Rolicyn: Wskazania do Stosowania i Leczone Schorzenia
Rolicyn to lek zawierający roksytromycynę, półsyntetyczny antybiotyk makrolidowy, który jest pochodną erytromycyny. Lek ten jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na roksytromycynę. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości można leczyć za pomocą Rolicynu.
Spis treści
- Wskazania do stosowania Rolicynu
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania Rolicynu
Rolicyn jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, w tym:
- Zakażenia górnych dróg oddechowych: Rolicyn jest skuteczny w leczeniu zapalenia migdałków, zapalenia gardła, zapalenia błony śluzowej nosa i gardła oraz zapalenia zatok obocznych nosa. Te schorzenia są często wywoływane przez bakterie takie jak Streptococcus pneumoniae, paciorkowce grupy A, Staphylococcus aureus, Haemophilus influenzae i Mycoplasma pneumoniae[1].
- Zapalenie ucha środkowego: Rolicyn jest stosowany w leczeniu zapalenia ucha środkowego, które najczęściej jest wywoływane przez Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis i Staphylococcus epidermidis[1].
- Zakażenia dolnych dróg oddechowych: Lek ten jest skuteczny w leczeniu zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli, ropni płuc i rozstrzenia oskrzeli wywołanych przez Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumoniae, Streptococcus pyogenes i Chlamydia psittaci[1].
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich: Rolicyn jest stosowany w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich wywołanych przez Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes[1].
- Nierzeżączkowe zakażenia narządów rodnych: Lek ten jest skuteczny w leczeniu nierzeżączkowych zakażeń narządów rodnych wywołanych przez Chlamydia trachomatis, Mycoplasma hominis i Ureaplasma urealyticum[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Rolicynu zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Oto ogólne zalecenia:
- Dorośli i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg: Zwykle stosuje się dawkę 150 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin) lub 300 mg raz na dobę[1].
- Dzieci o masie ciała od 12 kg do 40 kg: Zwykle stosuje się dawkę 2,5 do 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością wątroby i nerek[1].
- Pacjenci z niewydolnością wątroby: U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o połowę i regularne kontrolowanie czynności wątroby[1].
- Pacjenci z niewydolnością nerek: Nie ma konieczności zmniejszania dawki, ponieważ zaledwie około 10% przyjętej doustnie dawki roksytromycyny wydalane jest przez nerki[1].
Przeciwwskazania
Rolicyn nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość: Uczulenie na roksytromycynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu: Leki te powodują skurcz naczyń krwionośnych i mogą prowadzić do poważnych powikłań[2].
- Jednoczesne stosowanie niektórych leków: Astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna ze względu na możliwość wystąpienia arytmii komorowych[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Rolicyn może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich:
- Reakcje uczuleniowe: Nagła duszność, obrzęk powiek, twarzy lub ust, ciężkie wysypki skórne[2].
- Ciężkie reakcje skórne: Zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa[2].
- Biegunka: Może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit[2].
- Inne: Zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, zapalenie wątroby[2].
Słownik pojęć
- Roksytromycyna – Półsyntetyczny antybiotyk makrolidowy, pochodna erytromycyny, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Zespół Stevensa-Johnsona – Ciężka reakcja skórna, która może obejmować powstawanie pęcherzy i łuszczenie się skóry.
- Rzekomobłoniaste zapalenie jelit – Powikłanie związane ze stosowaniem antybiotyków, objawiające się ciężką biegunką.
- Miastenia – Choroba charakteryzująca się szybkim męczeniem i osłabieniem mięśni.
| Wskazania | Zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego, zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, nierzeżączkowe zakażenia narządów rodnych |
| Dawkowanie | Dorośli: 150 mg dwa razy na dobę lub 300 mg raz na dobę; Dzieci: 2,5 do 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu, astemizolu, cyzaprydu, pimozydu, terfenadyny |
| Działania niepożądane | Reakcje uczuleniowe, ciężkie reakcje skórne, biegunka, zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, zapalenie wątroby |














