Wskazania do stosowania leku PHINGROUM

Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

PHINGROUM to lek zawierający substancję czynną sytagliptynę, która należy do klasy leków nazywanych inhibitorami DPP-4 (inhibitory dipeptydylopeptydazy-4). Lek ten jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów. W artykule omówimy wskazania do stosowania leku PHINGROUM, jego dawkowanie, przeciwwskazania oraz możliwe działania niepożądane.

Wskazania do stosowania

PHINGROUM jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek ten może być stosowany w różnych schematach leczenia:

• Monoterapia: PHINGROUM może być stosowany u pacjentów, którzy nie są odpowiednio kontrolowani wyłącznie dietą i ćwiczeniami fizycznymi, a stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji^[1].
• Dwuskładnikowa terapia doustna: PHINGROUM może być stosowany w skojarzeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ (np. tiazolidynedionem), gdy dieta, ćwiczenia fizyczne oraz stosowanie jedynie tych leków nie wystarczają do odpowiedniej kontroli glikemii^[1].
• Trójskładnikowa terapia doustna: PHINGROUM może być stosowany w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika i metforminą lub agonistą receptora PPARγ i metforminą, gdy dieta, ćwiczenia fizyczne oraz stosowanie tych leków nie wystarczają do odpowiedniej kontroli glikemii^[1].
• Lek uzupełniający do insuliny: PHINGROUM może być stosowany jako lek uzupełniający w stosunku do insuliny (z metforminą lub bez), gdy dieta i ćwiczenia fizyczne w połączeniu ze stałą dawką insuliny nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka sytagliptyny wynosi 100 mg raz na dobę. W przypadku stosowania w skojarzeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ, należy utrzymać dotychczasową dawkę metforminy i/lub agonisty receptora PPARγ i jednocześnie stosować PHINGROUM. W przypadku stosowania PHINGROUM w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub z insuliną, można rozważyć mniejszą dawkę pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia hipoglikemii^[1].

Przeciwwskazania

PHINGROUM nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 charakterystyki produktu leczniczego. Lek nie jest również wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy^[1].

Działania niepożądane

Podczas stosowania leku PHINGROUM mogą wystąpić różne działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Hipoglikemia: szczególnie w przypadku stosowania leku w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną^[1].
• Zapalenie trzustki: uporczywy, silny ból brzucha może być objawem ostrego zapalenia trzustki^[1].
• Reakcje nadwrażliwości: w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy oraz złuszczające choroby skóry, takie jak zespół Stevensa-Johnsona^[1].
• Pemfigoid pęcherzowy: występowanie pęcherzy na skórze może być objawem tej choroby^[1].

Słownik pojęć

• Sytagliptyna – substancja czynna leku PHINGROUM, należąca do klasy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Inhibitory DPP-4 – klasa leków, które zmniejszają stężenie cukru we krwi poprzez hamowanie enzymu dipeptydylopeptydazy-4.
• Metformina – lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi.
• Sulfonylomocznik – klasa leków stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2, które zwiększają wydzielanie insuliny przez trzustkę.
• Agonista receptora PPARγ – lek, który zwiększa wrażliwość komórek na insulinę, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Hipoglikemia – stan, w którym poziom cukru we krwi jest zbyt niski.
• Zapalenie trzustki – stan zapalny trzustki, który może powodować silny ból brzucha.
• Pemfigoid pęcherzowy – choroba skóry charakteryzująca się występowaniem pęcherzy.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku