Menu

Choroba płuc

Produkty powiązane z choroba płuc
Atectura Breezhaler, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych, 125+127,5 mg
Atectura Breezhaler, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych, 125+127,5 mg
Atectura Breezhaler, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych, 125+260 mg
Atectura Breezhaler, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych, 125+260 mg
Atectura Breezhaler, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych, 125+62,5 mg
Atectura Breezhaler, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych, 125+62,5 mg
Bilobil Forte, kapsułki, 80 mg
Bilobil Forte, kapsułki, 80 mg
Bilobil Intense, kapsułki, 120 mg
Bilobil Intense, kapsułki, 120 mg
Enerzair Breezhaler, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych, 114+46+136 mg
Enerzair Breezhaler, proszek do inhalacji w kapsułkach twardych, 114+46+136 mg
Ginkofar Extra, tabletki, 240 mg
Ginkofar Extra, tabletki, 240 mg
Ginkofar Intense, tabletki, 120 mg
Ginkofar Intense, tabletki, 120 mg
Ginkofar forte, tabletki, 80 mg
Ginkofar forte, tabletki, 80 mg
Ginkofar, tabletki, 40 mg
Ginkofar, tabletki, 40 mg
HERBAPOL Herbatka Fix morwa z cynamonem, saszetki
HERBAPOL Herbatka Fix morwa z cynamonem, saszetki
Izotek, kapsułki miękkie, 10 mg
Izotek, kapsułki miękkie, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Celiprolol Vitabalans, 400 mg
  2. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  3. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  5. Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, 20 mg/ml – przeciwwskazania
  6. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml
  7. Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  8. Matrifen 100 mikrogramów/godzinę system transdermalny, 100 mcg/h – przeciwwskazania
  9. Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny, 12 mcg/h – wskazania – na co działa?
  10. Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny, 12 mcg/h – przeciwwskazania
  11. Fludara, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Asamax 250, 250 mg – przeciwwskazania
  13. Asamax 500, 500 mg – wskazania – na co działa?
  14. Asamax 500, 500 mg – przeciwwskazania
  15. Asamax 250, 250 mg – przeciwwskazania
  16. Crohnax – przeciwwskazania
  17. Donepex, 5 mg – wskazania – na co działa?
  18. Donepex, 10 mg – przeciwwskazania
  19. Budelin Novolizer 200
  20. Sufentanil Chiesi, 5 mcg/ml (50 mcg/10 – wskazania – na co działa?
  21. Sufentanil Chiesi, 5 mcg/ml (50 mcg/10 – przeciwwskazania
  22. Sufentanil Chiesi, 5 mcg/ml (50 mcg/10 – dawkowanie leku
  23. Nutrineal PD4 (z 1,1% roztworem aminokwasów) – przeciwwskazania
  24. Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Celiprolol Vitabalans, 400 mg

    Celiprolol Vitabalans to lek należący do grupy beta-adrenolityków, stosowany w leczeniu nadciśnienia oraz w zapobieganiu atakom stabilnej dławicy piersiowej. Działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co obniża ciśnienie krwi zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku fizycznego. Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, a jego stosowanie wymaga ostrożności w przypadku osób z chorobami serca, nerek czy płuc. Dawkowanie leku może być dostosowywane w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Należy unikać nagłego zaprzestania stosowania leku, aby nie wywołać zaburzeń serca. Celiprolol Vitabalans nie jest wskazany do stosowania u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to lek znieczulający stosowany do wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na propofol, soję, orzeszki ziemne, u dzieci poniżej 16 lat wymagających intensywnej opieki medycznej, oraz u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca, ciężkimi chorobami serca i leczonych elektrowstrząsami. Przed zastosowaniem leku należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca, płuc, nerek, wątroby, padaczką, zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz odwodnieniem.

  • Ilustracja poradnika Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to lek znieczulający, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból w miejscu wstrzyknięcia, wolne lub szybkie bicie serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, zmiana sposobu oddychania, czkawka i kaszel. Rzadziej mogą wystąpić obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły, drgania i drżenia ciała, ciężka reakcja alergiczna, gromadzenie się płynu w płucach oraz zmiana zabarwienia moczu. Po wybudzeniu mogą wystąpić ból głowy, nudności, wymioty, zawroty głowy, dreszcze, uczucie zimna, pobudzenie, pooperacyjna utrata przytomności, zapalenie trzustki i gorączka pooperacyjna. Czynniki ryzyka obejmują zaawansowaną niewydolność serca, ciężkie choroby serca, elektrowstrząsy, choroby płuc, nerek, wątroby, napady padaczkowe, zwiększone ciśnienie…

  • Ilustracja poradnika Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Propofol 2% MCT/LCT Fresenius to lek znieczulenia ogólnego stosowany do wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia oraz do sedacji pacjentów. Jest skuteczny u dorosłych i dzieci powyżej 3 lat, ale nie jest zalecany do sedacji na oddziałach intensywnej opieki medycznej u dzieci poniżej 16 lat. Lek ten powinien być stosowany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych.

  • Ilustracja poradnika Propofol 2% MCT/LCT Fresenius, 20 mg/ml – przeciwwskazania

    Propofol 2% MCT/LCT Fresenius to lek znieczulający stosowany do wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia oraz sedacji. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na propofol, soję, orzeszki ziemne, u dzieci poniżej 16 lat wymagających intensywnej opieki medycznej, oraz u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością serca i ciężkimi chorobami serca. Przed zastosowaniem leku należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca, płuc, nerek, wątroby, napadami padaczkowymi, zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, zaburzeniami metabolizmu tłuszczów oraz odwodnieniem. Najczęstsze działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, niskie ciśnienie tętnicze krwi oraz zmiana sposobu oddychania.

  • Ilustracja poradnika Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml

    Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to lek stosowany w znieczuleniu ogólnym oraz sedacji pacjentów. Umożliwia utratę świadomości podczas operacji oraz zapewnia stan senny u pacjentów wymagających intensywnej opieki medycznej. Lek jest przeznaczony do podawania dożylnego i powinien być stosowany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu pacjenta. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca, płuc, nerek oraz wątroby. Propofol może powodować działania niepożądane, w tym ból w miejscu wstrzyknięcia oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Propofol 1% MCT/LCT Fresenius, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to lek znieczulający ogólnie stosowany do wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego, sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie oraz sedacji podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych. Lek jest podawany dożylnie przez wykwalifikowany personel medyczny. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na propofol, soję lub orzeszki ziemne oraz stosowanie leku do sedacji pacjentów poniżej 16 lat na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami serca, płuc, nerek, wątroby, padaczką oraz zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym.

  • Ilustracja poradnika Matrifen 100 mikrogramów/godzinę system transdermalny, 100 mcg/h – przeciwwskazania

    Lek Matrifen, zawierający fentanyl, jest silnym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu przewlekłego bólu. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na fentanyl, ostry ból oraz ciężka depresja oddechowa. Przed zastosowaniem leku należy zachować ostrożność w przypadku chorób płuc, serca, wątroby, nerek, guza mózgu, osób starszych oraz miastenii gravis. Lek Matrifen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym opioidami, lekami nasennymi, przeciwdepresyjnymi, antybiotykami i przeciwhistaminowymi. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nadmierne znużenie lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast usunąć plaster i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny, 12 mcg/h – wskazania – na co działa?

    Lek Matrifen jest stosowany w leczeniu ciężkiego przewlekłego bólu wymagającego długoterminowego podawania leków opioidowych. Jest dostępny w formie plastra transdermalnego, który uwalnia fentanyl. Wskazany jest dla dorosłych i dzieci powyżej 2 lat. Dawkowanie jest indywidualne, a plastry zmienia się co 72 godziny. Przeciwwskazania obejmują uczulenie, ostry ból, pooperacyjny ból i ciężką depresję oddechową. Należy zachować ostrożność u pacjentów nie stosujących regularnie opioidów, z chorobami płuc, serca, wątroby, nerek, niskim ciśnieniem tętniczym, w podeszłym wieku oraz z miastenią gravis.

  • Ilustracja poradnika Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny, 12 mcg/h – przeciwwskazania

    Lek Matrifen jest stosowany w leczeniu ciężkiego przewlekłego bólu, ale nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na fentanyl, ostrego bólu oraz ciężkiej depresji oddechowej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami płuc, serca, wątroby, nerek, guzem mózgu, osób starszych oraz pacjentów z miastenią gravis. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia oddychania, zmęczenie, nadmierną senność i zawroty głowy. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fludara, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fludara, lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak pentostatyna, dipirydamol i cytarabina. Należy unikać szczepień szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje oraz stosować napromienioną krew podczas transfuzji. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Asamax 250, 250 mg – przeciwwskazania

    Asamax to lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na mesalazynę lub salicylany oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie, pacjenci powinni regularnie wykonywać badania krwi i być pod stałą opieką lekarza. Ważne jest również monitorowanie pacjentów z chorobami płuc oraz unikanie stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Asamax 500, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Asamax to lek zawierający mesalazynę, stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna. Działa przeciwzapalnie na jelita. Dawkowanie zależy od nasilenia objawów i jest ustalane przez lekarza. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, ból brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Asamax 500, 500 mg – przeciwwskazania

    Asamax to lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz choroby Crohna. Zawiera mesalazynę, która działa przeciwzapalnie. Przeciwwskazania do stosowania Asamaxu obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby. Należy zachować ostrożność, regularnie badając krew i monitorując pacjentów z chorobami płuc. Asamax może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak azatiopryna i warfaryna. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Asamax 250, 250 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Asamax obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić regularne badania krwi i monitorować pacjentów z chorobami płuc. Asamax może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak azatiopryna i warfaryna. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga ostrożności. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Crohnax – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Crohnax obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, inne składniki leku, kwas salicylowy i jego pochodne, ciężkie zaburzenia nerek lub wątroby, czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz zaburzenia krzepnięcia krwi. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o przebyciu lub aktualnie występujących chorobach oraz nadwrażliwościach. Mesalazyna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwzakrzepowymi, glikokortykosteroidami, pochodnymi sulfonylomocznika, metotreksatem, probenecydem, sulfinpirazonem, spironolaktonem, furosemidem, ryfampicyną, azatiopryną i 6-merkaptopuryną.

