Jak prawidłowo dawkować lek Sufentanil Chiesi?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dożylne
• Dawkowanie zewnątrzoponowe
• Specjalne środki ostrożności
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Sufentanil Chiesi jest silnym środkiem przeciwbólowym z grupy opioidów, stosowanym głównie w zabiegach chirurgicznych oraz w leczeniu bólu pooperacyjnego i podczas porodu. Ze względu na jego mocne działanie, dawkowanie musi być precyzyjnie dostosowane do pacjenta i przeprowadzane przez wykwalifikowany personel medyczny^[1].

Dawkowanie dożylne

Sufentanil może być podawany dożylnie w różnych dawkach, w zależności od potrzeb pacjenta i rodzaju zabiegu chirurgicznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:

• Dorośli i młodzież:
  • Jako środek przeciwbólowy w znieczuleniu ogólnym: Dawka początkowa wynosi od 0,5 do 2 mikrogramów na kilogram masy ciała, podana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub w ciągłym wlewie dożylnym przez 2 do 10 minut. Dawka podtrzymująca wynosi od 10 do 50 mikrogramów, podana dożylnie w razie klinicznych objawów ustępowania znieczulenia^[1].
  • Jako środek znieczulający do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego: Dawka początkowa wynosi od 7 do 20 mikrogramów na kilogram masy ciała, podana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub w krótko trwającym wlewie dożylnym przez 2 do 10 minut. Dawka podtrzymująca wynosi od 25 do 50 mikrogramów, podana dożylnie w razie klinicznych objawów ustępowania znieczulenia ogólnego^[1].
• Dzieci:
  • Do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego w czasie operacji na sercu i naczyniach lub w zabiegach chirurgii ogólnej, wraz z podawaniem 100% tlenu: Noworodki i dzieci w wieku do 3 lat: 5 do 15 mikrogramów na kilogram masy ciała. Dzieci w wieku do 12 lat: 5 do 20 mikrogramów na kilogram masy ciała^[1].

Dawkowanie zewnątrzoponowe

Sufentanil może być również podawany zewnątrzoponowo jako środek przeciwbólowy uzupełniający w znieczuleniu zewnątrzoponowym bupiwakainą. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:

• W leczeniu bólu pooperacyjnego:
  • Śródoperacyjnie można podać zewnątrzoponowo dawkę nasycającą: 10 do 15 ml 0,25% roztworu bupiwakainy razem z 1 mikrogramem sufentanylu/ml. W okresie pooperacyjnym należy podawać 0,175% roztwór bupiwakainy w ciągłym zewnątrzoponowym wlewie razem z 1 mikrogramem sufentanylu/ml jako wlew uzupełniający w celu uzyskania efektu przeciwbólowego, z szybkością początkową 5 ml/h, a w celu podtrzymania efektu – z indywidualnie dostosowaną szybkością od 4 do 14 ml/h^[1].
• W leczeniu bólu podczas porodu i porodu przez pochwę:
  • Równoczesne dodanie 10 mikrogramów sufentanylu w czasie znieczulenia zewnątrzoponowego bupiwakainą (roztwór 0,125% – 0,25%) wydłuża i nasila działanie przeciwbólowe. Optymalna objętość do wstrzyknięcia wynosi 10 ml. W razie konieczności, można podać dwa kolejne wstrzyknięcia mieszaniny obu leków. Nie należy podawać dawki całkowitej większej niż 30 mikrogramów sufentanylu^[1].

Specjalne środki ostrożności

Podczas stosowania leku Sufentanil Chiesi należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:

• Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni: Z reguły potrzebują mniejszych dawek, ponieważ mogą być bardziej wrażliwi na działanie leku^[1].
• Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby: Może być konieczne zmniejszenie dawki ze względu na zmniejszone wydalanie sufentanylu^[1].
• Pacjenci długotrwale stosujący opioidy: Mogą potrzebować większych dawek^[1].
• Pacjenci z chorobami płuc, niewyrównaną niedoczynnością tarczycy, otyłością, alkoholizmem: W tych przypadkach wskazana jest dłuższa obserwacja pacjenta po operacji^[1].

Przeciwwskazania

Stosowanie leku Sufentanil Chiesi jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

• U pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na sufentanyl lub inne opioidy^[1].
• U pacjentów, u których należy unikać stosowania leków działających hamująco na ośrodek oddechowy^[1].
• U pacjentów z ostrą porfirią wątrobową^[1].
• U pacjentów leczonych równocześnie inhibitorami MAO lub u których inhibitory MAO stosowano w ostatnich 14 dniach^[1].
• W przypadku ciężkiego krwotoku, wstrząsu, posocznicy, zakażenia w miejscu podania, zaburzeń hemostazy, prowadzenia leczenia przeciwzakrzepowego^[1].

Słownik pojęć

• Opioidy – Grupa leków działających przeciwbólowo, które wiążą się z receptorami opioidowymi w mózgu.
• Znieczulenie ogólne – Stan kontrolowanej utraty świadomości, w którym pacjent nie odczuwa bólu i nie reaguje na bodźce.
• Zewnątrzoponowe – Podanie leku do przestrzeni zewnątrzoponowej kręgosłupa, co pozwala na znieczulenie dolnej części ciała.
• Bradykardia – Zbyt wolne bicie serca.
• Hiperalgezja – Zwiększona wrażliwość na ból.
• Inhibitory MAO – Leki stosowane w leczeniu depresji, które hamują działanie enzymu monoaminooksydazy.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku