Wskazania do stosowania leku Saxotin

Lek Saxotin, zawierający substancję czynną wildagliptynę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania tego leku, jego działania oraz schorzeń, które leczy.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Saxotin jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w następujących przypadkach:

• Monoterapia – u pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca, a stosowanie metforminy jest niewłaściwe ze względu na przeciwwskazania lub nietolerancję^[1].
• Dwulekowa terapia doustna – w skojarzeniu z:
  • metforminą u pacjentów, u których glikemia jest niewystarczająco kontrolowana mimo podawania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii^[1],
  • sulfonylomocznikiem u pacjentów, u których glikemia jest niewystarczająco kontrolowana mimo podawania maksymalnej tolerowanej dawki sulfonylomocznika w monoterapii i u których stosowanie metforminy jest niewłaściwe ze względu na przeciwwskazania lub nietolerancję^[1],
  • tiazolidynodionem u pacjentów z niewystarczająco kontrolowaną glikemią, u których można stosować tiazolidynodion^[1].
• Trzylekowa terapia doustna – w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem i metforminą, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne wraz z dwulekową terapią tymi produktami leczniczymi nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii^[1].
• W skojarzeniu z insuliną – z metforminą lub bez niej, w przypadku, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne oraz insulina w ustalonej dawce nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka dobowa wildagliptyny stosowanej w monoterapii, w skojarzeniu z metforminą, tiazolidynodionem, metforminą i sulfonylomocznikiem lub insuliną wynosi 100 mg, podawanych jako jedna dawka 50 mg rano i jedna dawka 50 mg wieczorem^[1]. W przypadku terapii dwulekowej w skojarzeniu z sulfonylomocznikiem zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę, podawana rano^[1].

Przeciwwskazania

Lek Saxotin nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 charakterystyki produktu leczniczego^[1]. Nie jest również zalecany u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Saxotin należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką wykwalifikowaną w opiece nad pacjentami z cukrzycą, jeśli pacjent ma:

• cukrzycę typu 1,
• umiarkowanie nasiloną lub ciężką chorobę nerek,
• chorobę wątroby,
• niewydolność serca,
• chorobę trzustki^[2].

Działania niepożądane

Podczas stosowania leku Saxotin mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak:

• obrzęk naczynioruchowy,
• zapalenie wątroby,
• zapalenie trzustki^[2].

W razie wystąpienia powyższych objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

Słownik pojęć

• Wildagliptyna – substancja czynna leku Saxotin, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Cukrzyca typu 2 – choroba metaboliczna charakteryzująca się wysokim poziomem glukozy we krwi z powodu niewystarczającej produkcji insuliny lub oporności na jej działanie.
• Monoterapia – leczenie za pomocą jednego leku.
• Dwulekowa terapia doustna – leczenie za pomocą dwóch leków przyjmowanych doustnie.
• Trzylekowa terapia doustna – leczenie za pomocą trzech leków przyjmowanych doustnie.
• Insulina – hormon produkowany przez trzustkę, który pomaga regulować poziom glukozy we krwi.
• Glikemia – poziom glukozy we krwi.
• Hipoglikemia – stan, w którym poziom glukozy we krwi jest zbyt niski.
• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych.
• Zapalenie wątroby – stan zapalny wątroby.
• Zapalenie trzustki – stan zapalny trzustki.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku