Wskazania do stosowania leku Pazopanib STADA
Pazopanib STADA to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerki oraz określonych postaci mięsaka tkanek miękkich. Lek ten należy do grupy inhibitorów kinazy białkowej, które hamują aktywność białek biorących udział w rozroście i rozprzestrzenianiu się komórek raka[1]. W artykule omówimy szczegółowe wskazania do stosowania leku Pazopanib STADA oraz schorzenia, które leczy.
Spis treści
Rak nerki
Pazopanib STADA jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz w leczeniu pacjentów, u których wcześniej stosowano cytokiny z powodu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego[1]. Rak nerkowokomórkowy to najczęstszy typ raka nerki, który rozwija się w komórkach wyściełających kanaliki nerkowe.
Mięsaki tkanek miękkich
Pazopanib STADA jest również wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z określonymi podtypami zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich (STS), którzy wcześniej otrzymali chemioterapię w leczeniu choroby rozsianej lub u których nastąpiła progresja choroby w ciągu 12 miesięcy od leczenia neoadjuwantowego i (lub) adjuwantowego[1]. Mięsaki tkanek miękkich to nowotwory, które mogą występować w mięśniach, naczyniach krwionośnych, tkance tłuszczowej lub innych tkankach wspierających, otaczających i chroniących narządy wewnętrzne.
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie produktem Pazopanib STADA może być rozpoczynane wyłącznie przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu produktów leczniczych przeciwnowotworowych[1]. Zalecana dawka pazopanibu w leczeniu RCC lub STS wynosi 800 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej tolerancji leczenia, dawkę można dostosowywać, zmniejszając lub zwiększając ją stopniowo, za każdym razem o 200 mg. Tabletki należy przyjmować bez jedzenia, co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku[1].
Przeciwwskazania
Pazopanib STADA nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w ulotce[1]. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak choroby serca, wątroby, nerek, a także wcześniejsze epizody zawału serca, niewydolności serca, krwawienia, zakrzepy krwi, tętniaki czy choroby tarczycy[2].
Słownik pojęć
- Rak nerkowokomórkowy (RCC) – Najczęstszy typ raka nerki, rozwijający się w komórkach wyściełających kanaliki nerkowe.
- Mięsaki tkanek miękkich (STS) – Nowotwory występujące w mięśniach, naczyniach krwionośnych, tkance tłuszczowej lub innych tkankach wspierających, otaczających i chroniących narządy wewnętrzne.
- Inhibitory kinazy białkowej – Leki hamujące aktywność białek biorących udział w rozroście i rozprzestrzenianiu się komórek raka.
- Przełom nadciśnieniowy – Nagły i silny wzrost ciśnienia krwi, który może być zagrażający życiu.
- Perforacja – Przedziurawienie ściany narządu, np. żołądka lub jelita.
- Przetoka – Wytworzenie nieprawidłowych połączeń pomiędzy różnymi częściami narządów, np. jelit.
| Wskazania | Zaawansowany rak nerki, określone postaci mięsaka tkanek miękkich |
| Dawkowanie | 800 mg raz na dobę |
| Sposób podawania | Bez jedzenia, co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze |
| Najczęstsze działania niepożądane | Wysokie ciśnienie krwi, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała, zaburzenia smaku, ból głowy, ból nowotworowy, zmiany koloru włosów, nadmierna utrata włosów, odbarwienie skóry, wysypka skórna, zaczerwienienie i obrzęk dłoni lub stóp |














