zaburzeń czynności wątroby i nerek oraz długotrwałego leczenia przewlekłej niewyrównanej jaskry z zamkniętym kątem przesączania. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma problemy z nerkami, płucami, cukrzycę lub myśli o samookaleczeniu. Diuramid może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Diuramid, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Diuramid, zawierający acetazolamid, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z kwasem foliowym, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, kwasem acetylosalicylowym, glikozydami nasercowymi, lekami przeciwdrgawkowymi, inhibitorami anhydrazy węglanowej, amfetaminą, metenaminą, chinidyną, litem i sodu wodorowęglanem. Diuramid można przyjmować niezależnie od posiłków, ale może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Diuramidem, ponieważ może to nasilać działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Disulfiram WZF to lek stosowany pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Blokuje enzym dehydrogenazy aldehydowej, co prowadzi do nagromadzenia aldehydu octowego po spożyciu alkoholu, wywołując objawy zatrucia. Lek jest przeznaczony dla wybranych pacjentów, którzy przestrzegają zakazu spożywania alkoholu. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca i zaburzenia psychiczne. Działania niepożądane to m.in. senność, nudności, wymioty i reakcje psychotyczne. Disulfiram WZF może wchodzić w interakcje z innymi lekami, nasilając ich działanie.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu, który może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak leki przeciwzakrzepowe, antypiryna, fenytoina, chlordiazepoksyd, diazepam, amitryptylina, chloropromazyna, izoniazyd, metronidazol i alfentanyl. Może również reagować z organicznymi rozpuszczalnikami zawierającymi alkohol oraz płynami zawierającymi alkohol. Spożycie alkoholu podczas leczenia disulfiramem może prowadzić do poważnych objawów zatrucia, takich jak nudności, wymioty, tachykardia, niedociśnienie, zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, a w ciężkich przypadkach do niewydolności oddechowej, zaburzeń rytmu serca, zawału serca, niewydolności krążenia, utraty przytomności, drgawek i zgonu.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu, który może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak w ustach, przemijająca impotencja i łatwe męczenie się. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje psychotyczne, skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych i uszkodzenie hepatocytów. Spożycie alkoholu podczas leczenia disulfiramem jest bezwzględnie zabronione, ponieważ może prowadzić do objawów zagrażających życiu. Pacjenci powinni zgłaszać wszelkie działania niepożądane swojemu lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Disulfiram WZF, 100 mg – dawkowanie leku

    Disulfiram WZF to lek stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Tabletki do implantacji wszczepia się podpowięziowo, rozmieszczając 8 do 10 tabletek. Zabieg można powtórzyć po 8 miesiącach. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na disulfiram, stan upojenia alkoholowego, niewydolność serca, chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia psychiczne oraz próby samobójcze w wywiadach. W okresie leczenia obowiązuje bezwzględny zakaz spożywania napojów alkoholowych. Możliwe działania niepożądane to senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach, przemijająca impotencja, reakcje psychotyczne, skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych oraz uszkodzenie hepatocytów. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem,…

  • Ilustracja poradnika Dipromal, 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dipromal, zawierający magnezu walproinian, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, lamotrygina, warfarina oraz antybiotyki z grupy karbapenemów. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak kwas acetylosalicylowy, paracetamol i lit. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Dipromalu nie jest zalecane. Regularne badania krwi są niezbędne do monitorowania stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Diprophos, (6,43 mg + 2,63 mg)/ – interakcje z lekami i alkoholem

    Diprophos może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, estrogeny, diuretyki, glikozydy nasercowe, amfoterycyna B, leki hamujące krzepliwość, NLPZ, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwcukrzycowe, somatropina i inhibitory CYP3A. Może również wchodzić w interakcje z substancjami innymi niż leki, takimi jak alkohol benzylowy i parahydroksybenzoesany, które mogą powodować reakcje alergiczne. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Diprophos może zwiększyć ryzyko wystąpienia wrzodów przewodu pokarmowego oraz nasilić ich objawy.

  • Ilustracja poradnika Digoxin Teva, 100 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Digoxin Teva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Stężenie digoksyny w surowicy krwi przekraczające 2 ng/ml jest uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują osłabienie, brak łaknienia, nudności, wymioty, biegunka, widzenie w żółtych barwach, podwójne widzenie, zawroty i bóle głowy, pobudzenie psychiczne i ruchowe, splątanie, dezorientacja, lęk, omamy wzrokowe, niedociśnienie tętnicze, arytmia komorowa, bradykardia, nadkomorowe tachyarytmie. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe podjęcie odpowiednich działań, takich jak płukanie żołądka, podanie kolestyraminy, atropiny lub bromku ipratropium, lidokainy lub fenytoiny, beta-adrenolityków, preparatów potasu oraz kardiostymulacja elektryczna.