  • Ilustracja poradnika Donepex, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Donepex jest stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średnio ciężkiej postaci otępienia w chorobie Alzheimera. Standardowa dawka początkowa to 5 mg na dobę, zwiększana do 10 mg po miesiącu. Lek nie jest zalecany dla dzieci i kobiet w ciąży. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i ból głowy. Przed rozpoczęciem leczenia należy zachować ostrożność w przypadku chorób serca, układu moczowo-płciowego, układu pokarmowego, napadów drgawek, chorób płuc i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Donepex, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Donepex, stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średnio ciężkiej postaci otępienia w chorobie Alzheimera, ma pewne przeciwwskazania i wymaga zachowania środków ostrożności. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciążę. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobami serca, układu moczowo-płciowego, wrzodami, napadami drgawek, astmą, chorobami wątroby oraz planujących zabiegi chirurgiczne. Donepezylu chlorowodorek może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym przeciwarytmicznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, przeciwbakteryjnymi, przeciwgrzybiczymi, przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi, przeciwcholinergicznymi, przeciwdrgawkowymi, stosowanymi w chorobach serca, zwiotczającymi mięśnie oraz do znieczulenia ogólnego. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Budelin Novolizer 200

    Budelin Novolizer 200 to lek stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Zawiera budezonid, który jest syntetycznym glikokortykosteroidem działającym przeciwzapalnie. Regularne stosowanie leku łagodzi objawy astmy i zmniejsza częstość zaostrzeń choroby. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych objawów astmy, a jego stosowanie wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami płuc. Dawkowanie ustala lekarz, a lek należy stosować regularnie, nawet w okresach lepszego samopoczucia.

  • Ilustracja poradnika Sufentanil Chiesi, 5 mcg/ml (50 mcg/10 – wskazania – na co działa?

    Sufentanil Chiesi to silny opioidowy środek przeciwbólowy stosowany w znieczuleniu ogólnym i zewnątrzoponowym. Jest skuteczny w leczeniu bólu pooperacyjnego oraz podczas porodu. Lek powinien być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sufentanyl, ostrą porfirię wątrobową oraz stosowanie inhibitorów MAO. Najczęstsze działania niepożądane to nadmierne uspokojenie, świąd oraz nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Sufentanil Chiesi, 5 mcg/ml (50 mcg/10 – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Sufentanil Chiesi wymaga ostrożności. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, nietolerancję na leki podobne do morfiny, stosowanie dożylne w trakcie porodu, ostrą porfirię wątrobową oraz leczenie inhibitorami MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby i przyjmowane leki. Ważne jest monitorowanie pacjenta podczas stosowania leku, aby uniknąć poważnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Sufentanil Chiesi, 5 mcg/ml (50 mcg/10 – dawkowanie leku

    Lek Sufentanil Chiesi jest silnym środkiem przeciwbólowym z grupy opioidów, stosowanym w zabiegach chirurgicznych oraz w leczeniu bólu pooperacyjnego i podczas porodu. Dawkowanie leku musi być precyzyjnie dostosowane do pacjenta i przeprowadzane przez wykwalifikowany personel medyczny. Dawkowanie dożylne różni się w zależności od wieku pacjenta i rodzaju zabiegu, natomiast dawkowanie zewnątrzoponowe jest stosowane głównie w leczeniu bólu pooperacyjnego i podczas porodu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek lub wątroby oraz u pacjentów długotrwale stosujących opioidy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na sufentanyl, ostrą porfirię wątrobową oraz leczenie inhibitorami MAO.

  • Ilustracja poradnika Nutrineal PD4 (z 1,1% roztworem aminokwasów) – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Nutrineal PD4 jest przeciwwskazane w przypadkach nadwrażliwości, wysokiego stężenia mocznika, wrodzonych wad metabolicznych, hipokaliemii, mocznicy, kwasicy metabolicznej, niewydolności wątroby oraz nieusuwalnych defektów mechanicznych. Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych działań niepożądanych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów.

  • Ilustracja poradnika Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej – wskazania – na co działa?

    EXTRANEAL to roztwór do dializy otrzewnowej stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów, którzy utracili zdolność ultrafiltracji przy stosowaniu płynów z glukozą. Lek jest zalecany do stosowania raz na dobę w metodzie ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO) lub automatycznej dializy otrzewnowej (ADO). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, alergię na polimery skrobi, nietolerancję maltozy, chorobę spichrzania glikogenu, ciężką kwasicę mleczanową oraz nieskorygowane wady mechaniczne. Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą, ryzykiem kwasicy mleczanowej, chorobami jamy brzusznej oraz innymi stanami, takimi jak niedawne wszczepienie aortalnej protezy naczyniowej i ciężka choroba płuc.