Popularne

Soliris jest to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Preparat zawiera substancję ekulizumab, jest to lek immunosupresyjny, przeciwciało monoklonalne. Wskazaniami do stosowania tego leku są: leczenie dorosłych i dzieci z napadową nocną hemoglobinurią; leczenie dorosłych i dzieci z atypowym zespołem hemolityczno–mocznicowym; leczenie dorosłych z oporną na leczenie uogólnioną miastenią rzekomoporaźną.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Soliris to nowoczesny lek biologiczny zawierający substancję czynną ekulizumab. Jest to specjalne przeciwciało, które działa na układ odpornościowy człowieka, blokując jeden z jego elementów zwany dopełniaczem. Lek podaje się we wlewie dożylnym i stosuje się go w leczeniu kilku rzadkich, poważnych chorób.
Produkt ten jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci z następującymi schorzeniami:
U dorosłych lek stosuje się również w:
Soliris zawiera ekulizumab – humanizowane monoklonalne przeciwciało, które celowo wiąże się z białkiem C5 w układzie dopełniacza. Dopełniacz to część układu odpornościowego, która pomaga zwalczać infekcje, ale u niektórych osób działa nadmiernie i atakuje własne komórki organizmu.
Ekulizumab blokuje końcową fazę aktywacji dopełniacza, co zapobiega:
Ważne jest, że lek nie wpływa na wcześniejsze etapy działania dopełniacza, które są potrzebne do ochrony przed zakażeniami.
Lek podaje się wyłącznie w infuzji dożylnej, trwającej zwykle od 25 do 45 minut u dorosłych. U dzieci i młodzieży infuzja może trwać od 1 do 4 godzin. Leku nie wolno podawać we wstrzyknięciu ani szybkim wstrzyknięciu.
U dzieci i młodzieży dawkowanie zależy od masy ciała. Pacjenci o masie ciała 40 kg lub więcej otrzymują dawki jak dorośli. Dla dzieci o mniejszej masie ciała stosuje się specjalny schemat dawkowania dostosowany do przedziałów wagowych.
Uwaga: Leczenie produktem Soliris zazwyczaj prowadzi się przez cały okres życia pacjenta, chyba że lekarz zadecyduje inaczej ze względów klinicznych.
Przed rozpoczęciem stosowania Soliris obowiązkowe jest szczepienie przeciwko meningokokom – co najmniej 2 tygodnie przed pierwszą dawką. Jeśli nie ma czasu na oczekiwanie, należy stosować antybiotyki zapobiegawczo przez 2 tygodnie od szczepienia.
Zaleca się także szczepienia przeciwko:
Podczas leczenia pacjent jest obserwowany przez godzinę po każdej infuzji. Lekarz będzie także regularnie kontrolował parametry krwi i czynność nerek.
Nie należy stosować leku, jeśli:
Stosowanie Soliris zwiększa ryzyko ciężkich zakażeń bakterią Neisseria meningitidis, która może powodować zapalenie opon mózgowych lub posocznicę. Są to zakażenia zagrażające życiu.
Objawy, na które należy zwrócić uwagę:
W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Ze względu na mechanizm działania leku pacjenci mogą być bardziej narażeni na zakażenia wywołane przez bakterie otoczkowe, w tym rzeżączkę.
Każdy pacjent otrzyma od lekarza specjalną kartę bezpieczeństwa, którą należy zawsze nosić przy sobie. Karta zawiera najważniejsze informacje o leczeniu i ostrzeżenia dotyczące zakażeń.
Nagłe przerwanie leczenia może być niebezpieczne:
Po odstawieniu leku pacjent powinien być obserwowany przez co najmniej 8 tygodni.
Jak każdy lek, Soliris może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów niepokojących lub działań niepożądanych niewymienionych w tej informacji, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Dane dotyczące stosowania Soliris u kobiet w ciąży są ograniczone. Lek może przenikać przez łożysko. Stosowanie w czasie ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Decyzję podejmuje lekarz po indywidualnej ocenie sytuacji pacjentki.
Nie należy się spodziewać wpływu na karmione dziecko, gdyż ekulizumab prawdopodobnie nie przenika do mleka ludzkiego. Jednak ze względu na ograniczone dane należy rozważyć korzyści z karmienia w stosunku do potrzeby leczenia matki.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez co najmniej 5 miesięcy po podaniu ostatniej dawki.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Ważne interakcje:
Soliris dostępny jest w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 300 mg w 30 ml (10 mg/ml). Opakowanie zawiera jedną fiolkę ze szkła.
Soliris to specjalistyczny lek biologiczny stosowany w leczeniu rzadkich, poważnych chorób związanych z nadmierną aktywnością układu dopełniacza. Wymaga regularnych infuzji dożylnych i ścisłego monitorowania przez lekarza. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest szczepienie przeciwko meningokokom. Pacjent powinien być świadomy ryzyka zakażeń i nosić przy sobie kartę bezpieczeństwa. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Soliris, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Soliris dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Soliris stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Soliris to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 300 mg (10 mg/ml) |
| Postać | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji |
| Producent | Producentem Soliris jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Soliris zawiera ekulizumab – przeciwciało, które blokuje końcową fazę aktywacji dopełniacza. Zapobiega to niszczeniu komórek przez nadmiernie aktywny układ odpornościowy.
Tak, obowiązkowe jest szczepienie przeciwko meningokokom co najmniej 2 tygodnie przed pierwszą dawką. Jeśli nie ma czasu, stosuje się antybiotyki zapobiegawczo.
Zazwyczaj leczenie prowadzi się przez cały okres życia pacjenta, chyba że lekarz zadecyduje inaczej ze względów klinicznych.
Najpoważniejszym działaniem jest zakażenie meningokokowe (zapalenie opon mózgowych lub posocznica), które może zagrażać życiu i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
Nagłe przerwanie leczenia może być niebezpieczne i prowadzić do poważnych powikłań. Pacjent powinien być obserwowany przez co najmniej 8 tygodni po odstawieniu leku.
W fazie początkowej infuzje podaje się co tydzień przez 4 tygodnie, następnie w fazie podtrzymującej co 2 tygodnie. Dokładny schemat zależy od choroby.
Stosowanie w ciąży jest możliwe tylko gdy korzyści przewyższają ryzyko. Decyzję podejmuje lekarz po indywidualnej ocenie sytuacji pacjentki.
Należy obserwować objawy zakażenia meningokokowego: nagła gorączka, silny ból głowy, sztywność karku, wysypka. W razie ich wystąpienia natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Nie daj się jesieni