  • Ilustracja poradnika Digoxin Teva, 250 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie digoksyny może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak arytmia, bradykardia, nudności, wymioty oraz zaburzenia widzenia. Dawki powyżej 2 ng/ml są uznawane za przedawkowanie. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz innych leków.

  • Ilustracja poradnika Digoxin Teva, 100 mcg – interakcje z lekami i alkoholem

    Digoxin Teva, zawierający digoksynę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, antybiotykami makrolidowymi i innymi. Pokarmy bogate w błonnik oraz wapń mogą wpływać na wchłanianie i działanie digoksyny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Methadone Hydrochloride Molteni jest stosowany w leczeniu zespołu abstynencyjnego, leczeniu substytucyjnym uzależnień od morfiny i heroiny oraz w zwalczaniu silnych bólów. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, w tym nadwrażliwość, zaburzenia oddychania, choroby serca, cukrzyca, porfiria, niedociśnienie tętnicze, urazy czaszki i oligemia. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, zwłaszcza jeśli pacjent jest w podeszłym wieku, osłabiony lub ma inne schorzenia. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Methadone Hydrochloride Molteni może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami, lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwwirusowymi, przeciwpadaczkowymi, przeciwdepresyjnymi, uspokajającymi, silnymi środkami przeciwbólowymi oraz lekami stosowanymi w chorobach serca i naczyń krwionośnych. Może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i substancjami zmniejszającymi pH moczu. Stosowanie metadonu z alkoholem jest zdecydowanie niewskazane, ponieważ może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Digoxin WZF, 0,25 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Digoxin WZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niemiarowości serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz neurologiczne. Dawka powyżej 2,0 nanogramów/ml w osoczu jest uznawana za przedawkowanie. Objawy obejmują nudności, wymioty, zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz niemiarowości serca. Leczenie obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, potasu, atropiny, lidokainy lub fenytoiny oraz przeciwciał Fab skierowanych przeciw digoksynie.

  • Ilustracja poradnika Dicloreum, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dicloreum, zawierający diklofenak sodowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z litem, digoksyną, antykoagulantami, lekami moczopędnymi, kortykosteroidami, SSRI, metotreksatem, cyklosporyną, takrolimusem, chinolonami, glikozydami nasercowymi, mifeprystonem, fenytoiną, kolestypolem, cholestraminą i silnymi inhibitorami CYP2C9. Może również wchodzić w interakcje z pokarmami i substancjami pomocniczymi, takimi jak laktoza. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania Dicloreum, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Dicloreum retard, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Dicloreum Retard, zawierający diklofenak sodowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z litem, digoksyną, antykoagulantami, lekami moczopędnymi, innymi NLPZ, lekami przeciwcukrzycowymi, metotreksatem, cyklosporyną, chinolonami, glikozydami nasercowymi, mifeprystonem, fenytoiną, kolestypolem i silnymi inhibitorami CYP2C9. Pokarm nie wpływa istotnie na wchłanianie diklofenaku, a lek jest uznawany za “wolny od sodu”. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania Dicloreum Retard, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Diane – 35, 2 mg + 0,035 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Diane-35 może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwpadaczkowymi, przeciwgruźliczymi, przeciwwirusowymi, przeciwgrzybiczymi, stosowanymi w leczeniu zapalenia stawów i nadciśnienia płucnego oraz z zielem dziurawca. Może również wpływać na działanie cyklosporyny, lamotryginy, teofiliny i tizanidyny. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. W razie pominięcia tabletki należy postępować zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce.

  • Ilustracja poradnika Dicloreum – interakcje z lekami i alkoholem

    Dicloreum, zawierający diklofenak sodowy, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z litem, digoksyną, antykoagulantami, lekami moczopędnymi, kortykosteroidami, SSRI, lekami przeciwcukrzycowymi, metotreksatem, cyklosporyną, takrolimusem, chinolonami, glikozydami nasercowymi, mifeprystonem, fenytoiną, kolestypolem, cholestraminą i inhibitorami CYP2C9. Może również reagować z substancjami pomocniczymi, takimi jak alkohol benzylowy, glikol propylenowy i pirosiarczyn sodu. Zaleca się unikanie alkoholu podczas stosowania leku. Ważne jest monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych i interakcji lekowych.

  • Ilustracja poradnika Dexaven, 4 mg/ml – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Dexaven jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na deksametazon, układowych zakażeń, samoistnej plamicy małopłytkowej oraz w niektórych przypadkach podania dostawowego i nasiękowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby współistniejące oraz inne przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych. Ważne jest również, aby nie przerywać nagle stosowania leku Dexaven bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pabi-Dexamethason, 500 mcg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Pabi-Dexamethason, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość, układowe zakażenia czy potrzeba szczepienia żywymi szczepionkami. Ważne jest również zachowanie ostrożności w przypadku zaburzeń psychicznych, infekcji, osteoporozy, nadciśnienia, cukrzycy, gruźlicy, jaskry, epilepsji i owrzodzenia żołądka. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.