Stosowanie leku Saxotin, zawierającego wildagliptynę, może być skuteczne w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak istnieją pewne przeciwwskazania, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. W tym artykule omówimy, kiedy nie należy stosować leku Saxotin oraz jakie są potencjalne ryzyka związane z jego stosowaniem.
Spis treści
- Kiedy nie stosować leku Saxotin
- Ostrzeżenia i środki ostrożności
- Częste powikłania cukrzycy
- Badania czynności wątroby
- Dzieci i młodzież
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Kiedy nie stosować leku Saxotin
Istnieje kilka sytuacji, w których nie należy stosować leku Saxotin:
- Nadwrażliwość na wildagliptynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Saxotin[1]. Jeśli pacjent uważa, że może być uczulony na wildagliptynę, nie powinien przyjmować tego leku i powinien powiedzieć o tym lekarzowi.
- Cukrzyca typu 1 lub cukrzycowa kwasica ketonowa[1]. Lek Saxotin nie jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 1 ani cukrzycowej kwasicy ketonowej.
- Choroba wątroby[1]. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby nie powinni stosować leku Saxotin.
- Dializa[1]. Pacjenci poddawani dializie powinni unikać stosowania leku Saxotin.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Saxotin należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką wykwalifikowaną w opiece nad pacjentami z cukrzycą, jeśli pacjent:
- Przyjmuje lek przeciwcukrzycowy znany jako sulfonylomocznik[1]. W celu uniknięcia nadmiernego zmniejszenia glukozy we krwi (hipoglikemii) lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki sulfonylomocznika, jeśli przyjmowany jest razem z lekiem Saxotin.
- Ma umiarkowanie nasiloną lub ciężką chorobę nerek[1]. Wówczas konieczne jest przyjmowanie mniejszej dawki leku Saxotin.
- Ma niewydolność serca[1]. Pacjenci z niewydolnością serca powinni zachować ostrożność podczas stosowania leku Saxotin.
- Ma lub miał chorobę trzustki[1]. Pacjenci z historią chorób trzustki powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.
Częste powikłania cukrzycy
Częstym powikłaniem cukrzycy są cukrzycowe zmiany skórne. Należy przestrzegać zaleceń lekarza lub pielęgniarki dotyczących pielęgnacji skóry i stóp. Należy również zwrócić szczególną uwagę na występowanie w czasie przyjmowania leku Saxotin nowych pęcherzy lub owrzodzeń. W razie ich wystąpienia należy szybko skonsultować się z lekarzem[1].
Badania czynności wątroby
Badania czynności wątroby należy wykonać przed rozpoczęciem stosowania leku Saxotin, co trzy miesiące w pierwszym roku leczenia, a następnie okresowo. Ma to na celu wykrycie zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych tak szybko, jak tylko jest to możliwe[1].
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Saxotin u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat[1].
Słownik pojęć
- Wildagliptyna – substancja czynna leku Saxotin, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
- Cukrzyca typu 1 – choroba, w której organizm nie wytwarza insuliny.
- Cukrzycowa kwasica ketonowa – poważne powikłanie cukrzycy, charakteryzujące się wysokim poziomem cukru we krwi i ketonów.
- Sulfonylomocznik – grupa leków przeciwcukrzycowych, które zwiększają wydzielanie insuliny.
- Niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do reszty ciała.
- Dializa – procedura medyczna stosowana w celu usunięcia odpadów i nadmiaru płynów z krwi, gdy nerki nie działają prawidłowo.
Materiały źródłowe
- [1]: Ulotka leku














