Wskazania do stosowania leku Polkepral: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Lek Polkepral, zawierający substancję czynną lewetyracetam, jest stosowany w leczeniu różnych form padaczki. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, w tym schorzenia i dolegliwości, które leczy.

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Polkepral
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania leku Polkepral

Lek Polkepral jest wskazany do stosowania w leczeniu różnych form padaczki, zarówno jako monoterapia, jak i terapia wspomagająca.

• Monoterapia: Polkepral jest stosowany jako jedyny lek w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u pacjentów w wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką^[1].
• Terapia wspomagająca: Polkepral jest stosowany jako dodatkowy lek w leczeniu:
  • Napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych i dzieci o masie ciała powyżej 25 kg^[1].
  • Napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną^[1].
  • Napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Polkepral zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju padaczki. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę, rano i wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia^[2].

• Monoterapia: Początkowa dawka terapeutyczna to 250 mg dwa razy na dobę, przez dwa tygodnie. Po dwóch tygodniach dawkę należy zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę. Maksymalna dawka wynosi 1500 mg dwa razy na dobę^[1].
• Terapia wspomagająca: Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 500 mg dwa razy na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększyć do 1500 mg dwa razy na dobę^[1].

Przeciwwskazania

Lek Polkepral nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na lewetyracetam, pochodne pirolidonu lub na którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Polkepral może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie i zawroty głowy^[2].

• Bardzo często: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, bóle głowy^[2].
• Często: jadłowstręt, depresja, uczucie wrogości lub agresywność, lęk, bezsenność, nerwowość lub drażliwość, drgawki, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, ospałość, drżenia, kaszel, ból brzucha, biegunka, dyspepsja, wymioty, nudności, wysypka, astenia/zmęczenie^[2].
• Niezbyt często: zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała, myśli i próby samobójcze, zaburzenia umysłowe, nieprawidłowe zachowanie, omamy, uczucie złości, dezorientacja, napady lęku panicznego, chwiejność emocjonalna/zmiany nastroju, pobudzenie, niepamięć, zaburzenia pamięci, ataksja, parestezja, zaburzenia koncentracji uwagi, podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, podwyższone / nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, utrata włosów, wyprysk, świąd, osłabienie mięśni, ból mięśni, urazy^[2].
• Rzadko: zakażenie, zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek, hiponatremia, samobójstwo, zaburzenia osobowości, zaburzenia myślenia, majaczenie, encefalopatia, napady mogą się pogorszyć lub występować częściej, mimowolne skurcze mięśni, trudności w kontrolowaniu ruchów, hiperkinezja, zmiana rytmu pracy serca, zapalenie trzustki, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, nagłe pogorszenie czynności nerek, rabdomioliza, utykanie lub trudności z chodzeniem, złośliwy zespół neuroleptyczny^[2].
• Bardzo rzadko: powtarzające się niechciane myśli lub odczucia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne^[2].

Słownik pojęć

• Lewetyracetam – Substancja czynna leku Polkepral, stosowana w leczeniu padaczki.
• Padaczka – Stan, w którym pacjenci mają powtarzające się napady (drgawki).
• Napady częściowe – Napady, które początkowo wywoływane są w jednej części mózgu.
• Napady miokloniczne – Krótkie, podobne do wstrząsów skurcze pojedynczych mięśni lub grup mięśni.
• Napady toniczno-kloniczne – Duże napady, w tym utrata świadomości.
• Monoterapia – Stosowanie jednego leku w leczeniu.
• Terapia wspomagająca – Stosowanie dodatkowego leku poza innym lekiem przeciwpadaczkowym.

Podsumowanie